تازه ها
وقتی داده و تخیل کنار هم میایستند؛ داستان رشد «درصا» در دل فولاد
یک تیم جوان، ده سال تجربه، و مأموریتی برای هوشمندسازی صنعت. «درصا» از زیر خاکستر محدودیتها بلند شده تا ثابت کند مغزهای ایرانی میتوانند آیندهی بهرهوری صنعتی را بازنویسی کنند.
به گزارش بازار کار در مصاحبه با مهدی حیدری، مدیرعامل شرکت دانشبنیان «درصا»، ایشان با تشریح آخرین وضعیت فعالیتهای این مجموعه اعلام کرد: شرکت درصا بهعنوان یکی از فعالان حوزه توسعه سیستمهای هوشمند، نزدیک به یک دهه است که در زمینه کنترل کیفیت و افزایش بهرهوری صنعتی فعالیت میکند و عمده خدمات خود را به صنایع بزرگ کشور، بهویژه صنعت فولاد، ارائه میدهد.
به گفته وی، این شرکت طی سالهای اخیر همکاری گستردهای با مجموعههای صنعتی مطرح از جمله فولاد مبارکه و سایر شرکتهای بزرگ فولادی داشته و موفق شده است پروژههای متعددی را با موفقیت به مرحله اجرا برساند. حیدری روند رشد شرکت درصا را «شتابگرفته و نزدیک به رشد نمایی» توصیف کرد و افزود: «اجرای پروژههای بزرگ در صنایع مختلف، این مجموعه را در مسیر توسعه پایدار قرار داده است».
وی با اشاره به ساختار فعلی شرکت اظهار داشت: «درصا اکنون با تکیه بر تیمی متشکل از ۳۵ نیروی متخصص فعالیت میکند. بخش تحقیق و توسعه (R&D) شامل تیمهای برق، مکانیک و نرمافزار، هسته اصلی توانمندیهای فنی شرکت را تشکیل میدهد و تمامی محصولات و راهکارها مبتنی بر دانش فنی داخلی تولید میشود». بهگفته مدیرعامل، واحدهای بازرگانی، مالی، تأمین و خرید، پشتیبانی، برنامهریزی و اجرای پروژه نیز نقش مؤثری در پیشبرد اهداف سازمان دارند.
حیدری در ادامه به شرایط کنونی بازار و چالشهای پیشروی شرکتهای دانشبنیان پرداخت و تصریح کرد: «شرکتهای دانشبنیان در ساختار دارایی و مدل هزینه با بنگاههای سنتی تفاوت بنیادی دارند. مهمترین سرمایه این شرکتها نیروی انسانی متخصص است و بخش عمده بهای تمامشده به منابع انسانی اختصاص دارد؛ در حالی که در صنایع سنتی، مواد اولیه و تجهیزات سهم اصلی را تشکیل میدهند».
مدیرعامل درصا با بیان اینکه بخش قابلتوجهی از شرکتهای دانشبنیان بهدلیل محدودیت سرمایه اولیه، در حوزه خدمات فناورانه فعالیت میکنند، گفت: «بازار هدف این خدمات عمدتاً شرکتهای بزرگ دولتی و نیمهدولتی است. کاهش فعالیت این بنگاهها در سالهای اخیر موجب ایجاد اختلال جدی در ارائه خدمات دانشبنیان و آسیبدیدگی گسترده این کسبوکارها شده است».
وی همچنین به وابستگی بالای خدمات دانشبنیان به اینترنت و زیرساختهای ارتباطی اشاره کرد و افزود: «در حوزههایی مانند هوش مصنوعی، هرگونه اختلال یا قطعی اینترنت مستقیماً بر عملکرد شرکتها اثر گذاشته و در مواردی منجر به توقف کامل فعالیت شده است. سال ۱۴۰۴ از این منظر برای اکوسیستم دانشبنیان سالی دشوار بود و بسیاری از مجموعهها ناچار شدند بهجای توسعه، بر حفظ بقا تمرکز کنند».
حیدری با تأکید بر اینکه بخش زیادی از شرکتهای دانشبنیان نوپا هستند و سطح تابآوری محدودی دارند، هشدار داد: «از دست رفتن نیروی انسانی متخصص، بهمعنای از دست رفتن بخش مهمی از ظرفیت واقعی شرکت است. برخلاف صنایع سنتی که امکان بازگشت بر پایه داراییهای فیزیکی وجود دارد، از بین رفتن سرمایه انسانی در شرکتهای دانشبنیان میتواند به توقف کامل فعالیت منجر شود».
وی ابراز امیدواری کرد که با آغاز دوره بازسازی و سازندگی در آینده، شرکتهای دانشبنیان بتوانند مجدداً فعالیتهای خود را گسترش دهند؛ اما در عین حال تأکید کرد: «عامل زمان در این بخش تعیینکننده است. اگر فاصله زمانی تا بهبود شرایط طولانی شود و شرکتها نتوانند دوران رکود را پشت سر بگذارند، عملاً ظرفیت مؤثری برای مشارکت در بازسازی باقی نخواهد ماند».
مدیرعامل درصا در پایان به موضوع تغییر مسیر کسبوکارها اشاره کرد و گفت: «در شرایط فعلی، بحث بازتعریف حوزه فعالیت به یکی از گزینههای جدی بسیاری از مجموعهها تبدیل شده است. این تصمیم پیچیده و راهبردی است و بدون تحلیل دقیق، امکان انتخاب صحیح مسیرهای جدید و شناسایی فرصتهای جایگزین وجود نخواهد داشت».
ارسال نظرات