تازه ها
هرمزگان؛ روایتی از توسعهای که در روستاها جریان دارد
هرمزگان را باید سرزمین تنوع دانست؛ استانی که از کرانههای خلیج فارس و دریای عمان تا ارتفاعات زاگرس جنوبی، مجموعهای از ظرفیتهای طبیعی، اقتصادی و فرهنگی را در خود جای داده است، در این استان، روستاها تنها سکونتگاههایی پراکنده در پهنه جغرافیا نیستند؛ هر یک بخشی از چرخه تولید، تجارت، فرهنگ و هویت جنوب ایران را شکل میدهند و سهمی تعیینکننده در اقتصاد و پویایی اجتماعی هرمزگان دارند.
به گزارش بازارکار به نقل از ایرنا، توسعه در هرمزگان، تنها در اسکلههای تجاری، بنادر بزرگ و صنایع ساحلی معنا نمیشود؛ بخش مهمی از آینده این استان در روستاهایی رقم میخورد که از سواحل نیلگون خلیج فارس و دریای عمان تا دامنه ارتفاعات شمالی گسترده شدهاند.
روستاهایی که با وجود برخورداری از ظرفیتهای ارزشمند در کشاورزی، شیلات، گردشگری، صنایعدستی و اقتصاد دریامحور، برای شکوفایی بیش از هر چیز به مدیریت محلی توانمند نیاز دارند؛ مدیریتی که دهیاریها امروز مهمترین نماد آن به شمار میروند و نقش آنها در توسعه متوازن هرمزگان بیش از هر زمان دیگری مورد توجه قرار گرفته است.
در روستاهای ساحلی، زندگی با دریا پیوند خورده است؛ صید و صیادی، پرورش آبزیان، لنجداری و فعالیتهای وابسته به اقتصاد دریامحور، معیشت بسیاری از خانوادهها را تأمین میکند.
در مناطق شرقی و شمالی استان نیز کشاورزی، باغداری، دامداری و تولید محصولات خارج از فصل، ستون اصلی اقتصاد محلی به شمار میرود، در کنار این ظرفیتها، صنایعدستی، آیینهای بومی، موسیقی محلی، جاذبههای تاریخی و طبیعت کمنظیر هرمزگان، فرصتهای ارزشمندی برای رونق گردشگری روستایی ایجاد کرده است؛ فرصتهایی که اگر با برنامهریزی و مدیریت کارآمد همراه شوند، میتوانند موتور محرک توسعه پایدار در استان باشند.
با این حال، بهرهبرداری از این ظرفیتها تنها به وجود منابع طبیعی و اقتصادی وابسته نیست، تجربه نشان داده است هر جا مدیریت محلی توانمندتر عمل کرده، روند توسعه نیز شتاب بیشتری گرفته است، از همین رو، دهیاریها طی سالهای اخیر جایگاهی فراتر از یک نهاد خدماتی پیدا کردهاند و به یکی از مهمترین حلقههای اتصال میان دولت و مردم در روستاها تبدیل شدهاند.
در بسیاری از آبادیهای هرمزگان، دهیاری نخستین و گاه تنها نهاد اجرایی مستقر در روستاست؛ نهادی که افزون بر اجرای پروژههای عمرانی، مسئولیت نگهداری زیرساختها، ساماندهی خدمات عمومی، مدیریت بحران، پیگیری مطالبات مردم، اجرای برنامههای فرهنگی و اجتماعی و هماهنگی میان دستگاههای اجرایی را نیز بر عهده دارد. به همین دلیل، توانمندسازی دهیاریها دیگر تنها یک ضرورت اداری نیست، بلکه بخشی از راهبرد توسعه متوازن استان محسوب میشود.
هرمزگان با پراکندگی گسترده روستاها، تنوع قومی و فرهنگی و تفاوتهای اقلیمی، بیش از بسیاری از استانهای کشور به مدیریت محلی کارآمد نیاز دارد. توسعه پایدار در چنین جغرافیایی زمانی محقق خواهد شد که ظرفیتهای بومی هر منطقه شناخته شود و مدیریت روستایی بتواند با اتکا به همان ظرفیتها، مسیر آبادانی را هموار کند؛ رویکردی که در سالهای اخیر به یکی از محورهای اصلی برنامهریزی مدیریت استان تبدیل شده است.
نگاه مدیریت استان نیز بر همین مبنا استوار شده است؛ نگاهی که توسعه روستاها را نه صرفاً در اجرای طرحهای عمرانی، بلکه در تقویت مدیریت محلی، ایجاد زیرساختهای پایدار و افزایش توان اقتصادی دهیاریها دنبال میکند.
دهیاریها از مهمترین ارکان توسعه روستایی هرمزگان است
هرمزگان؛ روایتی از توسعهای که در روستاها جریان دارد
معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری هرمزگان، دهیاریها را یکی از مهمترین ارکان توسعه روستایی استان دانست و تأکید کرد: این نهادها امروز در بسیاری از روستاهای هرمزگان تنها مجموعه مستقر دولت هستند و مسئولیت آنها به اجرای پروژههای عمرانی محدود نمیشود.
به گفته صفر صادقیپور دهیاریها علاوه بر توسعه و نگهداری زیرساختها، وظیفه ارائه خدمات عمومی، مدیریت بحران، اجرای برنامههای فرهنگی و اجتماعی و پیگیری مطالبات مردم را نیز بر عهده دارند و از همین رو، تقویت آنها به معنای شتاب گرفتن روند توسعه روستاها و افزایش کیفیت خدماترسانی به ساکنان این مناطق است.
صادقی پور، ارتقای درجه ۸۰۳ دهیاری هرمزگان پس از ۱۱ سال را یکی از مهمترین اقدامات انجامشده در سال گذشته برشمرد و اظهار کرد: تحقق این مطالبه دیرینه، با پیگیریهای مستمر مدیریت استان امکانپذیر شد و امروز دهیاریها از جایگاه مناسبتری برای برنامهریزی، جذب منابع و اجرای طرحهای توسعهای برخوردار هستند.
وی یادآور شد: این اقدام علاوه بر ارتقای ساختار مدیریتی دهیاریها، زمینه افزایش توان اجرایی آنها را نیز فراهم کرده و مسیر اجرای پروژههای عمرانی و خدماتی را هموارتر ساخته است.
وی با اشاره به دیگر برنامههای انجامشده برای تقویت مدیریت روستایی، برگزاری آزمون استخدامی دهیاریها، افزایش اعتبارات اختصاصیافته و توسعه پرداخت تسهیلات برای اجرای طرحهای درآمدزا را از جمله اقدامات مؤثر دولت در این حوزه عنوان کرد و افزود: این برنامهها با هدف ارتقای کیفیت مدیریت محلی، تأمین نیروی انسانی متخصص، افزایش توان مالی دهیاریها و تسریع در روند اجرای پروژههای مورد نیاز روستاها دنبال شده و استمرار آن نیز در دستور کار قرار دارد.
صادقی پور آینده مدیریت روستایی را در گرو حرکت دهیاریها به سمت درآمدهای پایدار دانست و تأکید کرد: اتکای صرف به اعتبارات دولتی نمیتواند پاسخگوی نیازهای روزافزون روستاها باشد، از این رو، دهیاریها باید با بهرهگیری از ظرفیتهای بومی هر منطقه، جذب سرمایهگذاری، اجرای طرحهای خلاقانه و توسعه فعالیتهای اقتصادی، زمینه خوداتکایی مالی را فراهم کنند تا بتوانند خدمات گستردهتر، باکیفیتتر و پایدارتری به مردم ارائه دهند.
معاون هماهنگی امور عمرانی استانداری هرمزگان خاطرنشان کرد: این استان از ظرفیتهای کمنظیری در حوزه گردشگری، کشاورزی، شیلات، صنایعدستی، اقتصاد دریامحور و سرمایهگذاری برخوردار است و اگر این قابلیتها با برنامهریزی صحیح و مشارکت مردم به فرصتهای اقتصادی تبدیل شوند، دهیاریها نیز خواهند توانست منابع درآمدی پایداری ایجاد کرده و نقش مؤثرتری در توسعه روستاها ایفا کنند.
صادقیپور در پایان با تأکید بر اینکه دهیاریها بازوی اجرایی دولت در روستاها هستند، گفت: هر اندازه این نهادها توانمندتر، کارآمدتر و برخوردارتر باشند، روند آبادانی هرمزگان نیز شتاب بیشتری خواهد گرفت؛ چرا که بخش قابل توجهی از جمعیت استان در روستاها زندگی میکنند و آینده توسعه هرمزگان، بیش از هر زمان دیگری با آینده این آبادیها گره خورده است.
تجربه سالهای اخیر نشان داده است که توسعه روستایی دیگر تنها به احداث یک جاده، اجرای شبکه آب یا ساخت یک ساختمان خدماتی محدود نمیشود، روستاهای امروز برای حفظ جمعیت، رونق اقتصادی و افزایش کیفیت زندگی، به مدیریتی نیاز دارند که بتواند میان ظرفیتهای بومی، مشارکت مردم، سرمایهگذاری و برنامهریزی توسعهمحور پیوند برقرار کند؛ نقشی که دهیاریها بیش از هر نهاد دیگری در سطح محلی بر عهده دارند.
آینده روستاها هرمزگان بیش از هر زمان دیگری به تقویت مدیریت محلی وابسته است
هرمزگان؛ روایتی از توسعهای که در روستاها جریان دارد
در هرمزگان، استانی که روستاهای آن از کرانههای خلیج فارس و دریای عمان تا ارتفاعات بشاگرد و دامنههای زاگرس جنوبی گسترده شدهاند، هر منطقه با ظرفیتهای ویژهای شناخته میشود.
در یک سو، اقتصاد دریا، شیلات، صید و گردشگری ساحلی جریان دارد و در سوی دیگر، کشاورزی، باغداری، صنایعدستی، معادن و گردشگری طبیعی فرصتهای تازهای برای اشتغال و تولید فراهم کرده است.
بهرهگیری از این ظرفیتهای متنوع، نیازمند مدیریتی است که علاوه بر شناخت دقیق ویژگیهای هر منطقه، بتواند زمینه مشارکت مردم و جذب سرمایهگذاری را نیز فراهم کند.
آینده روستاها بیش از هر زمان دیگری به تقویت مدیریت محلی وابسته است، مدیریتی که بتواند با اتکا به برنامهریزی، شفافیت، خلاقیت و استفاده از ظرفیتهای بومی، مسیر خوداتکایی اقتصادی را هموار سازد و وابستگی به منابع محدود دولتی را کاهش دهد.
در چنین شرایطی، دهیاریها تنها مجریان پروژههای عمرانی نخواهند بود، بلکه به بازیگران اصلی توسعه محلی، حفظ جمعیت روستایی و افزایش تابآوری اقتصادی و اجتماعی تبدیل میشوند.
هرمزگان با پیشینهای دیرینه، فرهنگی برخاسته از همزیستی اقوام، موقعیتی راهبردی در سواحل جنوبی کشور و برخورداری از ظرفیتهای گسترده اقتصادی، امروز بیش از هر زمان دیگری به توسعهای متوازن نیاز دارد، توسعهای که ثمره آن تنها در شهرها دیده نشود، بلکه در دورترین آبادیها نیز به بهبود کیفیت زندگی، ایجاد فرصتهای شغلی، حفظ سرمایههای انسانی و تقویت امید به آینده بینجامد.
شاید به همین دلیل است که آینده توسعه این استان را نمیتوان تنها در بنادر، صنایع و کریدورهای تجاری جستوجو کرد؛ بخشی از این آینده، در روستاهایی رقم میخورد که با وجود همه ظرفیتهای طبیعی و انسانی، همچنان چشمانتظار مدیریت کارآمد، سرمایهگذاری هدفمند و برنامهریزی پایدار هستند.
هر اندازه این پیوند میان مدیریت محلی، مشارکت مردم و بهرهگیری از ظرفیتهای بومی مستحکمتر شود، روایت توسعه در هرمزگان نیز پررنگتر خواهد شد؛ روایتی که از دل روستاها آغاز میشود و افق پیشرفت سراسر استان را روشنتر میکند.
ارسال نظرات