کد خبر: ۱۶۸۰۲۵

تاریخ: ۲۲ اسفند ۱۴۰۳ - ۰۹:۳۰

معاون جهاد کشاورزی شهرستان ساوه مطرح کرد

صنعت گیاهان دارویی نیازمند بازار مطمئن و پایدار

معاون فنی و اجرایی جهاد کشاورزی شهرستان ساوه گفت: اگر بتوان بازار مطمئن و پایداری برای عرضه گیاهان دارویی ایجاد کرد، این تولیدات بهترین نوع کشت جایگزین در شرایط کم آبی و الگوی کشت مناسب با توجیه اقتصادی و ارزآوری مطلوب هستند.

به گزارش بازارکار، محمودرضا خلیلی در گفتگو با ایسنا در خصوص وضعیت شهرستان ساوه در حوزه کشت گیاهان دارویی اظهار کرد: سطح زیر کشت گیاهان دارویی استان مرکزی چهار هزار هکتار است که سهم ساوه از این میزان ۲۵۰ هکتار است که بسیار پایین است. دلیل کم بودن تولید گیاهان دارویی در ساوه این است که سایر محصولات کشاورزی در این شهرستان از مزیت اقتصادی بالاتری برخوردار هستند.

وی در خصوص عملکرد واحد‌های فرآوری گیاهان دارویی در این شهرستان نیز گفت: سه واحد فرآوری گیاهان دارویی به صورت سنتی در این شهرستان فعال هستند که بیشتر در تولید عرقیات فعالیت دارند. البته در خصوص فرآوری زعفران نیز سرمایه‌گذاری محدودی انجام شده است و در مجموع، واحد فرآوری که بتواند به صورت صنعتی عملیات فرآوری تولیدات گیاهان دارویی را انجام دهد در این شهرستان وجود ندارد.

خلیلی در ادامه گفت: به منظور ارتقای سطح دانش کشاورزان و تولیدکنندگان گیاهان دارویی دوره‌های آموزشی ویژه‌ای تشکیل و در ارتباط با موضوعات مختلف مرتبط با کشت و تولید گیاهان دارویی، اطلاع رسانی می‌شود. همچنین در این دوره‌های آموزشی مواردی همچون سازگاری گیاهان دارویی با تنش آبی و نیاز آبی کمتر این نوع کشت و صرفه اقتصادی کشت و ارزآوری این محصولات نیز مطرح می‌شود.

وی در خصوص تولید بذر و نشا گیاهان دارویی نیز گفت: تنها یک واحد تولید بذر و نشا گیاهان دارویی در سطح استان وجود دارد که آنهم در شهرستان شازند است. ساوه فاقد این مزیت است و به تولیدکنندگان اطلاع‌رسانی شده است که اگر تمایل به ایجاد مزارع گیاهان دارویی دارند در صورتی که از مراکز دارای مجوز اقدام به تهیه بذر و نشا کنند تا ۸۰ درصد قیمت بذر و نشا را جهاد کشاورزی پرداخت می‌کند و این حمایتی است که جهت توسعه کشت گیاهان دارویی انجام می‌شود.

خلیلی با تاکید بر لزوم توسعه کشت گیاهان دارویی در شرایط خشکسالی و تنش آبی به عنوان الگوی کشت سازگار با شرایط کم آبی گفت: گیاهان دارویی از جمله کشت‌های با نیاز آبی کمتر هستند. در حوزه تولید و اجرا حمایت‌هایی از سوی جهاد کشاورزی انجام می‌شود و در حوزه تحقیقات نیز مرکز تحقیقاتی ورود می‌کنند و متولی این بخش هستند. در حوزه نوآوری نیز پارک علم و فناوری و در بخش دارویی و غذایی نیز سازمان غذا و دارو متولی بوده و دخیل است.

وی در خصوص صرفه اقتصادی تولید گیاهان دارویی گفت: گیاهان دارویی به دلیل مقاومت بالا و نیاز آبی کمتر صرفه اقتصادی بیشتری نسبت به سایر گیاهان دارند و تولید آن‌ها مقرون به صرفه است، ولی با توجه به وضعیت و شرایط کشت و حجم بالای کار، اقبال نیروی انسانی برای اشتغال در این بخش از کشاورزی نسبت به سایر بخش‌ها کمتر است.

وی با بیان اینکه نوسانات بازار مصرف از دیگر چالش‌های پیش روی کشت گیاهان دارویی است، اظهار کرد: متاسفانه بازار نامتوازن و غیر مطمئن گیاهان دارویی موجب کاهش ریسک‌پذیری تولیدکننده شده است. بدیهی است تعریف جایگاه مشخصی در بازار داخل یا صادرات به کشور‌های خارجی و نیز خرید تضمینی می‌تواند به توسعه سطح زیر کشت و افزایش انگیزه تولیدکنندگان کمک شایانی کند.

خلیلی به تشکیل کارگروه تولید و فرآوری گیاهان دارویی در سطح استان اشاره کرد و گفت: اعضای این کارگروه را تولیدکنندگان، مصرف‌کنندگان و صنایع فرآوری تشکیل می‌دهند و به جهت نشست‌های دوره‌ای که برگزار می‌شود و بیان مشکلات، ارتباط و تعامل خوبی بین بخش دولتی و خصوصی وجود دارد.

وی در خصوص واگذاری تولیت توسعه کشت و فراوری گیاهان دارویی به یک نهاد علمی و تحقیقاتی نظیر جهاد دانشگاهی گفت: جهاد دانشگاهی از امکانات محدودی برخوردار است، اما اگر بتواند در شهرستان‌ها پژوهشکده‌های فعال با حضور کارشناسان و تیم اجرایی تشکیل دهد این ظرفیت وجود دارد که در بخش کشت گیاهان دارویی ماموریت‌هایی را به این نهاد واگذار کرد.

معاون جهاد کشاورزی ساوه گفت: اصلی‌ترین چالش پیش روی توسعه کشت گیاهان دارویی در نقاطی نظیر ساوه که قطب کشاورزی محسوب شده و با چالش کم آبی دست و پنجه نرم می‌کند، بازار عرضه محصول در داخل و خارج کشور است. گرچه در حوزه صادرات گیاهان دارویی به نسبت سایر محصولات کشاورزی محدودیتی وجود ندارد، اما در حوزه بازاریابی و بارگاه‌هایی که بتوانند این تولیدات را جمع‌آوری و در بازار مصرف عرضه کنند کار‌های شاخصی انجام نشده است.

وی اظهار کرد: اگر بتوان بازار مطمئن و پایداری برای عرضه گیاهان دارویی ایجاد کرد، این تولیدات بهترین نوع کشت جایگزین در شرایط کم آبی و الگوی کشت مناسب با توجیه اقتصادی و ارزآوری مطلوب هستند.