کد خبر: ۱۷۱۶۵۸

تاریخ: ۲۵ تير ۱۴۰۴ - ۱۹:۰۷

در نشست «نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در همبستگی اجتماعی و دفاع میهنی در شرایط بحرانی جنگ»تاکید شد

روایت نادیده‌گرفته‌شده سمن‌ها در جنگ و بحران؛ رسانه، تاب‌آوری و صدای مردم

بخش اصلی نشست «نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در همبستگی اجتماعی و دفاع میهنی در شرایط بحرانی جنگ» که با تلاش موسسه کار و تامین اجتماعی، انجمن ایرانی مطالعات فرهنگی و ارتباطات و خانه اندیشمندان علوم انسانی برگزار شد، با تمرکز بر تجربه‌های میدانی، ظرفیت سازمان‌های مردم‌نهاد در شرایط بحرانی و غیبت رسانه‌ها در بازنمایی نقش آنان، به آسیب‌شناسی رسانه‌ای و اجتماعی جنگ اخیر از دیدگاه نمایندگان سازمان‌های مردم‌نهاد اختصاص داشت.

به گزارش بازارکار از روابط عمومی موسسه کار و تامین اجتماعی، در این نشست مجتبی اصغری، سردبیر پایگاه خبری تحلیل خیر ایران، گفت: اگر بخواهیم به ابعاد رسانه‌ای نقش سازمان‌های مردم‌نهاد در شرایط جنگ بپردازیم، به چهار دستاورد کلان می‌رسیم: تقویت همبستگی اجتماعی و حفظ تمامیت ارضی ایران، حفظ چهره بین‌المللی ایران، تضعیف دشمن و امیدبخشی به جامعه، چهار دستاوردی هستند که با فعالیت داوطلبانه سازمان‌های مردم‌نهاد به دست آمده است.

وی با اشاره به غیبت رسانه‌ها در روایت این اقدامات افزود: در جنگ اخیر، ما با فقدان یک تصویر روشن از فعالیت سمن‌ها در رسانه‌ها مواجه بودیم. صدا و سیما، روزنامه‌ها و فضای مجازی در روایت این فعالیت‌ها و ایجاد این قاب وجود نداشتند.اصغری سه دلیل عمده را برای این فقدان مطرح کرد: اولین دلیل این است که برخی سمن‌ها کار نکردند و پای کار نیامدند که این مربوط به تاب‌آوری پایین آن سازمان‌هاست. دلیل دوم این است که برخی مؤسسه‌ها کار کردند و خوب هم کار کردند، اما جامعه ایران اصلاً از این اتفاقات باخبر نشده است. باید در سطح کلان، منظومه و تصویری از فعالیت‌های مردم‌نهاد ایجاد شود.

همچنین سهم رسانه‌ای سمن‌ها در رسانه ملی، روزنامه‌ها و خبرگزاری‌ها کم است و البته یکی از دلایلی که در این موضوع تأثیرگذار است، نبود یک متولی واحد برای امور خیریه کشور است.

وی با پیشنهاد تشکیل اتاق بحران برای سمن‌ها افزود: ما فکر می‌کردیم که از حوادث قبلی عبرت گرفته‌ایم و ناهماهنگی‌ها برطرف شده، اما این جنگ نشان داد که همچنان ناهماهنگی وجود دارد. مورد بعدی متوجه خود سازمان‌هاست تا برنامه‌ریزی درونی برای شرایط بحرانی وجود داشته باشد و اقدامات صورت‌گرفته در این شرایط به مردم انعکاس داده شود.

نباید قابلیت‌های سازمان‌های مردم‌نهاد را دست کم گرفت

در ادامه، خانم سعیده صالح، مدیرعامل انجمن اتیسم ایران، با اشاره به تجربه سمن خود در دو بحران کرونا و جنگ اخیر گفت: شرایط جنگ نشان داد که چقدر ما تهران دودآلود، شلوغ و پرسر و صدا را دوست داریم. تهران شهر ماست و ایران کشور ما، و ما لحظه‌ای نمی‌توانیم به این موضوع فکر کنیم که آسیبی به وطن ما وارد شود.

وی با اشاره به اقدامات این انجمن در بحران کرونا بیان کرد: دوران کرونا برای ما بسیار آموزنده بود و ما توانستیم در انجمن اوتیسم ایران، مشاوره تلفنی و برخط را ایجاد کنیم. این دو سامانه باعث شد که در مواقع بحران بتوانیم ۲۴ ساعته پشتیبانی خود را به قشر هدف خود ارائه کنیم. ما در شرایط جنگی نیز خدمات خود را به بیش از ۴۰۰ کودک ارائه کردیم.

همچنین کمیته بحران ما از دوران کرونا وجود دارد و ما از روز و ساعت اول در کمیته مربوطه فعال بودیم و مرتباً اخبار مددجویان خود را رصد می‌کردیم.

وی درباره دشواری‌های خاص این بیماران گفت: بزرگترین مشکل یک فرد مبتلا به اوتیسم، عدم توانایی برقراری ارتباط و مشکلات حسی است. در شرایط جنگی، سروصدای ایجادشده مشکلات متعددی برای این بیماران و خانواده‌های آن‌ها ایجاد کرد. همچنین ما با همکاری ناجا، سامانه جستجوی بیماران اوتیسم را ایجاد کردیم. تلاش‌های زیادی انجام دادیم تا سطح آگاهی نهادهای مختلف و مردم را از ویژگی‌های بیماران اوتیسمی افزایش دهیم.

صالح تصریح کرد: حیف است اگر جریانی در سازمان‌های دولتی شکل نگیرد که تجربیات سمن‌ها را به‌صورت مدون در اختیار دولت و مردم قرار دهد. کارهای زیادی از دست انجمن‌های مردم‌نهاد برمی‌آید و باید این ظرفیت را غنیمت دانست. پیشنهاد ما این است که کمیته بحرانی تشکیل شود تا در شرایط خاص بتوانیم به سرعت از پتانسیل سازمان‌های مردم‌نهاد استفاده کنیم.

وی با اشاره به اثرگذاری بین‌المللی این نهادها گفت: در برخی موارد، تأثیر سازمان‌های مردم‌نهاد در سطح بین‌المللی نیز بیشتر از سازمان‌های دولتی است و این چیز کمی نیست. این‌ها برای کشوری که همواره درگیر شرایط سختی بوده، به عنوان دستاورد محسوب می‌شود.

وی در پایان اظهار کرد: امیدواریم شرایطی ایجاد نشود که در دستگاه‌های دولتی و نهادهای حکومتی این حرف شنیده شود که آن‌قدر مشکل داریم که فرصتی برای پرداختن به بیماران اوتیسم نداریم. درواقع مشکل همین جوامع هدف هستند. این بخش از مردم هستند که باید به عنوان دغدغه اصلی حکومت شناخته شوند. از هر ۳۳ کودکی که متولد می‌شود، یک کودک مبتلا به اوتیسم است و باید این مسئله را جدی گرفت.همبستگی اجتماعی باید اندام‌وار باشد

در ادامه، فیروزه صابر، مدیرعامل بنیاد توسعه کارآفرینی زنان و جوانان، با تشریح سه کلیدواژه نشست، گفت: نشست امروز سه کلیدواژه دارد: همبستگی ملی، دفاع میهنی و نقش سازمان‌های مردم‌نهاد. اگر راجع به کلمه اول صحبت کنیم باید بگوییم که همبستگی باید اندام‌وار باشد. اعضای مختلف نظام اجتماعی به هم وابسته هستند، در حالی‌که این موضوع بین قدرت سیاسی و قدرت مردمی کشور ما دیده نمی‌شود.

وی با اشاره به خطرات این گسست تصریح کرد: چالش‌های مربوط به این موضوع سر بزنگاه‌ها خود را نشان می‌دهد و گریبان ما را می‌گیرد.صابر ادامه داد: متأسفانه در همه این سال‌ها شاهد اعمال فشار روی نهادهای مدنی به واسطه احتمال نفوذ دشمن در آن‌ها بودیم. این درحالی است که ما در جنگ اخیر شاهد نفوذ دشمن در خود حکومت بودیم. این پرسشی است که باید به آن پاسخ داده شود که چرا با وجود این فشارها، نفوذ از سمت دیگری اتفاق افتاده است.

وی با تأکید بر نقش نهادهای مدنی در شرایط «نه جنگ و نه صلح» اظهار کرد: وظیفه همه نهادهای مدنی این است که در شرایطی که نه جنگ برقرار است و نه صلح، و درواقع آتش‌بس وجود دارد، شرایط زندگی خوبی برای اقشار مردم به‌خصوص اقشار آسیب‌پذیر ایجاد کنیم. نهادهای مدنی با اینکه کوچک هستند اما تلاش می‌کنند تا به اندازه سهم خود تأثیرگذار باشند.

وی در پایان گفت: شعار «نه به جنگ» باید بلندتر و رساتر شنیده شود و جلوی هرگونه اقدام جنگ‌طلبانه گرفته شود. حکومت پاسدار جان و مال مردم است. انرژی هسته‌ای یکی از منافع مردم است، اما باید گفت که جان، مال و نان مردم در اولویت قرار دارد.