در آستانه ۱۲ تیر، روز ملی نساجی، پوشاک و خیاط، نشریه «بازارکار» در نشستی تخصصی با حضور چیا جبری (مدیرعامل مؤسسه توسعه مد و پوشاک چیامد)، سارا نوروزی (مدرس دانشگاه) و ساره خلج (کارآفرین و فعال حوزه پوشاک)، به بررسی یکی از ریشهایترین مسائل این صنعت، یعنی «شکاف عمیق میان آموزش آکادمیک و واقعیتهای بازار کار» پرداخت.
این نشست که در مرکز «ستفا» برگزار شد، کوشید تصویری واقعیتر از صنعت مد در ایران ارائه دهد؛ صنعتی که برخلاف ظاهر پرزرق وبرق و تصویر فانتزی رایج در شبکههای اجتماعی، در عمل با مسائل پیچیدهای، چون ضعف ساختار آموزشی، نبود پیوند مؤثر با صنعت، مدرک گرایی، کمبود مهارتهای کاربردی، فقدان دادههای پژوهشی و ناهماهنگی میان طراح و تولیدکننده دست به گریبان جمعبندی سخنان کارشناسان حاضر در این میزگرد نشان میدهد که بحران امروز طراحی لباس در ایران، صرفاً ناشی از کمبود شغل نیست، بلکه حاصل مجموعهای از نارساییهای انباشته است؛ نارساییهایی که طی سالها حل نشده و اکنون خود را در قالب انبوه فارغالتحصیلان کممهارت، کارگاههای بلااستفاده، تولیدکنندگان بی اعتماد به طراحان و دانشجویانی نشان میدهد که با مدرک دانشگاهی، اما بدون آمادگی حرفهای، وارد بازاری میشوند که قواعد آن را نمیشناسند.
نسل زد بیش از آنکه با کلیشههایی مانند «دیجیتال»، «بیحوصله» یا «متفاوت» شناخته شود، محصول جهانی است که با اینترنت، نااطمینانی اقتصادی و افول اقتدار نهادهای سنتی شکل گرفته است.
در فضای پرشتاب بازار کار و محیطهای سازمانی، مفاهیم مدیریت و رهبری اغلب با یکدیگر اشتباه گرفته میشوند. اگرچه هر دو برای بقای یک سازمان حیاتی هستند، اما کارکردهای متفاوتی دارند. سازمانهای موفق، نهادی هستند که این دو مفهوم را نه به عنوان رقیب، بلکه به مثابه دو بال مکمل برای پرواز و دستیابی به اهداف عالی سازمانی به کار میگیرند. به تعبیر دقیقتر، مدیریت به معنای انجام درست کارهاست، در حالی که رهبری بر انجام کارهای درست تمرکز دارد.
یک عضو کمیسیون صنایع و معادن مجلس با اشاره به مخالفتها با طرح تردد خودروهای وارداتی مناطق آزاد در استانهای شمالی گفت: انحصارطلبان داخلی به جای اینکه وقتشان صرف این شود که کیفیت را بالاتر ببرند و رقابتپذیری بیشتری داشته باشند، حتماً به سمت لابیها و رایزنیها و فشار آوردنها، میروند و پشت واژههایی مثل اینکه اشتغال در خطر میافتد و تولید داخلی و ملی در خطر میافتد خود را پنهان خواهند کرد. اینها حرفهایی است که همیشه پشت آن قایم شدهاند.
قریب دو سال است خبرنگارانی که متقاضی استفاده از مزایای قانون بازنشستگی پیش از موعد یا همان مشاغل سخت و زیانآور هستند، با زمانکشیها و اتلاف وقت به ظاهر عمد از سوی وزارت کار مواجه شده و در نهایت درخواست بازنشستگیشان رد میشود.
در حالی که بسیاری از استادان دانشگاه در ایران با حقوقی کمتر از هزار دلار و مشکلات معیشتی دستوپنجه نرم میکنند، همتایان آنها در کشورهای منطقه و غرب چندین برابر این رقم درآمد دارند.
