کد خبر: ۱۶۰۴۸۹

تاریخ: ۲۳ مرداد ۱۴۰۳ - ۰۸:۰۴

آیا فرهنگ کار تغییر می کند؛

نسل زد و تغییر فرهنگ ارتباط در محیط کار

نسل زدی ها به همین سرعت از رفت وبرگشت تمام نشدنی ایمیل های کاری خسته شده اند. از آنجا که نسل زدی ها در دوران کار دیجیتالی وارد بازار کار شدند، به سادگی و راحتی پلتفرم های پیام رسان آنلاین عادت کرده اند. نظرسنجی سال ۲۰۲۰ شرکت مشاوره ای «کریتیو استراتجیز» نشان داد که جی‌میل در جایگاه چهارم ابزارهای همکاری نسل زد قرار دارد و گوگل داکس، زوم و آی مسج گوی سبقت را از آن ربوده اند.

مترجم: منا اختیاری
نسل زدی ها نه‌تنها گونه های ارتباطی سریع تر را ترجیح می‌دهند، بلکه از انبوه ایمیل های دریافتی هم خسته اند. نظرسنجی اخیر پلتفرم آموزش زبان بابل هم نشان داد که اکثر قریب به اتفاق نسل زدی ها حجم ایمیل های دریافتی کاری شان را استرس زا می دانند. علاوه بر آن، بسیاری از این ایمیل ها هرگز باز نمی شوند. ۳۶‌درصد از کارکنان نسل زد گفته اند که بیش از ۱۰۰۰ایمیل بازنشده در صندوق ورودی خود دارند.
حالا برخی از کارکنان نسل زد سعی دارند از جدیت ایمیل ها بکاهند. کارکنان جوان در ایمیل های خود درست مثل هر پیام رسان آنلاین دیگری از میم و ایموجی و اصطلاحات عامیانه و حروف اختصاری استفاده می‌کنند و عبارات پایانی ایمیل هایشان هم که بعضی از کارکنان جوان در فضای مجازی به اشتراک گذاشته اند، اخیرا در تیک تاک سروصدای زیادی به پا کرده است. مثلا به جای «با احترام» در پایان ایمیل، از «یک روز دیگه، یک کار خفن دیگه» استفاده کرده اند.
چگونه کارکنان نسل زد دارند با شیب تندی نحوه ایمیل زدنمان در محیط کار را دگرگون می‌کنند؟
شوخی، میم و اصطلاحات عامیانه دیگر ممنوع نیستند!
هنگامی که «لیز جورجی»، مدیرعامل پلتفرم تولید محتوای تجارت الکترونیک «سونا» به یک نسل زدی پیشنهاد کار داد، پاسخ او غافلگیرش کرد. جورجی می گوید: «پاسخش به ایمیل من فقط دو جمله بود «سلام رئیس. بزن بریم.» دروغ است اگر بگویم یک آن از انتخابم پشیمان نشدم. مانده بودم که خدایا اصلا کار درستی کردم این فرد را استخدام کردم؟ اما حالا که به گذشته نگاه می کنم می بینم نسل زدی ها دل و زبانشان یکی است و او در آن لحظه خیلی هیجان زده بوده.»
جورجی که خود را از قدیمی های نسل هزاره می داند می گوید ابزارهای کار مجازی، حجم ارتباطات روزانه کارکنان را افزایش داده و این سیل پیام ها عادات ایمیلی نسل زد را تحت‌تاثیر قرار داده است. او می گوید: «اصطلاح شل کردن کار که یک مدل ارتباطی خیلی غیررسمی تر است، به سبک ایمیل نویسی ما نفوذ کرده و میزان جدیت و سختی آن را به شدت کاهش داده است.»
برای شرکت‌های متمرکز بر نسل زد، این ایمیل زدن غیررسمی نه تنها در پیام های داخلی شرکت وجود دارند، بلکه در خبرنامه ها و نشریات مختص اطلاع رسانی به مشتریان هم نفوذ کرده اند. «سلین چای» که یکی از بنیان‌گذاران آژانس خلاقیت نسل زدی به نام ۹۸ بوده و حالا مدیرعامل شرکت است می گوید با توجه به پایگاه مشتریان، مخاطبان و نیروی کار جوانشان، اکثر ایمیل هایشان غیررسمی و محاوره ای است.
او می گوید: «اگر جزو مشترکان ایمیل های ۹۸ باشید می بینید که موضوع ایمیل ها همیشه شامل ایموجی است و متن اصلی ایمیل هم صد در‌صد ایموجی دارد، چون ایموجی ها چیزهای زیادی را می رسانند که کلمات از ابرازشان عاجزند. به‌خصوص برای مایی که کاملا دورکار هستیم، به این روش سعی می کنیم احساسات یا لحن خاصی را منتقل کنیم.»
این روح آزاد در نوشتن ایمیل می‌تواند حتی به علائم نگارشی هم سرایت کند. چای می گوید: «من واقعا از ایمیل هایی که گاهی اوقات از مشتریان دریافت می کنم و بیش از یک علامت تعجب دارند لذت می برم. این مختص نسل زدی هاست که مثلا بعد از یک «ممنونم» پنج علامت تعجب بگذارند.»
ارتباط موثر در بستر ایمیل
با اینکه ایمیل های غیررسمی به خودی خود هیچ اشکالی ندارند، برخی معتقدند گاهی ایمیل های این‌چنینی به سمت غیرحرفه ای بودن میل می‌کنند. ایمیلی پر از اصطلاحات عامیانه مزیت جوانی است یا مانعی برای کار جدی؟ به گفته متخصصان، کلید موفقیت در تطبیق ایموجی و اصطلاحات مورد استفاده با مخاطب است. این سازگاری، انعطاف پذیری و همدلی در ارتباطات بین نسلی در محیط کار بسیار حیاتی است.
جورجی می گوید: «همیشه باید این را در نظر بگیرید که هر چیزی را که شما در فضای مجازی قرار می دهید، شخصی در دنیای واقعی تجربه اش می‌کند. اگر در پیام رسانی متن تند یا بی ملاحظه ای بنویسید، گیرنده پیام، آن نوشته را یک جایی در دنیای واقعی دریافت می‌کند.» کیت واکر، مشاور منابع انسانی تاکید می‌کند که هدف اصلی ارسال ایمیل که همان ارتباط موثر است، حتما باید در نظر گرفته شود. واکر می گوید اخیرا ایمیلی دریافت کرده که به قدری پر از اختصار بوده که او نتوانسته محتوای پیام را درک کند. او می گوید: «من میل به کارآمدی بیشتر و کمی غیررسمی بودن را درک می کنم، اما در عین حال می خواهیم به گونه ای بنویسیم که خواننده یا مدیر واحد استخدامی بتواند محتوای کلام ما را درک کند.»
از طرف دیگر، شرکت‌های بسیاری از ایمیل، علاوه بر یک راه ارتباطی، به عنوان بستری برای ثبت اسناد و وقایع هم استفاده می‌کنند.
درست است که معمولا پیام ها بعد از ارسال در پیام رسان های آنلاین ناپدید نمی شوند، اما ایمیل ها دیرپایی بیشتری دارند.
واکر می گوید: «تصور کنید مساله‌ای حقوقی پیش آمده و از شما خواسته اند اسناد مربوطه را ارائه دهید. در دادگاه ایستاده اید و اسنادی پر از ایموجی و حروف اختصاری می بینید. مطمئن نیستم خیلی صورت خوشی داشته باشد.»
با این همه، بعضی از محیط های کاری ارزش آزاد گذاشتن کارکنان در مدل خاص ارتباطی شان را درک می‌کنند و سعی دارند استرس و خشکی فضای شرکتی را کاهش دهند. بسیاری از شرکت‌ها پس از شکوفایی فضاهای کاری به سبک سیلیکون ولی، سخت گیری روی لباس فرم کارکنان را کاهش داده اند.
طبق برآورد گالوپ حالا فقط ۳‌درصد از کارکنان با لباس حرفه ای اداری در محل کار حاضر می شوند. ممکن است همین تغییر فرهنگ درباره ایمیل ها هم اتفاق بیفتد.
در نهایت چای می گوید خود او طرفدار محیط کار ریلکس است و لباس راحت در محیط کار می پوشد. از نظر چای، در نهایت همه چیز به ابراز وجود برمی گردد. بسیاری از نسل زدی ها فقط می خواهند به جای اینکه مجبور باشند نقاب به چهره بزنند، به شکل خود واقعی شان در محل کار حاضر شوند.
منبع: Fast Company

∎