کد خبر: ۲۳۸۵۰

تاریخ: ۲۹ تير ۱۴۰۱ - ۱۰:۵۴

بحران نبود نیروی انسانی در واحدهای تولیدی خراسان رضوی

«کار هست ولی کارگر نیست» این جمله بسیاری از مدیران واحدهای تولیدی و شرکت‌های صنعتی است، مدیرانی که مدعی‌اند باوجود آگهی‌های هر روزه دعوت به همکاری، اما بسیاری از متقاضیان جویای کار حاضر به کار در کارخانه‌ها نیستند.

این روزها در بسیاری از کانال‌ها و سایت‌های مربوط به واحدهای صنعتی و تولیدی در مشهد آگهی‌های استخدامی را می‌بینید که در به در به دنبال نیروی کار ماهر و یا حتی ساده برای تکمیل یا راه‌اندازی خط تولید در کارخانه خود می‌گردند.

درحالی واحدهای تولیدی در شهرک‌های صنعتی از نبود فضای مناسب کسب وکار به دلیل قطعی‌های مکرر برق، نبود آب و بسیاری از موانع دیگر بر سر راه تولید گلایه دارند که کمبود نیروی کار در خط تولید هم به‌تازگی گریبان برخی تولیدکنندگان واحدهای تولیدی در مشهد و شهرک‌های صنعتی استان را گرفته است و کار به جایی رسیده که بسیاری از این واحدها دست به دامان مراکز کاریابی شده‌اند.

شرایط به جایی رسیده که به نظر می‌رسد دیگر حقوق قانون کار، عیدی، پاداش، سنوات، برخورداری از پاداش افزایش تولید، مرخصی مطابق قانون، سرویس ایاب و ذهاب و حتی لحاظ کردن طبقه‌بندی مشاغل، برخورداری از وعده نهار با مبلغ بسیار اندک و... دیگر نمی‌تواند متقاضیان کار را ترغیب به کار در کارخانه‌ها کند؛ به گونه‌ای که حالا آگهی‌های دعوت به همکاریشان هر روز فضای مجازی، کانال‌ها و سایت‌های مرتبط با واحدهای تولیدی را پرکرده است.

صاحبان این واحدهای تولیدی از نبود کارگر حتی در پایین‌ترین سطح مهارتی گلایه دارند. آنان مدعی‌اند برای راه‌اندازی خطوط تولید جدید خود کارگر می‌خواهند، اما کمتر کسی حاضر به کار کردن در این واحدهاست، یا به عبارتی «کار هست، ولی کارگر نیست».

البته این کمبود شدید نیروی کار ماهر در واحدهای تولیدی مشهد را رئیس خانه صنعت، معدن و تجارت خراسان رضوی هم تأیید می‌کند و می‌گوید: هر کس کار می‌خواهد به ما در خانه صنعت مراجعه کند تا به او کار بدهیم.

حسن حسینی ادامه می‌دهد: وقتی عده‌ای درآمدهای آسان و بی‌درد سر از راه دلالی و واسطه‌گری بدست می‌آورند، هرگز حاضر نمی‌شوند از ۶ صبح تا پنج و یا در شیفت‌های کاری بعدازظهر و شب در کارخانه کار کنند آن هم با حقوقی که قانون کار مشخص کرده است.

وی عنوان کرد: بسیاری از افراد جویای کار با مشاغل کاذب درآمد بیشتری بدست می‌آورند، بنابراین راضی نمی‌شوند در کارخانه با دستمزد و ساعت کار مشخص کار کنند و کار در تاکسی‌های اینترنتی را ترجیح می‌دهند.

وی با ذکر این نکته که براساس آگهی‌های خانه صنعت، معدن و تجارت استان، واحدهای تولیدی متعدد تقاضای کارگر دارند، اما کارگر پیدا نمی‌شود، ادامه می‌دهد: می‌دانیم شرایط معیشتی کارگران مناسب نیست و حقوق‌های حداقلی قانون کار زندگی آنان را تأمین نمی‌کند و کمک‌هایی که برخی کارآفرینان به کارگران خود می‌کنند، فراتر از حقوق‌هایی است که دولت برای کارگر تعیین کرده است.

مدیرمنابع انسانی یکی از واحدهای تولیدی مستقر در شهرک صنعتی توس هم با اشاره به اینکه نیروی کار ماهر معمولاً در دسترس واحدهای تولیدی نیست و نیروهایی که برای کار در این واحدها برگزیده می‌شوند، عمدتاً نیاز به تعلیم و گذراندن دوره‌های آموزشی دارند، اظهارمی‌کند: بسیاری از جوانانی که تحصیلات عالی کسب کرده و بعضاً بدون مهارت هستند هم کار در واحدهای صنعتی را در ‌شأن خود نمی‌دانند؛ درواقع تعداد زیادی از افراد با تحصیلات لیسانس و فوق‌لیسانس در ‌شأن خود نمی‌بینند که در کارخانه‌ها به کار عادی گمارده شوند.

توقع کارگران بالاتر از قانون کار عسگری‌پور  با اشاره به اینکه با وجود دعوت به همکاری‌هایی که داریم مراجعه کارگران برای کار در کارخانه‌ها بسیار کم شده است، عنوان می‌کند: ما حتی توقعات استخدامی خود را کم کرده و کسانی که یک‌سری شرایط کلی داشته باشند را به کار می‌گیریم، اما افرادی که مراجعه می‌کنند توقعات بسیار بالاتر از چیزی که در قانون کار آمده است درخواست دارند و حاضر به کار نمی‌شوند.

وی افزود: متقاضیان به دنبال کار راحت با درآمد بالا هستند و بسیاری از افراد جویای کار پس از مراجعه به ما، پس از چند روز کار وقتی شرایط کار را کمی سخت ببینند و مثلاً اگر قرار باشد ایستاده باشند و یا در شیفت‌های مختلف کار کنند به هیچ عنوان شرایط کار را نمی‌پذیرند.

به‌کارگیری کارگر از کارخانه‌های دیگر مدیر یکی دیگر از واحدهای تولیدی دانش‌بنیان هم با تأکید بر بحران نیروی انسانی در کارخانه‌ها و اینکه دیگر جوانان و افراد جویای کار مانند گذشته برای پیدا کردن کار به کارخانه‌ها مراجعه نمی‌کنند و سختی کار در کارخانه‌ها را برنمی‌تابند و به دنبال کار راحت و بی‌دردسر هستند، می‌گوید: کار به جایی رسیده که برخی واحدهای تولیدی برای رساندن به موقع سفارشی که گرفته‌اند، کارگران کارخانه‌های دیگر را با وعده حقوق‌های بیشتر استخدام می‌کنند، اما پس از اینکه کار به پایان رسید آن‌ها را بیرون می‌کنند.

محمود امری با بیان اینکه این روزها واحدهای تولیدی به نیروی کار باتجربه مورد نیاز خود دسترسی ندارند، عنوان کرد: وقتی کارگاه‌ها با بحران کمبود نیرو روبه‌رو می‌شوند به روش‌های مختلف مثل خواسته همیشگی کارگران یعنی افزایش دستمزد متوسل می‌شوند تا کارگران مورد نظر خود را استخدام کنند، اما گره‌ای از کار آن‌ها باز نمی‌شود.

با این حال هرچند نظر کارفرمایان این است که بخش زیادی از کارگران به مشاغلی چون دلالی روی آورده‌اند و تمایلی به اشتغال در حوزه صنعت ندارند، اما کارگران و فعالان کارگری اعتقاد دارند شاید همین موضوع گواه بر پایین بودن حقوق کارگران باشد، چراکه با وجود هزینه‌های سنگین و کمرشکن به‌خصوص در بخش اجاره خانه، حقوق و مزایای قانون کار کفاف زندگی آن‌ها را نمی‌دهد و در جست‌وجوی راهی برای درآمد بیشتر هستند.
منبع: قدس آنلاین