رشد مشاغل غیررسمی در ایران دیگر فقط نشانه کمبود شغل رسمی نیست؛ جنگ، تورم، قطعی اینترنت، کاهش قدرت خرید و نااطمینانی اقتصادی، میلیون‌ها شاغل بدون بیمه و قرارداد را در معرض فشار معیشتی شدیدتری قرار داده است.

اسماعیل شریعتی، فعال صنفی حوزه پرستاری، با انتقاد از مشکلات معیشتی، تبعیض در پرداخت‌ها و ناکارآمدی تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، خواستار اصلاح فوری نظام پرداخت و توقف روند ترک شغل و مهاجرت پرستاران شد.

جامعه نابینایان و کم‌بینایان با وجود برخورداری از توانمندی‌ها و استعداد‌های مختلف، همچنان با چالش‌هایی در زمینه اشتغال، مناسب‌سازی محیط شهری و دسترسی به خدمات عمومی مواجه است که رفع آنها نیازمند توجه بیشتر دستگاه‌های اجرایی و تغییر نگاه جامعه به افراد دارای معلولیت است.

ترس ازدست‌دادن شغل، حتی بعد از سال‌ها شاغل‌بودن، هنوز نگرانی اصلی بسیاری از متولدین دهه‌های ۶۰ و ۷۰ است. حتی بخشی از آنها به سال‌های بازنشستگی نزدیک می‌شوند و با این حال هنوز این ناامنی شغلی را تجربه می‌کنند. بعضی از آنها می‌گویند دیگر فرصتی برای ریسک‌کردن ندارند و باید تا آخرین سال‌های زندگی برای تأمین هزینه زندگی به کار ادامه دهند.

در ایران شناسایی استعداد‌های برتر از سال‌های مدرسه آغاز می‌شود و دانش‌آموزان مستعد در بسیاری از موارد مسیر آموزشی متفاوتی را طی می‌کنند و این مسیر در دانشگاه و پس از آن با حمایت‌هایی مانند طرح‌های بنیاد ملی نخبگان ادامه می‌یابد، اما تجربه نخبگان نشان می‌دهد که مسئله فقط شناسایی و حمایت نیست و ایجاد فرصت واقعی برای ادامه فعالیت علمی، اشتغال تخصصی و اثرگذاری اجتماعی نیز اهمیت دارد.

هوش مصنوعی حالا به یکی از مهم‌ترین عوامل تغییر در حوزه ترجمه تبدیل شده است؛ فناوری‌ای که می‌تواند در مدت کوتاهی متن‌ها را ترجمه کند، معادل‌های مختلف پیشنهاد دهد، خطا‌های زبانی را شناسایی کند و حتی در ترجمه متون تخصصی به مترجمان کمک کند. همین پیشرفت‌ها این پرسش را جدی‌تر کرده است که آیا هوش مصنوعی می‌تواند جای مترجم انسانی را بگیرد و آینده رشته مترجمی را تغییر دهد؟

 اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۵ در شرایطی به دنبال حفظ ظرفیت تولید و عبور از محدودیت‌های رشد است که بنگاه‌ها هم‌زمان با فشار‌های هزینه‌ای و عملیاتی مواجه‌اند؛ از ناپایداری تامین انرژی و دشواری دسترسی به مواد اولیه تا فشار سرمایه در گردش، اختلال زنجیره تامین و افزایش ریسک‌های ناشی از تنش‌های نظامی. در چنین فضایی، افزایش منابع به‌تنهایی مساله رشد را حل نمی‌کند.

در بازار کار امروز، دورکاری از یک امتیاز به بخشی پیش‌فرض از بسیاری مشاغل تبدیل شده است. شرکت‌ها بخشی از نیروی خود را از راه دور استخدام می‌کنند و بخشی از پروژه‌ها هم به‌طور کامل بیرون از دفتر انجام می‌شود. اما مهارت‌هایی که این بازار می‌طلبد با مهارت‌های شغل حضوری یکسان نیستند. 

«دستورکار دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری»؛ این شعار و موضوع روز جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ است؛ موضوعی که صنعت گردشگری جهان را با پرسشی فراتر از ورود یک فناوری تازه روبه‌رو می‌کند: آیا هوش مصنوعی تنها قرار است خدمات سفر را سریع‌تر و شخصی‌تر کند یا قرار است شیوه تصمیم‌گیری، مدیریت مقصد و حتی تعریف تجربه گردشگری را به‌صورت بنیادین تغییر دهد؟

تصویر کلاسیک از اتوماسیون بر حذف کار‌های یدی، تکراری و مبتنی بر مهارت اندک استوار بود. بر اساس براورد کارشناسان، موج کنونی هوش مصنوعی این جغرافیای ریسک را تغییر داده است.