دولت‌های محلی در نپال اقدامات خود را برای حذف كار كودكان تقویت می‌كنند

وزارت جوانان، کار و اشتغال نپال (MoYLE) تلاش‌های خود را در خصوص تسریع و تثبیت یک رویکرد منطقه ای عاری از کار کودکان (CLFZ) در نپال به پیش می‌برد.

 نمایندگان دولت‌های محلی و ذینفعان کلیدی استان‌های سودورپاشچیم و کارنالی نپال، از طریق مجموعه‌ای از برنامه‌هایی که توسط وزارت جوانان، کار و اشتغال (MoYLE) و با حمایت سازمان بین‌المللی کار (ILO) سازماندهی می شود، درک و تعهد خود را نسبت به حذف کار کودکان تقویت می کنند. 

این برنامه‌ها متمرکز بر اجرای طرح جامع ملی نپال در مورد حذف کار کودکان و برنامه محلی عاری از کار کودکان بوده و به دولت‌های محلی این فرصت را می دهد که به بررسی پیشرفت‌ها، تبادل تجربیات و شناسایی اقدامات عملی جهت تسریع تلاش‌ها برای حذف کار کودکان بپردازند.

دولت نپال بر اساس این طرح، طیف وسیعی از اقدامات قانونی و سیاستی را به منظور رسیدگی به کار کودکان اتخاذ کرده است، از جمله طرح جامع ملی حذف کار کودکان (2028-2018)، که هدف آن حذف بدترین اشکال کار کودکان و حذف تدریجی همه اشکال کار کودکان در این کشور می باشد.

تحت ساختار حکومت فدرال نپال، دولت‌های محلی مسئولیت‌های قابل توجهی را در حوزه‌هایی، از جمله حمایت از کودکان، آموزش، حمایت اجتماعی، توسعه جامعه و توسعه اقتصادی محلی، برعهده دارند که مستقیماً با پیشگیری و حذف کار کودکان مرتبط می باشند. بنابراین، تقویت ظرفیت آنها جهت تسریع پیشرفت در جهت حذف کار کودکان بسیار مهم است.

وزارت جوانان، کار و اشتغال نپال (MoYLE) در حال اجرای طرح‌های مبتنی بر منطقه حذف کار کودکان است که معمولاً به عنوان یک رویکرد منطقه ای عاری از کار کودکان (CLFZ) شناخته می‌شوند. وزارت جوانان، کار و اشتغال نپال به عنوان بخشی از این تلاش ها، کمک‌های مالی مشروطی را به دولت‌های محلی جهت حمایت از این فرآیند ارائه کرده است. تا به امروز، بیش از 64 دولت محلی در استان‌های سودورپاشچیم و کارنالی این کمک‌های مالی را دریافت کرده‌اند، با این حال تنها یک دولت محلی عاری از کار کودکان اعلام شده است.

 برای تقویت ظرفیت و تعهد دولت‌های محلی جهت تسریع برنامه عاری از کار کودکان، سه رویداد تعاملی به ترتیب در 19، 21 و 24 آگوست در دهنگادی، دادلدورا و سورخت برگزار شده است. این برنامه‌ها با هدف تقویت درک شرکت‌کنندگان از سیاست‌های ملی و چارچوب‌های قانونی در مورد کار کودکان؛ تقویت ظرفیت دولت‌های محلی برای شناسایی، پیشگیری و مقابله با کار کودکان؛ تسهیل تبادل تجربیات و شیوه‌های خوب بین دولت‌های محلی درگیر در فرآیند این برنامه؛ و تقویت هماهنگی بین دولت‌های فدرال، استانی و محلی و شرکای توسعه برای تثبیت و تسریع رویکرد منطقه ای کار کودکان، برگزار شده است.

 نمایندگان دولت‌های محلی شرکت‌کننده متعاقباً پیشرفت‌ها، تجربیات و چالش‌های خود را در پیشگیری و حذف کار کودکان به اشتراک خواهند گذاشت. این تبادلات فرصتی را برای دولت‌های محلی در مراحل مختلف فرآیند اجرایی این برنامه فراهم خواهد کرد تا یافته های خود را تبادل نمایند.

شرکت‌کنندگان، مهاجرت فصلی کودکان به هند را به عنوان یک نگرانی مهم در زمینه حمایت از کودکانی شناسایی کرده اند که نیازمند توجه بیشتر در خصوص حذف کار کودکان در این استان ها می باشند. بحث‌های مطرح شده همچنین لزوم بررسی رویه‌های مربوطه جهت تسهیل اجرای مؤثر و تقویت بیشتر ظرفیت مقامات دولت محلی را مورد تأکید قرار داده اند.

 در این سه رویداد، 204 نماینده از 82 دولت محلی - 119 نفر از استان سودورپاشچیم و 85 نفر از استان کارنالی - شرکت کردند. شرکت‌کنندگان شامل شهرداران، معاونان شهرداران، مدیران ارشد اداری، مدیران رفاه کودکان، هماهنگ‌کنندگان اشتغال، نمایندگان شورای ملی حقوق کودک و دفاتر کار، مقامات دولتی استانی، نمایندگان فدراسیون اتاق‌های بازرگانی و صنایع نپال، یونیسف، رسانه‌ها و سایر ذینفعان مربوطه بودند.

 تبادل تجربیات خوب، تجربیات اجرایی و چالش‌ها بین دولت‌های محلی، به روشن شدن مفهوم و الزامات سطوح محلی عاری از کار کودکان، قوانین مربوطه و رویکردهای عملی که دولت‌های محلی می‌توانند اتخاذ کنند، کمک خواهد کرد. این بحث‌ها همچنین اعتماد شرکت‌کنندگان را در خصوص شناسایی اقدامات مشخصی که دولت‌های محلی می‌توانند جهت جلوگیری و حذف کار کودکان انجام دهند، تقویت خواهد کرد.

چندین دولت محلی شرکت‌کننده تعهد خود را برای تشدید تلاش‌ها به منظور برآورده کردن الزامات طرح محلی عاری از کار کودکان در سال آینده ابراز کردند. شرکت‌کنندگان همچنین توصیه‌هایی را در خصوص تقویت اجرای قوانین، سیاست‌ها و رویه‌های موجود کار کودکان ارائه کردند.

این برنامه‌ها همچنین اهمیت اقدامات هماهنگ و پایدار نپال در خصوص ریشه‌کنی کار کودکان در سطح محلی را مورد تاکید قرار داده اند، جایی که اقدامات پیشگیری، شناسایی، حفاظت و توانبخشی می‌تواند مستقیماً زندگی کودکان، خانواده‌ها و جوامع را بهبود بخشد.