کد خبر: ۱۷۵۲۱۴

تاریخ: ۲۲ آذر ۱۴۰۴ - ۰۹:۲۳

قطراتی که این‌روزها حکم طلا دارند

امروز هر قطره آب در این سرزمین، دیگر یک کالای بی‌ارزش یا فراوان نبوده بلکه «طلای مایع» است. طلایی که هم امنیت امروز ما را تضمین می‌کند و هم سرمایه فردای ایران است.

به گزارش بازار کار، آب، این مایه حیات، امروز در کشور ما در شمار «سرمایه‌های راهبردی» و بلکه «ژئوپلیتیک» قرار گرفته است. اما رفتار روزمره ما با این سرمایه بی‌بدیل، گویای باوری عمیق به پایانی‌ناپذیر آن است؛ باوری که آمارهای هشداردهنده منابع آبی، دروغش را آشکار می‌کند.کاهش نزولات جوی، افزایش دما و تداوم خشکسالی‌های پیاپی، ایران را در زمره کشورهای مواجه با «تنش آبی» بالا قرار داده است. با این حال، الگوی مصرف در بخش‌های مختلف به ویژه بخش خانگی، کشاورزی و صنعت، نشان می‌دهد که هنوز «فرهنگ صیانت از آب» به معنای واقعی، نهادینه نشده است.

بر اساس آمارهای رسمی، سرانه مصرف آب در ایران در بخش خانگی، در مقایسه با بسیاری از کشورهای جهان، رقم بالایی را نشان می‌دهد. این امر، لزوم بازنگری فوری در شیوه‌های مصرف و اجتناب جدی از هرگونه اسراف را دوچندان می‌کند.چرا باید از اسراف در مصرف آب پرهیز کرد؟

۱. وضعیت بحرانی منابع آبی: ذخایر آبی زیرزمینی کشور به دلیل برداشت‌های بی‌رویه، در وضعیت قرمز قرار دارند. فرونشست زمین در دشت‌های مختلف، زنگ خطر جدی تهی‌شدن این ذخایر استراتژیک است. آب‌های سطحی نیز به دلیل کاهش بارش‌ها، تحت فشار شدید هستند.

۲. امنیت غذایی و اقتصادی: بخش کشاورزی، بزرگترین مصرف‌کننده آب در کشور است. ادامه روند فعلی و عدم بهره‌وری مناسب در این بخش، امنیت غذایی کشور و معیشت میلیون‌ها نفر را تهدید می‌کند.۳. تأمین آب شرب نسل‌های آینده: آب یک ثروت متعلق به نسل‌های آینده نیز هست. اسراف امروز ما، محرومیت و تشنگی فردای فرزندان این سرزمین را در پی خواهد داشت. این یک مسئولیت اخلاقی و اجتماعی انکارناپذیر است.
۴. پیامدهای اجتماعی و امنیتی: کمبود آب می‌تواند به یکی از کاتالیزورهای اصلی منازعات محلی و حتی منطقه‌ای تبدیل شود. صیانت از آب، در واقع صیانت از انسجام اجتماعی و امنیت ملی است.

اسراف؛ دشمنی پنهان در زندگی روزمرهاسراف در مصرف آب، لزوماً به معنای بازگذاشتن بیهوده شیر آب نیست. این مفهوم دامنه وسیع‌تری دارد، همچون: آبیاری نامناسب فضای سبز در ساعات گرم روز، استفاده از روش‌های غرقابی منسوخ در کشاورزی، اتلاف آب در شبکه‌های فرسوده توزیع، شستشوی خودرو با شیلنگ و آب جاری، استفاده از ماشین‌های لباس‌شویی و ظرف‌شویی با ظرفیت نیمه‌پر، عدم بازچرخانی و استفاده مجدد از آب‌های خاکستری (مانند آب سرد دوش قبل از گرم شدن) و طولانی‌کردن زمان استحمام این‌ها تنها نمونه‌هایی از مصادیق رایج اسراف در مصرف آب هستند.
راه‌کارها؛ از حرف تا عملمقابله با اسراف و حرکت به سمت الگوی مصرف بهینه، نیازمند عزمی ملی و مشارکت همگانی است:در سطح حاکمیتی و مدیریتی: نوسازی شبکه‌های آبرسانی، توسعه سیستم‌های آبیاری نوین، قیمت‌گذاری واقعی آب با حفظ عدالت اجتماعی، فرهنگ‌سازی گسترده و مستمر از طریق رسانه‌ها و نظام آموزشی و تشویق صنایع به استفاده از فناوری‌های کم‌مصرف.

در سطح خانوار و شهروندی: نصب کاهنده‌ بر روی شیرها، تعمیر به موقع شیرآلات چکه‌کن، استفاده از سردوش‌های کاهنده مصرف، آبیاری گلدان‌ها و فضای سبز در اول صبح یا غروب، جمع‌آوری آب سرد اولیه دوش برای مصارف دیگر و نهادینه کردن اصل «صرفه‌جویی» به عنوان یک ارزش در خانواده.
هدر دادن هر قطره آب، خیانت به آینده ایرانآب، دیگر یک کالای فراوان و در دسترس نیست. امروز، هر قطره آب هدررفته، خیانت به آینده این سرزمین و تضییع حق نسل‌های بعد است. پرهیز از اسراف و حرکت به سمت مصرف مسئولانه، تنها یک انتخاب نبوده بلکه یک «ضرورت بقا» است.

این گذار، نیازمند تغییر نگرش از «منابع نامحدود» به «ذخایر محدود» است. بیاییم از همین امروز، از همین لحظه، با بازبینی رفتارهای کوچک و به ظاهر بی‌اهمیت، پرچمدار این تغییر باشیم. آینده ایران، به میزان مسئولیت‌پذیری امروز ما در قبال هر قطره آب گره خورده است.

انتهای پیام