اعزام به مسابقات جهانی مهارت باید به انتقال دانش و اصلاح آموزش منجر شود

به گزارش بازارکار صنعتی اصفهان از روابط عمومی اداره کل آموزش فنی و حرفه‌ای استان اصفهان، دکتر فریده روشن پس از بازگشت از چهل‌وهشتمین مسابقات جهانی مهارت در شانگهای چین، با اشاره به دستاوردهای این رویداد اظهار کرد: انتخاب کارشناسان و تیم‌های تخصصی برای حضور در مسابقات جهانی نیازمند دقت بیشتری است و نمی‌توان صرفاً سابقه حضور در دوره‌های گذشته را ملاک تداوم انتخاب افراد قرار داد.

وی عملکرد افراد، نتایج حاصل از حضور در رقابت‌ها، میزان به‌روزرسانی دانش تخصصی و توانایی انتقال آموخته‌ها را از معیارهای ضروری برای ارزیابی کارشناسان و متخصصانی دانست که هدایت، داوری و پشتیبانی تیم‌های مهارتی کشور را بر عهده دارند.

مدیرکل آموزش فنی و حرفه‌ای استان اصفهان تأکید کرد: اعزام به مسابقات جهانی، مسئولیتی فراتر از حضور در یک رویداد بین‌المللی ایجاد می‌کند و کارشناسان اعزام‌شده باید پس از بازگشت، دانش و تجربیات خود را در اختیار مربیان، کارشناسان، مراکز آموزشی و صنایع قرار دهند.

روشن با تأکید بر ضرورت سامان‌دهی فرآیند انتقال تجربیات، گفت: هر کارشناس، مربی یا متخصصی که به این رویدادها اعزام می‌شود، باید پس از بازگشت گزارشی تخصصی از روند برگزاری مسابقات و استانداردهای جهانی تهیه کند، فناوری‌ها و تجهیزات جدید را معرفی کند و تجربیات مربوط به شیوه‌های آموزشی و نظام‌های ارزیابی کشورهای موفق را در اختیار مجموعه‌های مرتبط قرار دهد. همچنین برگزاری کارگاه‌های انتقال تجربه برای مربیان و کارشناسان باید در برنامه این افراد قرار گیرد.

وی مستندسازی آموخته‌های هر دوره را نیز ضروری دانست و افزود: تجربیات به‌دست‌آمده باید به‌گونه‌ای ثبت و نگهداری شوند که در دوره‌های بعدی قابل استفاده باشند. افزون بر این، لازم است این آموخته‌ها به برنامه‌های عملیاتی برای ارتقای رشته‌های مهارتی کشور تبدیل شوند.

مدیرکل آموزش فنی و حرفه‌ای استان اصفهان با تأکید بر اینکه اعزام به مسابقات جهانی نباید پایان فرآیند تلقی شود، خاطرنشان کرد: باید زنجیره‌ای پیوسته از اعزام و یادگیری تا مستندسازی، انتقال تجربه، اصلاح فرآیندهای آموزشی، ارتقای عملکرد و کسب موفقیت در دوره‌های بعد شکل بگیرد.

روشن تصریح کرد: با ایجاد چنین سازوکاری، هر دوره مسابقات جهانی می‌تواند زمینه یادگیری و آمادگی بهتر برای دوره بعد را فراهم کند و دستاوردهای افراد با پایان مأموریت آنان از بین نرود، بلکه به بخشی از سرمایه دانشی سازمان و کشور تبدیل شود.