ترس ازدست‌دادن شغل، حتی بعد از سال‌ها شاغل‌بودن، هنوز نگرانی اصلی بسیاری از متولدین دهه‌های ۶۰ و ۷۰ است. حتی بخشی از آنها به سال‌های بازنشستگی نزدیک می‌شوند و با این حال هنوز این ناامنی شغلی را تجربه می‌کنند. بعضی از آنها می‌گویند دیگر فرصتی برای ریسک‌کردن ندارند و باید تا آخرین سال‌های زندگی برای تأمین هزینه زندگی به کار ادامه دهند.

در ایران شناسایی استعداد‌های برتر از سال‌های مدرسه آغاز می‌شود و دانش‌آموزان مستعد در بسیاری از موارد مسیر آموزشی متفاوتی را طی می‌کنند و این مسیر در دانشگاه و پس از آن با حمایت‌هایی مانند طرح‌های بنیاد ملی نخبگان ادامه می‌یابد، اما تجربه نخبگان نشان می‌دهد که مسئله فقط شناسایی و حمایت نیست و ایجاد فرصت واقعی برای ادامه فعالیت علمی، اشتغال تخصصی و اثرگذاری اجتماعی نیز اهمیت دارد.

هوش مصنوعی حالا به یکی از مهم‌ترین عوامل تغییر در حوزه ترجمه تبدیل شده است؛ فناوری‌ای که می‌تواند در مدت کوتاهی متن‌ها را ترجمه کند، معادل‌های مختلف پیشنهاد دهد، خطا‌های زبانی را شناسایی کند و حتی در ترجمه متون تخصصی به مترجمان کمک کند. همین پیشرفت‌ها این پرسش را جدی‌تر کرده است که آیا هوش مصنوعی می‌تواند جای مترجم انسانی را بگیرد و آینده رشته مترجمی را تغییر دهد؟

 اقتصاد ایران در سال ۱۴۰۵ در شرایطی به دنبال حفظ ظرفیت تولید و عبور از محدودیت‌های رشد است که بنگاه‌ها هم‌زمان با فشار‌های هزینه‌ای و عملیاتی مواجه‌اند؛ از ناپایداری تامین انرژی و دشواری دسترسی به مواد اولیه تا فشار سرمایه در گردش، اختلال زنجیره تامین و افزایش ریسک‌های ناشی از تنش‌های نظامی. در چنین فضایی، افزایش منابع به‌تنهایی مساله رشد را حل نمی‌کند.

در بازار کار امروز، دورکاری از یک امتیاز به بخشی پیش‌فرض از بسیاری مشاغل تبدیل شده است. شرکت‌ها بخشی از نیروی خود را از راه دور استخدام می‌کنند و بخشی از پروژه‌ها هم به‌طور کامل بیرون از دفتر انجام می‌شود. اما مهارت‌هایی که این بازار می‌طلبد با مهارت‌های شغل حضوری یکسان نیستند. 

«دستورکار دیجیتال و هوش مصنوعی برای بازطراحی گردشگری»؛ این شعار و موضوع روز جهانی گردشگری در سال ۲۰۲۶ است؛ موضوعی که صنعت گردشگری جهان را با پرسشی فراتر از ورود یک فناوری تازه روبه‌رو می‌کند: آیا هوش مصنوعی تنها قرار است خدمات سفر را سریع‌تر و شخصی‌تر کند یا قرار است شیوه تصمیم‌گیری، مدیریت مقصد و حتی تعریف تجربه گردشگری را به‌صورت بنیادین تغییر دهد؟

تصویر کلاسیک از اتوماسیون بر حذف کار‌های یدی، تکراری و مبتنی بر مهارت اندک استوار بود. بر اساس براورد کارشناسان، موج کنونی هوش مصنوعی این جغرافیای ریسک را تغییر داده است.

پشت تماس‌هایی که گاهی با یک «آمبولانس اعزام نمی‌شود» پایان می‌یابد، چالش بزرگ‌تری در اورژانس تهران جریان دارد؛ کمبود ۱۸۴۰ نیروی عملیاتی، سختی و فرسودگی شغلی و هزینه بالای زندگی در پایتخت، جذب نیرو را دشوار کرده است. قائم‌مقام اورژانس استان تهران می‌گوید برای جبران این کمبود، ۱۶۷۷ پست سازمانی در حال نهایی شدن است، اما ورود نیرو‌های جدید به اورژانس زمان‌بر خواهد بود.

تحولات میدان‌های نبرد و نیاز روزافزون نیرو‌های مسلح به تخصص‌هایی همچون فناوری اطلاعات، جنگ الکترونیک، پهپاد و پدافند، ضرورت بازاندیشی در مدل تأمین نیروی انسانی را پررنگ‌تر کرده است؛ مدلی که می‌تواند در کنار سربازی وظیفه، برای نیرو‌های متخصص و واجد شرایط مسیر ادامه خدمت و اشتغال حرفه‌ای را نیز تعریف کند.

نفیسه آزاد، جامعه‌شناس، پایین بودن مشارکت اقتصادی زنان را حاصل مجموعه‌ای از عوامل فرهنگی، قانونی و اجتماعی دانست و بر ضرورت دسترسی زنان به مشاغل باکیفیت و کاهش بار کار بدون دستمزد تأکید کرد. (عکس توسط هوش مصنوعی طراحی شده است.)