پایان استخدام مادام‌العمر؛ شرط بقای دانشگاه‌ها در افق ۲۰۵۰

به گزارش بازارکار ، سید سپهر قاضی‌نوری نائینی، عضو هیئت علمی دانشگاه تربیت مدرس، در گفت‌و‌گو با خبرنگار ایسکانیوز با بیان اینکه آموزش عالی ایران در آستانه تغییرات جدی قرار دارد، اظهار کرد: یکی از مهم‌ترین اصلاحات ساختاری مورد نیاز، کنار گذاشتن الگوی استخدام دائمی در دانشگاه‌هاست؛ چراکه این مدل، توان تطبیق دانشگاه با نیاز‌های جدید جامعه و بازار کار را کاهش می‌دهد.

وی تصریح کرد: در شرایطی که برخی رشته‌ها دیگر مانند گذشته متقاضی ندارند یا کارکرد آنها تغییر کرده است، ادامه نگاه ثابت به جذب و نگهداشت اعضای هیئت علمی، مانع چابکی نظام دانشگاهی می‌شود. به گفته او، اگر دانشگاهی قرار است عضو هیئت علمی جدید جذب کند، باید بتواند در مقابل، بخشی از ظرفیت‌های قبلی خود را بازنگری یا حتی حذف کند.

قاضی‌نوری با اشاره به اینکه بسیاری از ساختار‌های قدیمی دانشگاهی همچنان بدون کارکرد روشن ادامه یافته‌اند، افزود: در گذشته، توسعه دانشگاه‌ها بر پایه افزایش مداوم ساختمان، رشته، دانشجو و اعضای هیئت علمی پیش می‌رفت، اما امروز این مدل دیگر پاسخگو نیست. او تأکید کرد که تداوم چنین روندی، در کنار استخدام‌های دائمی، باعث انباشت ساختار‌های غیرمنعطف و افزایش هزینه‌های بدون بازده می‌شود.

این استاد دانشگاه با بیان اینکه دانشگاه باید بتواند خود را با تحولات علمی جهان، به‌ویژه در حوزه‌هایی مانند هوش مصنوعی، تطبیق دهد، گفت: نیاز به برخی رشته‌ها و مهارت‌ها ممکن است در یک بازه زمانی کوتاه افزایش یابد و چند سال بعد کاهش پیدا کند؛ بنابراین نظام استخدامی دانشگاه باید به‌گونه‌ای باشد که امکان تغییر، کاهش یا جابه‌جایی نیرو‌ها وجود داشته باشد.

او همچنین خاطرنشان کرد: یکی از موانع اصلی اصلاح آموزش عالی، قوانین اداری و استخدامی فعلی است که اجازه تغییر سریع در ساختار نیروی انسانی را نمی‌دهد. به اعتقاد او، تا زمانی که این ساختار‌ها اصلاح نشود، دانشگاه‌ها نمی‌توانند متناسب با نیاز‌های واقعی جامعه و تحولات آینده عمل کنند.