کد خبر: ۱۷۶۱۲۵

تاریخ: ۳۰ بهمن ۱۴۰۴ - ۱۳:۳۰

بافندگان فرش ایران به ترکیه مهاجرت می‌کنند

رئیس کمیسیون فرش، صنایع دستی و گردشگری اتاق تبریز گفت: راه نجات صنعت فرش حرکت جدی به سمت صادرات است. بدون حضور فعال در بازارهای جهانی، امکان تداوم تولید وجود ندارد. در شرایطی که دستمزد بافندگان در ایران پایین است، متأسفانه بسیاری از بافندگان ما به کشور ترکیه مهاجرت می‌کنند که این مسئله به معنای خروج سرمایه انسانی و مهارت از کشور است.

به گزارش بازار کار به نقل از خبرگزاری فارس، احد عظیم‌زاده، رئیس کمیسیون فرش، صنایع دستی و گردشگری اتاق تبریز امروز که در جلسه کمیسیون فرش، صنایع دستی و گردشگری اتاق تبریز با محوریت «بررسی و احصای مشکلات فرش شهری، روستایی و عشایری»  و «بررسی مشکلات حوزه گردشگری در شرایط موجود» با حضور فعالان حوزه‌ی فرش و صنایع دستی استان و مدیران استانی در اتاق بازرگانی تبریز برگزار شد،  با تأکید بر جایگاه هویتی فرش ایران اظهار کرد: فرش شناسنامه دوم ایران است و در همه جای دنیا، نام ایران با فرش عجین شده است. به‌ویژه فرش دستباف تبریز که همواره یکی از نمادهای اصالت و هنر ایرانی در بازارهای جهانی بوده است.

وی افزود: هزاران جوان از طریق صنعت فرش اشتغال‌زایی کرده و امرار معاش می‌کنند و این حوزه نقش مهمی در معیشت خانوارها دارد. در حال حاضر حدود ۱۲۰ هزار بافنده در استان آذربایجان شرقی فعالیت دارند که هر کدام پشتوانه یک خانواده هستند.
عظیم‌زاده با بیان اینکه مشکل اصلی صنف ما نبود اتحاد و هم‌افزایی است، تصریح کرد: متأسفانه فعالان این حوزه صدای واحدی ندارند و همین مسئله موجب تضعیف قدرت چانه‌زنی ما شده است. از سوی دیگر، نمایندگان مجلس در جلسات کمیسیون حضور نمی‌یابند و مشکلات این صنعت به‌درستی شنیده نمی‌شود.

وی هشدار داد: اگر صنعت فرش کمرنگ شود، بیکاری افزایش خواهد یافت و بیکاری خود زمینه‌ساز آسیب‌های اجتماعی و افزایش جرم است. بنابراین حفظ و تقویت این صنعت، تنها یک موضوع اقتصادی نیست بلکه یک ضرورت اجتماعی است.
رئیس کمیسیون فرش، صنایع دستی و گردشگری اتاق تبریز ادامه داد: امروز باید به این پرسش‌ها پاسخ دهیم که چه چیزی و چگونه تولید شود تا فرش دستباف تبریز سرپا بماند و زمینه اشتغال‌زایی پایدار فراهم شود.
تولیدکنندگان ما باید به اطلاعات بازارهای جهانی دسترسی و اشراف داشته باشند و علاوه بر سلیقه ایرانی، نیاز و ذائقه بازارهای بین‌المللی را نیز مدنظر قرار دهند.
وی تأکید کرد: راه نجات صنعت فرش حرکت جدی به سمت صادرات است. بدون حضور فعال در بازارهای جهانی، امکان تداوم تولید وجود ندارد. در شرایطی که دستمزد بافندگان در ایران پایین است، متأسفانه بسیاری از بافندگان ما به کشور ترکیه مهاجرت می‌کنند که این مسئله به معنای خروج سرمایه انسانی و مهارت از کشور است.
عظیم‌زاده خاطرنشان کرد: اگر به‌دنبال حفظ جایگاه جهانی فرش ایران هستیم، باید با اتحاد درون‌صنفی، تعامل مؤثر با مسئولان و تدوین برنامه‌ای هدفمند برای تولید و صادرات، از این هنر-صنعت ملی حمایت جدی کنیم.