کد خبر: ۲۵۰۳۴

تاریخ: ۰۲ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۶:۳۵

دانش بنیان‌هایی که دانش بنیان نیستند

این روزها اهتمام بیشتری به تبدیل شرکت های سنتی به شرکت های دانش بنیان صورت می گیرد و بسیاری از مسئولان، ۲ تا ۳ برابر شدن آمار شرکت های دانش بنیان تا پایان سال جاری را پیش بینی کرده اند.

این روزها اهتمام بیشتری به تبدیل شرکت های سنتی به شرکت های دانش بنیان صورت می گیرد و بسیاری از مسئولان کشور در حوزه های مرتبط، ۲ تا ۳ برابر شدن آمار شرکت های دانش بنیان تا پایان سالجاری را پیش بینی کرده و در اهداف کاری خود قرار داده اند. بدون شک، این افزایش خوشحال کننده و برای آینده صنعت و اقتصاد کشور دلگرم کننده است، اما افزایش کمی باید در کنار افزایش کیفی صورت گیرد و شرکت هایی که از نظر علمی موفق به دریافت عنوان نشان دانش بنیان شده اند باید از هر نظر از جمله از منظر مدیریتی و اداره کرد شرکت خود نیز دانش بنیان باشند. لازم به توضیح نیست که مدیران و بنیانگذاران شرکت های دانش بنیان، از نظر علمی به خصوص در حوزه تخصصی خود افرادی در سطح بالای علمی و کاردانی هستند و از جمله افراد شاخص در رشته تخصصی خود و یا در حوزه های دانشگاهی و علمی محسوب می شوند. همین توان و نبوغ باعث شده است که موفق به تحقیق در یک حوزه و در نهایت تولید محصولی ابتکاری بر اساس دانش روز شوند. اما سوال مهم اینجاست که آیا این افراد در زمینه مدیریت شرکت خود نیز موفق هستند؟ در زمینه بازاریابی و فروش محصول، انعقاد قراردادهای صحیح حقوقی، در زمینه استخدام نیروی کاری خود، در زمینه تعامل با ادارات از جمله مسایل گمرکی، مالیات و بیمه و بانک، چقدر می توانند زمان و توان خود را صرف کنند؟ چه بسا که فقط یک قرارداد حقوقی نامناسب کل سرمایه و یک عمر پژوهش یک شرکت دانش بنیان را از بین ببرد و این شرکت را به سمت شکست سوق دهد. متاسفانه این روزها انتقادهای زیادی از سوی شرکت های دانش بنیان برای مواردی مانند مشکلات گمرکی، حقوقی، مالیاتی و بیمه و بانک و فروش می شود. بیشتر مدیران این شرکت ها در جلسات مختلف، ضمن انتقاد از دولت، اصلی ترین مشکلات خود در زمینه تولید و تحقیق را این ادارات دولتی عنوان می کنند. اگرچه منکر ضعف های ادارات دولتی و بخشنامه های مختلف نیستیم اما در سال های اخیر اقدامات خوبی نیز در حوزه دانش بنیان صورت گرفته است که بیشتر مدیران شرکت های دانش بنیان و فناور از آنها بی خبرند. شاید سوال اصلی تر این باشد که چرا یک مدیرعامل یا بنیانگذار شرکت دانش بنیان، تلاش می کند تا علاوه بر مسئولیت تحقیق، توسعه و تولید محصول تخصصی، تمام بار مشکلات مالیاتی، حقوقی، مشکلات بیمه، مشکلات گمرکی، اخذ تسهیلات بانکی و سایر مشکلات مشابه اداری و علی الخصوص فروش را به دوش بکشد؟ آیا بهتر نیست که این شرکت دانش بنیان، در زمینه مدیریت شرکت نیز روش دانش بنیان تری پیش گرفته و با استخدام مشاورین و کارکنان متخصص در حوزه هایی چون اداری، حقوقی، فروش، بازاریابی، تبلیغات و بسته بندی به بهره وری بالاتری رسیده و یا حتی با شرکت های متخصص در این حوزه ها همکاری کند؟ این در حالیست که با اجرایی شدن قانون جهش دانش بنیان و اقداماتی که در معاونت علمی و فناوری ریاست جمهوری صورت گرفته است، شرکت هایی در حوزه های اشاره شده با حمایت دولت، آماده ارائه خدمات مشاوره ای، اجرایی و کارگزاری برای دانش بنیان ها هستند. امید است که دولتمردان علاوه بر اقدامات فوق زمینه اطلاع رسانی دقیق این اقدامات را هم در ادارات مطبوع و هم در شرکت های دانش بنیان کشور فراهم آورند تا شاهد دانش بنیان شدن واقعی تر شرکت های دانش بنیان باشیم. در این زمینه اقدامات ستاد فرهنگسازی اقتصاد دانش بنیان و به بیان بهتر تبیین اقدامات و تمهیدات صورت گرفته در این زمینه برای شرکت های دانش بنیان و فناور از طرق مختلف از جمله پارک های علم و فناوری و رسانه راهگشا خواهد بود. نکته آخر اینکه، توسعه واقعی در حوزه دانش بنیان، زمانی اتفاق خواهد افتاد که نخبگان و مدیران فعال در این حوزه رفتار و منش دانش بنیانی نیز در اداره کرد شرکت های خود داشته باشند و حتی در صورت لزوم از شرکت های مشابه موفق در دنیا الگوبرداری کنند.

علی ابراهیمیان*؛ *فعال رسانه ای ∎