افزایش «ظرفیت»، درمان کمبود نیرو نیست

به گزارش بازارکار ، دکتر یوسف رحیمی در گفت‌و‌گو با ایسنا، درباره روند جذب پرستار در سال‌های گذشته اظهار کرد: وزارت بهداشت، دو آزمون استخدامی طی بازه زمانی ۵ سال گذشته برگزار کرد. آخرین آزمون استخدامی وزارت بهداشت طی سال گذشته برگزار شد و سهیمه ۱۲هزار نفر برای گروه پرستاری در نظر گرفتند و سهیمه تخصیص یافته برای آزمون پیش از آن نیز حدود ۴هزار نفر بود.

فاصله آماری میان تعداد دانش‌آموختگان و استخدام پرستاران

او درباره آزمون‌های استخدامی وزارت بهداشت گفت: بررسی سهمیه تخصیص یافته جذب گروه‌های پرستاری در دو آزمون اخیر وزارت بهداشت ۱۶هزار نفر است. این در حالی است که حداقل ۱۵هزار دانش‌آموخته رشته پرستاری در هر سال داریم. حداقل ۶۰هزار نفر طی ۴ سال گذشته دانش‌آموخته رشته پرستاری شده‌اند، اما در بهترین حالت ممکن ۱۶ تا ۱۷هزار نفر جذب شده‌اند. بنابراین، دانش‌آموختگانی حضور دارند که امکان جذب و استخدام آنها وجود دارد.

خالی‌ماندن ظرفیت تهران در آخرین آزمون استخدامی

نایب‌رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری با بیان اینکه برخی ظرفیت‌های آزمون استخدامی خالی می‌ماند، گفت: حدود ۸۰۰ نفر از ظرفیت پرستاری تهران در آخرین آزمون استخدامی خالی ماند؛ در حالی که حداقل ۶۰هزار دانش‌آموخته پرستاری طی بازه زمانی ۴ ساله داریم. اگر شرایط مطلوب را ایجاد کنیم، افراد می‌توانند جذب نظام سلامت شوند.

تغییر شرایط تهران در گذر زمان

او با بیان اینکه با کمبود دانش‌آموخته پرستاری مواجه نیستیم، توضیح داد:مشکلی در زمینه تربیت نیروی پرستاری نداریم، بلکه جذب نیرو نداریم و در زمینه جذب نیرو در برخی شهر‌ها مانند تهران با مشکل مواجه هستیم. شاید به نظر برسد که ظرفیت سهمیه شهر‌های مناطق محروم خالی بماند؛ در حالی که این چنین نیست و ظرفیت شهر‌هایی مانند تهران خالی می‌ماند.

نایب‌رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری ادامه‌داد:دریافتی پرستاران پاسخگوی تامین هزینه‌ها در پایتخت نیست؛ بنابراین سهمیه تخصیص یافته خالی می‌ماند. در گذشته، بسیاری ترجیح می‌دادند طرح خود را در تهران سپری کنند یا در پایتخت استخدام شوند. این احتمال وجود دارد که برای استخدام در تهران تمایل داشته باشند، اما تامین هزینه‌های زندگی در پایتخت سبب چشم‌پوشی از خواسته خود می‌شود.

به فکر آینده نظام سلامت باشیم

نایب رئیس اول شورای عالی نظام پرستاری گفت:آموزش و پرورش یک اولویت کشوری است؛ اهمیت موضوع آموزش و پرورش به هیچ‌وجه قابل انکار نیست.

سلامت مانند آموزش‌وپرورش باید جزو اولویت‌ها باشد؛ مجوز استخدامی به میزان کافی برای آن در نظر گیرند و زمینه‌های جذب نیز فراهم شود. نسبت به محدودیت‌ها و شرایط کشور آگاه هستیم؛ اگر نظام سلامت کشور را با وجود تمام شرایط و محدودیت‌ها در جایگاه واقعی خود قرار دهیم، بسیاری از این مشکلات حل می‌شود.