تازه ها
پیوند علم، فناوری و کارآفرینی؛
از علم تا اشتغال؛ نگاهی به فعالیتهای دکتر شادی جمیلی و بنیاد علم و فناوری جمیلی
وقتی از مسئولیت اجتماعی و نقش بخش خصوصی در توسعه کشور سخن میگوییم، یکی از مهمترین پرسشها این است که چگونه میتوان حمایت از نسل جوان را از کمکهای مقطعی فراتر برد و آن را به مسیری برای توانمندسازی، نوآوری، کارآفرینی و اشتغال تبدیل کرد.
به گزارش بازارکار، وقتی از مسئولیت اجتماعی و نقش بخش خصوصی در توسعه کشور سخن میگوییم، یکی از مهمترین پرسشها این است که چگونه میتوان حمایت از نسل جوان را از کمکهای مقطعی فراتر برد و آن را به مسیری برای توانمندسازی، نوآوری، کارآفرینی و اشتغال تبدیل کرد. فعالیتهای دکتر شادی جمیلی و بنیاد علم و فناوری جمیلی را میتوان از این منظر مورد توجه قرار داد؛ رویکردی که در آن، علم و سرمایه انسانی جوان نه صرفاً بهعنوان موضوعی برای حمایت، بلکه بهعنوان سرمایهای برای آینده کشور دیده میشود.
در این نگاه، حمایت از یک جوان صاحب ایده، به تأمین منابع مالی محدود نمیشود. هدف آن است که دانش و ایده بتواند مسیر خود را از مرحله شکلگیری و پژوهش، به نوآوری، تولید محصول، ایجاد کسبوکار و در نهایت خلق ارزش اقتصادی و اجتماعی طی کند. این نگاه، مسئولیت اجتماعی را از یک اقدام حمایتی به یک فرآیند توسعهای تبدیل میکند.
پیوند علم، فناوری و کارآفرینی
بنیاد علم و فناوری جمیلی نیز فعالیتهای خود را در چارچوب توسعه علمی، پژوهشی و فناورانه، توانمندسازی پژوهشگران و فناوران، حمایت از ایدههای کارآفرینانه و تقویت ارتباط میان دانشگاه، صنعت و جامعه دنبال میکند.
حمایت از پروژههای تحقیقاتی، برگزاری نشستها و کارگاههای علمی و فراهم کردن بستر برای شکلگیری و رشد ایدههای فناورانه، بخشی از این مسیر است. اهمیت چنین رویکردی در آن است که میان «دانش» و «کاربرد» فاصله کمتری ایجاد شود و ظرفیت علمی کشور بتواند در پاسخ به نیازهای واقعی جامعه و اقتصاد به کار گرفته شود.
در این میان، توجه به جوانان و استعدادهای علمی جایگاه ویژهای دارد. سرمایهگذاری بر آموزش، مهارتآموزی و آمادهسازی جوانان برای ورود به بازار کار، در کنار حمایت از توسعه اشتغال دانشبنیان، میتواند زمینهای برای شکلگیری نسلی از نیروهای متخصص، خلاق و کارآفرین فراهم کند.
از ایده تا کسبوکار
یکی از نمودهای مهم این رویکرد را میتوان در **جشنواره اندیشمندان و دانشمندان جوان** مشاهده کرد؛ رویدادی که از سال ۱۳۹۶ با حمایت بنیاد علم و فناوری جمیلی آغاز شده و بهصورت سالانه در سطح ملی برگزار میشود.
فلسفه شکلگیری جشنواره را میتوان در یک ایده ساده، اما مهم خلاصه کرد: ایدههای علمی جوانان نباید در مرحله ارائه، داوری و دریافت یک جایزه متوقف شوند. ارزش واقعی یک ایده زمانی آشکار میشود که امکان رشد، آزمون، توسعه، تولید محصول و در نهایت ورود به بازار را پیدا کند.
بر همین اساس، جشنواره را نمیتوان صرفاً یک مسابقه علمی دانست. هدف اصلی، شکل دادن به یک زنجیره حمایتی است که از شناسایی استعداد و ایده آغاز میشود و تا توانمندسازی، توسعه محصول و تجاریسازی ادامه پیدا میکند.
شناسایی و پرورش استعدادهای جوان، حمایت از ایدههای نوآورانه، تقویت فرهنگ کارآفرینی، تبدیل داراییهای فکری به ارزش اقتصادی و ایجاد انگیزه و امید در میان جوانان، از جمله محورهایی است که در این مسیر مورد توجه قرار گرفتهاند.
حمایت فقط مالی نیست
یکی از نکات مهم در این مدل، توجه به این واقعیت است که یک ایده خوب لزوماً بهتنهایی به یک کسبوکار موفق تبدیل نمیشود. بسیاری از ایدهها برای عبور از مرحله پژوهش و نمونه اولیه، به آموزش، مشاوره تخصصی، شبکهسازی، دسترسی به زیرساخت و سرمایه و همچنین راهنمایی افراد باتجربه نیاز دارند.
از این منظر، حمایت از تیمهای منتخب میتواند در قالب اعتبار حمایتی یا گرنت توسعه محصول و همچنین خدمات آموزشی و مشاورهای متناسب با مرحله پیشرفت ایده دنبال شود. این حمایتها در صورتی بیشترین اثرگذاری را خواهند داشت که در کنار منابع مالی، دسترسی به منتورها، مراکز نوآوری، شتابدهندهها، سرمایهگذاران و شبکههای علمی و فناورانه را نیز فراهم کنند.
در واقع، هدف این است که جوان صاحب ایده در مسیر تبدیل دانش خود به محصول و کسبوکار تنها نماند.
چرا علوم پایه؟
تمرکز جشنواره بر حوزههای علوم پایه نیز از ویژگیهای قابل توجه آن است؛ حوزههایی همچون شیمی، فیزیک، علوم زیستی، زمینشناسی، ریاضی و آمار و علوم کامپیوتر.
اهمیت این حوزهها تنها در دستاوردهای علمی آنها خلاصه نمیشود. بخش قابل توجهی از فناوریهای آینده بر پایه دانش و پیشرفت در علوم پایه شکل خواهد گرفت؛ بنابراین سرمایهگذاری بر این حوزهها، در واقع نوعی سرمایهگذاری بلندمدت بر زیرساخت دانشی و فناورانه کشور است.
چالش مهم، البته ایجاد ارتباط میان پژوهشهای علمی و مسائل واقعی جامعه و صنعت است. همکاری میان دانشگاهها، مراکز نوآوری، شتابدهندهها و مجموعههای تخصصی میتواند به ایدههای علمی کمک کند تا مسیر خود را از آزمایشگاه به سمت کاربرد و بازار پیدا کنند.
نگاه به آینده و جهان
چنین رویکردی اگر قرار باشد اثر پایدار داشته باشد، نمیتواند صرفاً به یک رویداد سالانه محدود شود. توسعه ارتباطات علمی و فناوری، تعامل با مراکز علمی و نوآوری خارج از کشور و فراهم کردن فرصتهای بیشتر برای ارتباط جوانان ایرانی با شبکههای علمی بینالمللی، میتواند مرحله بعدی این مسیر باشد.
بینالمللی شدن فعالیتهای علمی و فناورانه، علاوه بر انتقال دانش و تجربه، امکان معرفی توانمندیهای جوانان و ایجاد ارتباط میان ایدههای ایرانی و بازارها و شبکههای جهانی را نیز فراهم میکند.
سرمایهگذاری بر آینده
در نهایت، اگر بخواهیم رویکرد دکتر شادی جمیلی و بنیاد علم و فناوری جمیلی را در یک عبارت خلاصه کنیم، میتوان از مفهوم " «سرمایهگذاری اجتماعی بر علم، جوانان و ایدههای نوآورانه» " استفاده کرد.
این سرمایهگذاری زمانی معنا و اثر بیشتری پیدا میکند که زنجیرهای پیوسته از "دانش به ایده، از ایده به نوآوری، از نوآوری به محصول و از محصول به کسبوکار و اشتغال" شکل بگیرد.
جشنواره اندیشمندان و دانشمندان جوان نیز در همین چارچوب قابل ارزیابی است؛ حرکتی برای شناسایی جوانان صاحب ایده، توانمندسازی آنان و فراهم کردن دسترسی به آموزش، مشاوره، شبکههای علمی و فناورانه و منابع لازم برای رشد.
شاید مهمترین دستاورد چنین رویکردی را نباید فقط در تعداد ایدهها، پروژهها یا تیمهای حمایتشده جستوجو کرد. بخش مهمتر ماجرا، ایجاد این باور در میان جوانان است که دانش و خلاقیت آنها میتواند به فرصت واقعی تبدیل شود؛ فرصتی برای ساختن محصول، ایجاد کسبوکار، خلق اشتغال و حل بخشی از مسائل جامعه.
از این منظر، حمایت از جوانان صاحب ایده صرفاً یک اقدام حمایتی نیست؛ "سرمایهگذاری بر آیندهای است که در آن علم، نوآوری و کارآفرینی میتوانند به موتور خلق ارزش اقتصادی و اجتماعی تبدیل شوند. "
آگهی استخدام
مطالب بیشتر
ارسال نظرات