✍ مقاله دکتر حسین سیمایی در اسپوتنیک بلاروس:
آن سوی آوار؛ مرزهایی که نمیشود از آنها گذشت
میان تمام ویرانیهایی که جنگ بر جای میگذارد هیچ کدام به اندازه ویرانی یک دانشگاه تمدن را شرمنده نکرده است. ساختمانها را میشود بازسازی کرد. پلها را. جادهها را. اما وقتی کتابخانهای فرو میریزد چیزی فراتر از آجر و بتن از میان رفته: بخشی از حافظه بشریت، بخشی از آیندهای که در ذهن دانشجویانش در حال شکل گرفتن بود، بخشی از پاسخی که بشریت برای پرسشهای بزرگش میجست.
