کد خبر: ۱۷۱۰۰

تاریخ: ۰۵ تير ۱۴۰۱ - ۱۲:۲۷

آبدارچی و نگهبان پروازی در عسلویه؛ استخدام‌های فراقانونی در پارس جنوبی قطب انرژی کشور قانونمند شود

بخش عمده شاغلان در قطب انرژی کشور، غیربومی و بعضاً پروازی هستند و در استخدام‌های جدید نیز قانون برنامه ششم توسعه ملاک عمل قرار نگرفته است.

گروه استان‌ها: پارس جنوبی اگرچه بخش عمده گاز ایران را تأمین می‌کند و نقش مهمی در درآمدزایی و ارزآوری برای کشور دارد، برای مردمی که میزبان شایسته‌ای برایش بوده‌اند، آورده‌ای جز آلودگی و بیکاری نداشته است. عملیات احداث تأسیسات پارس جنوبی از سال ۱۳۷۶ آغاز شد و مردم سرزمین میزبان خاک و آب و هوا و دریا و… را دادند تا شاهد توسعه این منطقه باشند تا هم برای خودشان منفعت داشته باشد و هم سود آن به همه مردم ایران اسلامی برسد. فازهای پارس جنوبی یکی پس از دیگری تکمیل شد و وارد مرحله بهره‌برداری شدند تا ظرفیت تولید روزانه گاز در این منطقه به ۷۰۰ میلیون مترمکعب برسد و البته محصولات جانبی متعددی استخراج و تولید شود. علاوه بر پالایشگاه‌های پارس جنوبی، صنایع بزرگ پتروشیمی و همچنین تعدادی از صنایع پائین‌دستی در منطقه پارس جنوبی مستقر شده است که درآمدهای سرشاری را ایجاد کرده است. از زمان تأسیس و شروع به کار صنایع پارس جنوبی استفاده از بومیان در صنایع مستقر از جمله مطالبه اصلی جوانان جویای کار بوده اما این موضوع محقق نشده و همچنان کمترین حق میزبان اشتغال است کم‌ترین حق مردم مناطق میزبان صنایع پارس جنوبی، اشتغال فرزندانشان در مشاغلی است که استحقاق آن را دارند؛ حقی که تاکنون ادا نشده و علی‌رغم وعده‌های دولت‌های مختلف و مصوبات قانونی، بیکاری نصیب مردم جامعه پیرامونی این صنعت بوده است. یکی از مهمترین اتفاقات در این مسیر، مصوبه سهم ۵۰ درصدی نیروی بومی در منطقه پارس جنوبی است ولی علی‌رغم پیگیری‌های صورت گرفته در دولت‌های مختلف و پیگیری نمایندگان ادوار مجلس، این موضوع آنگونه که انتظار می‌رفته محقق نشده است. آمارهای متفاوتی از آمار نیروهای بومی در پارس جنوبی ارائه می‌شود ولی چندی پیش مدیرکل تعاون، کار و رفاه اجتماعی استان بوشهر میزان اشتغال نیروهای بومی در این تأسیسات را ۱۵ درصد عنوان کرد. این در حالی است که برخی از مسئولان وزارت نفت و منطقه ویژه پارس ادعاهایی مبنی بر اشتغال بیش از ۳۰ درصد نیروی بومی در پارس جنوبی دارند که البته در صورت صحت این آمار، باز هم قابل قبول نیست. بسیاری از نیروهای مستقر در پارس جنوبی از دیگر نقاط کشور با پرواز و به صورت اقماری به منطقه پارس جنوبی می‌آیند و به غیر از حقوق دریافتی هزینه‌های بسیار زیادی را به صنعت تحمیل می‌کنند. این وضعیت اشتغال نیروها در پارس جنوبی باعث شده تا بسیاری از نیروها، عنوانی همچون مدیر پروازی، نگهبان پروازی، آبدارچی پروازی و… را یدک بکشند و البته نان این منطقه را هم گاهاً نمی‌خورند و برخی شرکت‌ها نان را هم با پرواز برای کارکنانشان می‌آورند. استخدام‌های فراقانونی علی‌رغم تاکید قانون بر استفاده از پیمانکاران و نیروهای بومی در صنایع مستقر در هر منطقه، در پارس جنوبی فراقانونی عمل می‌شود و نیروهای بومی در اولویت قرار نگرفته و در استخدام‌های مختلف، خیل عظیم نیروهای غیربومی مشغول به کار می‌شوند. بر اساس ماده ۴۷ قانون برنامه ششم توسعه، دستگاهی اجرایی، مکلف هستند در طرح‌ها و پروژه‌های خود پیمانکاران بومی واجد شرایط استانی را در اولویت قرار دهند و صنایع باید در قرارداد با تمامی شرکت‌ها و پیمانکاران، به کارگیری از نیروی‌های بومی استانی را اولویت دهندبر اساس ماده ۴۷ قانون برنامه ششم توسعه، تمامی دستگاهی اجرایی، مکلف هستند در طرح‌ها و پروژه‌های خود به پیمانکاران بومی واجد شرایط استانی توجه داشته و آنها را در اولویت قرار دهند. همچنین برابر با این ماده قانونی، صنایع باید در قرارداد با تمامی شرکت‌ها و پیمانکاران، به کارگیری از نیروی‌های بومی استانی را اولویت دهند. نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی در گفتگو با خبرنگار مهر گفت: اشتغال نیروهای بومی نقاط مختلف استان بوشهر در تأسیسات پارس جنوبی حق مسلم مردم این استان است و باید ملاک عمل قرار گیرد. ابراهیم رضایی با بیان اینکه ماده ۴۷ قانون برنامه ششم توسعه در صنایع نفت و گاز اجرا نمی‌شود اظهار داشت: این موضوع را به عنوان سوال از وزیر نفت مطرح کرده و خواستار پاسخگویی در این زمینه شده‌ایم. وی اضافه کرد: متأسفانه در خصوص آگهی استخدام جذب نیروی انسانی توسط شرکت‌های دولتی وابسته به وزارت نفت، شرکت‌های پیمانکاران اصلی و فرعی وابسته به صندوق‌های بازنشستگی از جمله صنعت نفت و نیز شرکت‌های خصولتی پتروشیمی مستقر در استان بوشهر، ماده ۴۷ برنامه ششم توسعه و نیز دستور رئیس جمهور را اجرا نکرده‌اند. نماینده مردم دشتستان در مجلس شورای اسلامی تاکید کرد: وزارت نفت ماده ۴۷ برنامه ششم توسعه را در صنایع نفت و گاز استان بوشهر از جمله در منطقه ویژه اقتصادی انرژی پارس جنوبی اجرا نمی‌کند. وی خاطرنشان کرد: وزارت نفت با وجود جوانان با استعداد و متخصص بومی، با محدود کردن جذب نیروهای بومی به ۵۰ درصد و اعمال شرایط ناعادلانه در آگهی‌های جذب، شرکت‌های توسعه‌ای و بهره‌بردار مستقر در منطقه را در تخلف از اجرای این قانون و تلاش برای جذب نیروی غیربومی و نیز تبعیض میان نیروهای بومی شهرستان‌های استان همراهی می‌کند. وی بیان کرد: سوال ما از وزیر نفت این است که بر چه اساس و قانونی میان متقاضیان کار در شهرستان‌های استان بوشهر تبعیض آشکار قائل می‌شوند. از دورترین نقاط ایران نیروی پروازی می‌آورند نماینده مردم بوشهر گناوه و دیلم در مجلس شورای اسلامی نیز با انتقاد از وضعیت اشتغال در پارس جنوبی گفت: شرایط اشتغال بوشهری‌ها در عسلویه به عنوان پایتخت انرژی ایران اصلاً مناسب نیست. عبدالکریم جمیری افزود: آشپز پروازی، نیروی خدماتی پروازی و حتی در بعضی موارد روحانی پروازی در سطح شرکت‌های منطقه عسلویه داریم، حاضرند از دورترین نقاط ایران نیروی پروازی بیاورند ولی بومی‌ها را نادیده بگیرند، باید حق مردم را ادا کنیم و اینگونه مصیبت‌ها در استان نداشته باشیم. وی گفت: باید ساز و کاری تعریف شود تا جذب نیرو در شرکت‌های عسلویه با اولویت نیروهای بومی باشد و در نهایت اگر نیروی متخصص مورد نیاز شرکت‌ها در استان وجود نداشته باشد از ظرفیت دیگر استان‌ها استفاده شود. نماینده مردم بوشهر گناوه و دیلم در خصوص ایفای مسئولیت‌های اجتماعی شرکت‌های نفتی گفت: علاوه بر کمک‌هایی که شورای راهبردی شرکت‌های پتروشیمی منطقه به استان انجام می‌دهد، سازمان منطقه ویژه هم باید برنامه ریزی بهتری برای کمک به برنامه‌های فرهنگی، ورزشی، آموزشی، بهداشتی و رفاهی استان داشته باشد. جمیری ادامه داد: با وجود این همه ثروت و منابعی که در منطقه عسلویه وجود دارد و در اقصی نقاط کشور از آن بهره مند هستند، نباید بیمارستان‌ها و مراکز درمانی مرکز استان در تأمین اولیه‌ترین نیازهای خود دچار مشکل باشند. انتظار مردم استان بوشهر رعایت قانون و مصوبات دولت و عمل به وعده‌های مسئولان در زمینه اشتغال نیروهای بومی در پارس جنوبی است. این انتظار بحق شاید کمترین حق مردم محیط پیرامونی این صنعت است. پارس جنوبی تاثیرهای بزرگی بر روی زندگی مردم نقاط مختلف استان بوشهر داشته است؛ نقاط مختلف استان تحت تأثیر آلودگی‌های این صنعت قرار دارد و کشاورزی، تجارت، دامداری، اشتغال‌های سنتی، صیادی و.... تحت تأثیر این صنایع بوده است. جوانانی که می‌توانستند با کشاورزی و صیادی امرار و معاش کنند، حالا این فرصت را به خاطر حضور صنعت در اختیار ندارند و انتظار می‌رود صنعت این شرایط را جبران کند.