تازه ها
تهران دیگر مقصد جذابی برای پرستاران نیست/ افزایش ظرفیت آموزشی، کمبود نیرو را حل نمیکند
نایبرئیس اول شورای عالی سازمان نظام پرستاری با تأکید بر ضرورت بهبود شرایط شغلی و معیشتی پرستاران گفت: با وجود فارغالتحصیلی سالانه حدود ۱۵ هزار پرستار، نامناسب بودن شرایط کاری و زندگی سبب شده حتی بخشی از ظرفیتهای استخدامی در تهران خالی بماند.
به گزارش بازارکاردکتر یوسف رحیمی با اشاره به روند جذب پرستاران طی سالهای گذشته اظهار کرد: وزارت بهداشت در پنج سال گذشته دو آزمون استخدامی برگزار کرده است. در آخرین آزمون که سال گذشته برگزار شد، سهمیهای حدود ۱۲ هزار نفر برای گروه پرستاری در نظر گرفته شد و سهمیه آزمون پیش از آن نیز حدود چهار هزار نفر بود.
وی افزود: مجموع سهمیه جذب گروههای پرستاری در دو آزمون اخیر وزارت بهداشت حدود ۱۶ هزار نفر بوده است؛ این در حالی است که سالانه دستکم ۱۵ هزار نفر از رشته پرستاری فارغالتحصیل میشوند. بر این اساس، طی چهار سال گذشته حداقل ۶۰ هزار دانشآموخته پرستاری وارد بازار کار شدهاند، اما در بهترین حالت تنها ۱۶ تا ۱۷ هزار نفر از آنها جذب شدهاند؛ بنابراین نیروی آموزشدیده برای ورود به نظام سلامت وجود دارد، اما امکان و شرایط مناسب برای جذب آنها فراهم نشده است.
نایبرئیس اول شورای عالی سازمان نظام پرستاری با اشاره به خالی ماندن برخی ظرفیتهای استخدامی گفت: در آخرین آزمون استخدامی، حدود ۸۰۰ نفر از ظرفیت پرستاری تهران خالی ماند. این اتفاق در شرایطی رخ داده که طی چهار سال گذشته دستکم ۶۰ هزار نفر در رشته پرستاری فارغالتحصیل شدهاند. اگر شرایط مناسب شغلی و معیشتی فراهم شود، امکان جذب این نیروها در نظام سلامت وجود دارد.
رحیمی ادامه داد: زمانی که فارغالتحصیلان به این نتیجه میرسند که درآمد و شرایط شغلی پرستاری پاسخگوی هزینههای زندگی در تهران نیست، ترجیح میدهند وارد مسیر استخدام و ارائه خدمت نشوند. در چنین شرایطی برخی به مشاغل خانوادگی، حوزه زیبایی، مشاغل دیگر یا مهاجرت روی میآورند.
وی افزود: بخش قابل توجهی از فارغالتحصیلان پرستاری را زنان تشکیل میدهند و برخی از آنها نیز ترجیح میدهند به جای ورود به بازار کار و پرداخت هزینههای سنگین برای نگهداری از فرزند، در خانه بمانند و خود مسئولیت تربیت فرزندشان را بر عهده بگیرند.
رحیمی با تأکید بر اینکه کشور با کمبود فارغالتحصیل رشته پرستاری مواجه نیست، توضیح داد: مشکل اصلی در زمینه تربیت نیروی پرستاری نیست، بلکه در جذب و نگهداشت نیروهاست. این مسئله حتی در شهری مانند تهران نیز به یک چالش جدی تبدیل شده است. شاید تصور شود ظرفیتهای استخدامی بیشتر در مناطق محروم خالی میماند، اما اکنون شاهد خالی ماندن سهمیهها در پایتخت هستیم.
به گفته وی، دریافتی پرستاران با هزینههای زندگی در تهران تناسب ندارد و همین مسئله سبب کاهش تمایل برای اشتغال در پایتخت شده است. در گذشته بسیاری از پرستاران ترجیح میدادند دوره طرح خود را در تهران بگذرانند یا در بیمارستانهای پایتخت استخدام شوند، اما افزایش هزینههای زندگی این شرایط را تغییر داده است.
نایبرئیس اول شورای عالی سازمان نظام پرستاری با انتقاد از برخی راهکارهای مطرحشده برای جبران کمبود نیرو گفت: هر زمان موضوع کمبود پرستار مطرح میشود، افزایش ظرفیت پذیرش رشته پرستاری یا بهکارگیری بهیاران بهعنوان راهحل پیشنهاد میشود، در حالی که این اقدامات بهتنهایی پاسخگوی مشکل موجود نیست.
وی تأکید کرد: برای حل این چالش باید جذابیت شغلی پرستاری افزایش یابد و کرامت انسانی، شأن و منزلت اجتماعی پرستاران مورد توجه قرار گیرد. در کنار این موضوع، مشکلات معیشتی این گروه نیز باید برطرف شود تا نیروهای آموزشدیده انگیزه کافی برای ورود و ماندن در نظام سلامت داشته باشند.
رحیمی با بیان اینکه سلامت باید همانند آموزشوپرورش در شمار اولویتهای اصلی کشور قرار گیرد، گفت: اهمیت آموزشوپرورش قابل انکار نیست و سلامت نیز باید از جایگاهی مشابه برخوردار باشد. لازم است مجوزهای استخدامی کافی در اختیار نظام سلامت قرار گیرد و زمینه لازم برای جذب نیرو فراهم شود.
وی افزود: محدودیتها و شرایط اقتصادی کشور قابل درک است، اما اگر نظام سلامت در جایگاه واقعی خود قرار گیرد، بخش قابل توجهی از مشکلات موجود قابل حل خواهد بود.
نایبرئیس اول شورای عالی سازمان نظام پرستاری در ادامه با اشاره به روند سالمندی جمعیت کشور هشدار داد: تغییر ساختار جمعیتی ایران نشان میدهد که اگر امروز برای تأمین نیروی انسانی نظام سلامت برنامهریزی نشود، در آینده با مشکلات جدیتری مواجه خواهیم شد.
رحیمی گفت: با افزایش جمعیت سالمند، نیاز به خدمات سلامت و مراقبتی نیز بیشتر خواهد شد و در چنین شرایطی تأمین نیروی پرستاری اهمیت دوچندانی پیدا میکند. استفاده از پرستاران خارجی در آینده نیز میتواند هزینههای بسیار سنگینی برای کشور به همراه داشته باشد.
وی تأکید کرد: به جای تمرکز صرف بر افزایش ظرفیت آموزشی، باید جذب نیروی پرستاری به میزان کافی و بهبود شرایط شغلی و معیشتی آنان در کانون توجه قرار گیرد؛ چراکه بدون ایجاد انگیزه برای ورود و ماندگاری نیروهای آموزشدیده، افزایش تعداد فارغالتحصیلان بهتنهایی نمیتواند کمبود پرستار در نظام سلامت را برطرف کند.
ارسال نظرات