دفتر آمار کار ایالات متحده اعلام کرده تا سال ۲۰۳۳، تقاضا برای متخصصان منابع انسانی ۸ درصد رشد خواهد داشت. اگر به دنبال شغلی در حوزه منابع انسانی هستید، اکنون زمان آن فرا رسیده که با الزامات شغلی منابع انسانی و نحوه برآورده کردن آنها آشنا شوید.

بر اساس داده‌های جدید مرکز آمار ایران، نرخ بیکاری در پایان سال ۱۴۰۴، نسبت به سال ۱۴۰۳ معادل 0.1 واحد کاهش یافته و از 7.6 درصد به 7.5 درصد رسیده است. اگر چه نرخ بیکاری در سال منتهی به اسفند ۱۴۰۴ کاهش یافته است، اما بررسی نرخ مشارکت اقتصادی و نسبت اشتغال، نشانه‌هایی از تضعیف بازار کار را بازتاب می‌دهد.

در اقتصاد امروز ایران، بزرگ‌ترین چالش بسیاری از کسب‌وکارهای کوچک و متوسط نه کمبود مشتری است و نه ضعف محصول؛ بلکه زندگی در فضایی مملو از ابهام و بی‌ثباتی است. از سرنوشت نامعلوم مذاکرات ایران و آمریکا گرفته تا نوسان نرخ ارز، تغییرات ناگهانی هزینه‌های تولید و رفتار غیرقابل پیش‌بینی مصرف‌کنندگان، همه‌چیز برنامه‌ریزی بلندمدت را دشوار کرده است.

جنگ‌های معاصر دیگر تنها بر مناطق درگیر تاثیر نمی‌گذارند؛ شوک‌های ناشی از درگیری‌های ژئوپلیتیک از طریق پنج کانال مشخص، بازارهای کار را در کشورهای دور از خط مقدم نیز دچار اختلال می‌کنند. مطالعات تازه با بررسی جنگ روسیه-اوکراین (۲۰۲۲ تاکنون) و بحران خاورمیانه (۲۰۲۳ تاکنون) نشان می‌دهد که این مکانیسم‌ها، اشتغال، دستمزدها و شرایط کاری را حتی در اقتصادهای به‌ظاهر ایمن دستخوش تغییر می‌کند. سازمان بین‌المللی کار (ILO) هشدار داده است که فراتر از هزینه‌های انسانی، بحران خاورمیانه «یک شوک آرام، اما بالقوه طولانی‌مدت است که به تدریج بازارهای کار را بازتعریف خواهد کرد».

اگر هوش مصنوعی بازار کار را دگرگون کند، کدام دسته از کارکنان بیش از همه در معرض خطر خواهند بود؟ احتمالا اولین و بدیهی‌ترین جوابی که به ذهنتان می‌رسد این است: برنامه‌نویسان، مهندسان نرم‌افزار و دیگر کارکنان حوزه تکنولوژی. بخش اعظمی از گفت‌وگوها در رابطه با تاثیرپذیری از هوش مصنوعی نیز حول محور همین مشاغل بوده. البته شواهدش نیز موجود هست. مثلا در پی تعدیل نیروی گسترده غول‌های تکنولوژی مثل متا، این افراد بیشترین ضربه را متحمل شدند. مهارت‌های این افراد، از نخستین گروه مهارت‌هایی بوده که هوش مصنوعی به آنها مسلط شده.

اکثر متخصص‌های منابع انسانی نسبت به پتانسیل هوش مصنوعی در این واحد خوش‌بین هستند. این در حالی است که ۶۵ درصد آنها احساس می‌کنند فاقد مهارت‌های لازم در هوش مصنوعی برای استفاده کارآمد و مطمئن از این تکنولوژی‌ هستند. این شکاف در تخصص و اعتمادبه‌نفس، مانعی مهم برای پذیرش گسترده هوش مصنوعی در منابع انسانی است.

در جهان امروز، کارآفرینی دیگر صرفاً به معنای تأسیس یک کسب‌‌وکار نوپا نیست، بلکه به معنای پیمایش در یک اکوسیستم صعب‌العبور (Vigorous) است.

در دنیای پس از بحران مالی ۲۰۰۸، پاندمی کرونا و درگیری‌های ژئوپلیتیک فعلی، یک حقیقت عریان بر همگان آشکار شده است: «ریاضیاتِ محضِ اقتصادی» دیگر قادر به توجیه رنج‌های بشری نیست.