تازه ها
رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی عنوان کرد
گلایه نساجیها از خاموشی برق/ سهم ۱۳ درصدی در اشتغال کشور داریم
رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران با انتقاد از قطعی برق واحدهای تولیدی، نسبت به آثار آن بر روند تولید و اشتغال هشدار داد و گفت: با توجه به سهم حدود ۱۳ درصدی صنعت نساجی از اشتغال کشور، حفظ فعالیت این واحدها و جلوگیری از تحمیل هزینههای بیشتر به تولید باید در اولویت سیاستگذاری قرار گیرد.
به گزارش بازارکار به نقل از ایسنا، مجید دستمالچیان - رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران - در نشست خبری با اصحاب رسانه با اشاره به آثار قطعی برق بر فعالیت واحدهای نساجی گفت: قطعی برق مشمول صنعت نساجی نیز شده و با توجه به زنجیرهای بودن فرآیند تولید در بسیاری از واحدهای این صنعت، قطع برق میتواند خسارتهای قابل توجهی به تولید وارد کند.
وی اظهار کرد: در برخی بخشهای صنعت نساجی، فرآیند تولید به گونهای است که اگر برق قطع شود، خارج کردن خط از مدار تولید و راهاندازی مجدد آن زمانبر است و همین موضوع هزینههای قابل توجهی به واحد تولیدی تحمیل میکند.
دستمالچیان ادامه داد: درخواست ما این است که در این زمینه تجدیدنظر شود. حفظ اشتغال باید یکی از اولویتهای اصلی باشد. اگر قرار باشد واحد تولیدی فعالیت کند، حتی اگر در مقطعی با محدودیت انرژی مواجه باشد، حفظ شغل و درآمد نیروی کار اهمیت بسیار زیادی دارد.
وی تصریح کرد: بخش قابل توجهی از صنعت نساجی به صنایع پتروشیمی وابستگی دارد و هرگونه اختلال در این زنجیره میتواند بر فعالیت واحدهای نساجی اثر بگذارد. صنعت نساجی در کشور دورههای مختلفی را پشت سر گذاشته است؛ در مقاطعی شرایط بسیار خوب و طلایی داشته و در برخی دورهها نیز با مشکلات جدی مواجه بوده است، اما یکی از مهمترین آسیبهای همیشگی این صنعت، واردات و قاچاق کالا بوده است.
رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران ادامه داد: متاسفانه با وجود گذشت سالها، هنوز نتوانستهایم به شکل مناسبی با برخی مشکلات مقابله کنیم. با این حال، واحدهایی که در شرایط سخت باقی مانده و فعالیت خود را ادامه دادهاند، نشان دادهاند که صنعت نساجی از ظرفیت قابل توجهی برای ماندگاری و حفظ اشتغال برخوردار است.
سهم ۱۳ درصدی صنعت نساجی از اشتغال کشور
وی با اشاره به نقش این صنعت در اشتغال کشور گفت: حدود ۱۳ درصد از اشتغال کشور به صنعت نساجی مربوط میشود و از جمله صنایعی است که در سالهای اخیر تلاش کرده کمترین میزان تعدیل نیروی کار را داشته باشد و اشتغال موجود خود را حفظ کند.
دستمالچیان گفت: ارزش افزودهای که صنعت نساجی ایجاد میکند، به میزان زیادی مبتنی بر نیروی کار است و از این منظر با بسیاری از صنایع دیگر تفاوت دارد. صنعت نساجی یک صنعت بزرگ و اشتغالزا است و بخش قابل توجهی از ارزش افزوده آن بر پایه نیروی انسانی شکل میگیرد.
وی در ادامه با اشاره به موضوع انرژی گفت: مسئله انرژی صرفا به قطعی برق محدود نمیشود و هزینههای سربار مرتبط با تامین انرژی نیز برای واحدهای تولیدی اهمیت دارد و در شرایطی که با افزایش نرخها مواجه هستیم، نباید هزینههای اضافی جدیدی به واحدهای تولیدی تحمیل شود؛ چراکه واحدهای صنعتی باید بتوانند روند تولید خود را حفظ کنند.
رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران خاطرنشان کرد: بخشی از هزینههایی که در قبض برق واحدهای تولیدی لحاظ میشود، در ظاهر ارقام بزرگی نیست، اما مجموعه این موارد در نهایت قیمت تمامشده برق برای تولیدکننده را افزایش میدهد؛ بنابراین باید به این موضوع نیز در سیاستگذاریهای حوزه انرژی توجه شود.
وی با اشاره به مشکلات تامین زیرساخت برای تولید اظهار کرد: تامین زیرساخت یکی از مسائل اساسی بخش تولید است و متاسفانه در برخی حوزهها متناسب با نیاز واحدهای تولیدی پیش نرفته است.
این رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران گفت: یکی از مشکلات جدی، محدودیت اختیارات مدیران بانکها در شهرستانهاست. بخش قابل توجهی از واحدهای نساجی خارج از تهران مستقر هستند و در شهرستانها فعالیت میکنند، اما اختیارات مدیران بانکی در این مناطق محدود است؛ برای مثال، اگر اختیار یک مدیر بانکی در یک استان حدود ۱۰ میلیارد تومان باشد، این رقم در شرایط فعلی حتی برای تامین مواد اولیه بسیاری از واحدهای تولیدی نیز رقم قابل توجهی محسوب نمیشود.
دستمالچیان با انتقاد از برخی رویههای موجود در نظام بانکی گفت: در حال حاضر، تمرکز زیادی بر شاخصهایی مانند معدل موجودی حساب وجود دارد، در حالی که به نظر من در شرایط فعلی باید موضوع انضباط مالی واحد تولیدی نیز مورد توجه قرار گیرد و این در حالی است یک تولیدکننده در شرایط فعلی ممکن است ترجیح دهد منابع خود را صرف تامین مواد اولیه و افزایش موجودی انبار کند، نه اینکه صرفا موجودی حساب خود را افزایش دهد و اینکه یک شرکت هم موجودی مناسبی از مواد اولیه در انبار داشته باشد و هم معدل حساب بالایی حفظ کند، در شرایط فعلی بسیار دشوار است.
وی تاکید کرد: اگر بانکها ببینند یک شرکت از انضباط مالی برخوردار است و توان مالی مناسبی دارد، باید در شرایط سخت اقتصادی به آن کمک کنند تا حداقل بتواند مواد اولیه مورد نیاز خود را تامین و موجودی خود را حفظ کند و از سوی دیگر یکی دیگر از موضوعات مهمی که کمتر مورد توجه قرار میگیرد، زمان است. ممکن است یک واحد تولیدی برای دریافت تسهیلات یا تامین مالی، چند ماه درگیر فرآیندهای بانکی باشد.
رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران افزود: وقتی تامین مالی یک واحد تولیدی چهار یا پنج ماه زمان میبرد، در این فاصله قیمت مواد اولیه، نرخ ارز و سایر متغیرهای اقتصادی تغییر میکند؛ بنابراین ممکن است در زمان دریافت منابع، شرایط بازار به کلی متفاوت شده باشد و حتی توجیه اقتصادی خرید مواد اولیه نیز تغییر کند؛ بنابراین در کنار میزان تسهیلات و منابع مالی، باید زمان تامین مالی نیز مورد توجه قرار گیرد؛ چراکه برای تولیدکننده، زمان در شرایط فعلی اهمیت بسیار زیادی دارد.
دستمالچیان درباره تامین برق صنایع نساجی نیز اظهار کرد: مشکل تامین برق مسئلهای نیست که به تازگی ایجاد شده باشد و صنعت نساجی چند سال است با آن درگیر است و از همان ابتدا نیز هشدار داده شد که اگر برای این مشکل چارهاندیشی نشود، شرایط سالبهسال سختتر خواهد شد. اما بسیاری از صنایع توانستهاند برای تامین برق مورد نیاز خود راهکارهایی پیدا کنند، اما صنایع نساجی به دلیل گستردگی و پراکندگی واحدهای این صنعت در سراسر کشور، با محدودیتهایی مواجه است.
وی با اشاره به راهکارهای جدید تامین برق گفت: برخی از روشهایی که اخیرا برای تامین برق مطرح شده، از نظر اقتصادی برای واحدهای تولیدی توجیه ندارد؛ چراکه هزینه تولید برق به اندازهای افزایش پیدا میکند که محصول نهایی دیگر توان رقابت در بازار را نخواهد داشت.
رئیس هیات رئیسه انجمن صنایع نساجی ایران گفت: اگر کشور با کمبود منابع ارزی مواجه است، باید این سوال مطرح شود که چرا به جای تسهیل صادرات، روزبهروز محدودیتهای بیشتری برای صادرکنندگان ایجاد میشود و از آنجا که همه میدانیم کشور با تحریم و محدودیتهای ارزی مواجه است، اما در چنین شرایطی باید مسیر صادرات را تسهیل کرد تا تولیدکننده و صادرکننده بتوانند ارز مورد نیاز خود را تامین کنند، اما ناهماهنگی میان دستگاههای مختلف متولی حوزه صادرات، از جمله سازمانهای مرتبط، بانک مرکزی و سایر دستگاههای نظارتی، موجب شده تولیدکننده و صادرکننده در بسیاری از موارد با سردرگمی مواجه شوند.
دستمالچیان ادامه داد: وقتی مقررات به گونهای باشد که صادرکننده برای تعهدات ارزی خود با محدودیتهای متعدد مواجه شود، نتیجه آن کاهش انگیزه صادرات و از دست رفتن بازارهای بینالمللی است. ما بازارهای زیادی را در دنیا از دست دادهایم و در شرایطی که تولیدکننده ایرانی برای حفظ بازارهای صادراتی خود تلاش میکند، سیاستهای داخلی نباید به گونهای باشد که امکان رقابت را از او بگیرد.
وی در پایان گفت: مشکلات صنعت نساجی به صورت زنجیرهای به یکدیگر مرتبط هستند و از تامین انرژی و مواد اولیه گرفته تا تامین مالی، مقررات ارزی و صادرات رت شامل میشود بنابراین نمیتوان هر کدام از این مسائل را به صورت جداگانه بررسی کرد و انتظار داشت تولیدکننده بتواند در چنین شرایطی به فعالیت خود ادامه دهد چراکه حفظ تولید و اشتغال نیازمند یک نگاه هماهنگ و واقعبینانه در سیاستگذاری است.
ارسال نظرات