کد خبر: ۱۵۲۵۶۴

تاریخ: ۰۷ بهمن ۱۴۰۲ - ۰۷:۵۴

بهرام شفیعی کشتی گیر بزرگسالان ایران و دارنده برنز آسیائی مطرح کرد:

از کمبود امکانات تا خانواده هایی که اسير دود شده اند!

بهرام شفیعی متولد 1362 در شهر ماسال شهرستان تالش استان گیلان است. این کشتی گیر که هم اکنون در تیم پیشکسوتان گروه آ کشتی می گیرد حرف های بسیاری برای گفتن دارد. از امکانات محدود برای علاقمندان به رشته کشتی تا مشکلات مربوط به کمبود حقوق کارکنان شرکت های پیمانکاری.

گفتگو: امیرعلی بینام: بهرام شفیعی متولد 1362 در شهر ماسال شهرستان تالش استان گیلان است. این کشتی گیر که هم اکنون در تیم پیشکسوتان گروه آ کشتی می گیرد حرف های بسیاری برای گفتن دارد. از امکانات محدود برای علاقمندان به رشته کشتی تا مشکلات مربوط به کمبود حقوق کارکنان شرکت های پیمانکاری. شفیعی از وضع فرهنگی و اجتماعی حاکم بر خانواده نیز گله دارد و می گوید؛ من همواره برای والدینی که در کنار فرزندان خود سیگار و یا قلیان می کشند متاسف هستم. برخی از والدین تصور می کنند رفتن به پارک و طبیعت یعنی کشیدن سیگار و قلیان با فرزندان، در حالی که نمی دانند این کار بزرگترین خطر برای خود آنها و فرزندان است. چرا باید بچه های 10 تا 12 و 13 ساله سیگار و قلیان بکشند. بچه باید به حوزه ورزش و تفریح سالم وارد شوند.

***

**خودتان را معرفی کنید و بفرمایید از چه سالی به کشتی علاقمند شدید؟

من بهرام شفیعی متولد 1362 در شهر ماسال شهرستان تالش استان گیلان هستم. حدود 25 سال است که در رشته کشتی کار می کنم و باید بگویم علاقه من به کشتی مادرزادی است؛ چرا که پدرم هم کشتی گیر بود. کشتی مرام پهلوانی است و برای من افتخاری بود که وارد راه و مرام بزرگانی شوم که برای کشورمان افتخار آفریدند مثل تختی، امامعلی حبیبی، مثل علیرضا دبیر و خیلی های دیگر.

***

**از چه سالی وارد کشتی شدید؟

زمانی که در دوره راهنمایی و در یک مدرسه شبانه روزی   تحصیل می کردم یکی از مدیران آموزش و پرورش بنام آقای بهمن جلیلی ما را وارد مسابقات کشتی کرد، او برای ما سخنرانی کرد و گفت من عاشق کشتی هستم و از همه دانش آموزانی که وارد این رشته شوند حمایت می کنم. از همین جا بسیاری دانش آموزان با حمایت این مدیر دلسوز وارد کشتی شدند. این مرد بزرگ کلاس های رایگان و نیز وسایل ورزشی از جمله لباس، کفش و ست ورزشی نیز رایگان برای ما و سایر علاقمندان فراهم کرد و ما با این تشویق ها بیشتر علاقمند کشتی شدیم. من هم با علاقه ای که از پدر به ارث برده بودم، با انگیزه بیشتر وارد این رشته شدم و در مسابقات مختلف خوش درخشیدم و صاحب عناوین مختلف شدم.

**توی روستا زندگی می کردی؟ رفت و آمدت به شهر چگونه بود؟

من تلاش کردم از طریق دست فروشی اعم از سبزی و میوه و ... دوچرخه ای بخرم و با یک دوچرخه دست دوم توانستم به محل و سالن کشتی رفت و آمد کنم و تمرینات خودم را در رشته کشتی ادامه دهم.

**در استان گیلان با چه کسانی کشتی را ادامه دادی؟

یکی از کسانی که در بحث کشتی به من کمک کرد فردین معصومی کشتی گیر نام آشنای کشور و استان گیلان است و ایشان وقتی دید من علاقمند هستم بعد از دوران راهنمایی مشوقم در ادامه دادن رشته کشتی بود. من توانستم با تلاش زیاد چندین مقام شهرستانی و استانی در رشته کشتی کسب کنم.

**در حال حاضر در چه مقطعی کشتی می گیرید و فعالیت دارید؟

ازدواج و کار باعث شد تا کمی از محیط کشتی دور شوم؛ اما در حال حاضر در تیم پیشکسوتان گروه آ کشتی می گیرم. در سال 1399 توانستم مدل برنز  را در گروه پیشکسوتان استان تهران را کسب کنم و در سال 1400 هم توانستم مقام دوم و مدل نقره کشوری را که در کرمانشاه برگزار شد کسب کنم.

**آیا افتخار کشوری هم دارید؟

بله در تیم پیشکسوتان گروه آ کشتی که در تفلیس گرجستان برگزار شد توانستم مقام برنز آسیائی را از آن خودم کنم.

**با توجه به سابقه فعالیت در رشته کشتی، چه تقاضایی از مسئولان دارید؟

من خودم از روستای بدون امکانات کشتی را شروع کردم و الان هم در این حوزه کار مربیگری می کنم؛ باید بگویم کشتی رشته اول ایران است اما حمایت چندانی از این رشته نمی شود. بسیاری از علاقمندان کشتی از توان خرید دو بند هم ناتوان هستند. سالن های کشتی از کمبود تجهیزات بویژه دشک استاندارد به شدت رنج می برند. مسئولان می توانند با اندکی توجه نسل های جدیدی را وارد کشتی کنند و استعداد ها را شناسایی کنند. باشگاه باید حمایت شوند، شهریه ها کاهش پیدا کند تا خانواده بتوانند بچه های خود را به باشگاه بفرستند. در حال حاضر اکثر دشک هایی که در باشگاه ها استفاده می شود مربوط به ده تا پانزده سال پیش است.

**در حال حاضر در کجا مشغول هستید؟

من در حال حاضر در قالب یک شرکت پیمانکاری با یکی از نهادهای انقلابی همکاری دارم اما با وجود داشتن چند مدال کشوری و آسیائی و با داشتن دو دختر مستاجر هستم و در شهر قدس واقع در غرب استان تهران زندگی می کنم. همانطور که می دانید حقوق نیروهای شرکتی خیلی پائین است و باید دولت به نیروهای شرکتی توجه کند.

**در پایان اگر حرفی برای خانواده ها دارید بفرمایید؟

من همواره برای والدینی که در کنار فرزندان خود سیگار و یا قلیان می کشند متاسف هستم. برخی از والدین تصور می کنند رفتن به پارک و طبیعت یعنی کشیدن سیگار و قلیان با فرزندان، در حالی که نمی دانند این کار بزرگترین خطر برای خود آنها و فرزندان است. چرا باید بچه های 10 تا 12 و 13 ساله سیگار و قلیان بکشند. بچه باید به حوزه ورزش و تفریح سالم وارد شوند.
در پایان باید بگویم، کشتی اگر حمایت شود می تواند ضمن مشغول شدن مربیان، افتخارات زیادی را نصیب نوجوانان و جوانان کشور کند.