تازه ها
پایان دوران مدرکگرایی در صنعت؛ طرح پویش چگونه شکاف میان دانشجو و بازار کار را پر میکند؟
شکاف میان آموزش دانشگاهی و نیازهای واقعی بازار کار، سالهاست یکی از چالشهای جدی نظام آموزش عالی کشور به شمار میرود؛ چالشی که طرح پویش با تکیه بر آموزش مهارتمحور و الگوی آموزش دوگانه آلمان، تلاش دارد با پیوند مستقیم دانشجویان با محیط واقعی کسبوکار و صنعت، مسیر عبور از مدرکگرایی به سمت تخصصگرایی و اشتغال مؤثر را هموار کند.
به گزارش بازارکار به نقل از ایسکانیوز از اصفهان، تجربه نشان میدهد که بسیاری از طرحهای بومیسازی و آموزشی در فضای دانشگاهی، با وجود نیت اولیه مثبت، در مرحله اجرا دچار فرسایش شدهاند. بسیاری از طرحها به جای آنکه از دل نیازهای واقعی دانشجویان بجوشند، به صورت دستوری از بالا به پایین طراحی شدهاند. این رویکرد اغلب نادیده گرفتن فرهنگ سازمانی دانشگاه و ظرفیتهای پذیرش بدنه دانشجویی را به همراه دارد که در نهایت منجر به مقاومت یا استقبال سرد مخاطبان میشود. در برخی تجربیات، انرژی اصلی برگزارکنندگان صرف ساختار اجرایی و گزارشدهیهای کمی شده است، نه کیفیت خروجی آموزشی یا ارتباط با بازار کار.
طرحهایی که نتوانند مزیتی نظیر منتورینگ واقعی یا شبکه سازی حرفهای برای دانشجو ایجاد کنند، به سرعت اعتبار خود را نزد بدنه دانشگاهی از دست میدهند. در حالی که شکاف میان خروجیهای دانشگاه و نیازهای واقعی صنایع، یکی از بزرگترین موانع توسعه اقتصادی کشور است، اکنون با بازگشت نگاهی متفاوت به آموزش مهارتمحور، گامهای عملیاتی برای عبور از این بحران برداشته شده است. طرح پویش که با الهام از مدل موفق آموزش دوگانه آلمانی و با بومیسازی قوانین داخلی طراحی شده، اکنون با حمایت اتاق بازرگانی، تلاش میکند تا دانشجو را از فضای انتزاعی کلاسهای درس، به قلب تپنده بنگاههای اقتصادی هدایت کند؛ پروژهای که نه تنها هدفش رفع بیکاری، بلکه تغییر الگوی تولید مدرک به تولید تخصص است.
حمید منتظرالقائم مدیر سرای نوآوری مشترک اتاق بازرگانی و دانشگاه آزاد اصفهان در گفتگو با ایسکانیوز به چالشهای ساختاری در ارتباط میان دانشگاه و صنعت، اشاره کرد که برخلاف رشتههای علوم پزشکی که از ابتدا با محیط کار در پیوند هستند، دانشجویان رشتههای فنیمهندسی و علوم انسانی با یک خلاء بزرگ در سوابق کاری مواجهاند. وی افزود: «طرح پویش با الهام از سیستم آموزشی دوگانه (Dual System) کشور آلمان طراحی شده است. ما با دقت فراوان، این مدل را با قوانین حاکمیتی کشور بومیسازی کردهایم تا دانشجو بدون از دست دادن روند تحصیلی، در محیط واقعی کار قرار گیرد.»
یکی از نقاط قوت و متمایزکننده این طرح، حل چالشهای حقوقی و مالی است که پیش از این مانع از ورود مستقیم دانشجویان به محیطهای صنعتی میشد. طبق گفته مدیر سرای نوآوری مشترک اتاق بازرگانی و دانشگاه آزاد، با رایزنیهای صورت گرفته، معافیتهای مهمی در حوزه قوانین اداره کار و تامین اجتماعی برای دانشجویان حاضر در طرح پویش در نظر گرفته شده است.
وی توضیح داد: «از آنجایی که این تعامل در قالب قرارداد مستقیم با دانشگاه صورت میگیرد و نه پرداخت مستقیم دستمزد به دانشجو، این مدل از نظر قانونی شفافیت لازم را دارد و مانع از بروز مشکلات اداری برای بنگاههای اقتصادی میشود.»
در پاسخ به این پرسش که چگونه این طرح از یک شعار به یک شاخص بهرهوری تبدیل میشود، وی به تغییر رفتار دانشجویان اشاره کرد: «وقتی دانشجو با چالشهای واقعی در صنعت روبرو میشود، مفاهیمی که اساتید در کلاس تدریس میکنند، از حالت تئوری خارج شده و معنا پیدا میکنند. این تجربه مستقیم، نرخ یادگیری و مهارتافزایی را به شدت بالا میبرد. از دیدگاه بینالمللی نیز، یکی از شاخصهای اصلی رده بندی دانشگاهها، میزان موفقیت فارغالتحصیلان در ورود به بازار کار و رسیدن به سمتهای تخصصی است که طرح پویش دقیقاً بر همین محور حرکت میکند.»
با نگاهی به فرآیند اجرایی طرح پویش این طور به نظر میرسد که دوران مدرک گرایی در آستانه به پایان رسیدن است. امروز صنعت ما بیش از هر زمان دیگری به ایدههای خلاقانه نیاز دارد و دانشگاه نیز تشنهی فضای واقعی برای آزمون توانمندیهایش است. اگر این زیستبوم با نظارت دقیق اتاق بازرگانی و عزم راسخ مدیران دانشگاهی به درستی راهبری شود، نه تنها دغدغه اشتغال دانشجویان در رشتههای غیرپزشکی رنگ میبازد، بلکه میتوان امیدوار بود که ساختن ایران نه در سایه یک شعار، بلکه نتیجهی مستقیم همافزایی دانش بومی و صنعت کارآمد باشد. کلید این تحول، باور قلبی صاحبان صنایع به نسل جوان و پذیرش ریسک آموزش در حین تولید است؛ فرصتی که میتواند آیندهی اقتصادی کشور را از نو بازنویسی کند.
خبرنگار: محبوبه نصیری
آگهی استخدام
مطالب بیشتر
ارسال نظرات