نقشه بیکاری در اروپا

به گزارش بازارکار به نقل از ایمنا، بازار کار اروپا در سال ۲۰۲۶ با شرایطی متفاوت و گاه متناقض در کشور‌های مختلف روبه‌روست، به‌طوری‌که بعضی اقتصاد‌های این قاره با وجود برخورداری از ظرفیت‌های صنعتی و سرمایه‌گذاری، در ایجاد فرصت‌های شغلی با مشکل مواجه‌اند و بعضی دیگر با اتکا به بخش‌هایی همچون گردشگری توانسته‌اند روند بهبود اشتغال را ادامه دهند. تازه‌ترین داده‌های منتشرشده از سوی اداره آمار اتحادیه اروپا (یورواستات)، اداره ملی آمار بریتانیا و منابع آماری روسیه، تصویری از نرخ بیکاری کشور‌های اروپایی در اوت ۲۰۲۶ ارائه می‌کند که از تغییر جایگاه بعضی کشور‌ها در رتبه‌بندی بیکاری حکایت دارد.

بر اساس این داده‌ها، فنلاند با نرخ بیکاری ۱۰.۳ درصدی در رتبه نخست اروپا قرار دارد و پس از آن اسپانیا با ۱۰ درصد ایستاده است. سوئد با نرخ ۸.۷ درصد، فرانسه با ۸.۲ درصد و استونی با ۸ درصد در رتبه‌های بعدی قرار دارند. یونان با ۷.۴ درصد، لتونی و لوکزامبورگ هر کدام با ۷.۳ درصد، اتریش با ۶.۷ درصد و رومانی با ۶.۴ درصد نیز در میان کشور‌هایی قرار گرفته‌اند که نرخ بیکاری بالاتری نسبت به بخش قابل‌توجهی از اقتصاد‌های اروپایی دارند.

در ادامه این رتبه‌بندی، ایتالیا نرخ بیکاری ۶.۲ درصدی و لیتوانی نرخ ۶.۱ درصدی را ثبت کرده‌اند. بلژیک و دانمارک هر دو با ۵.۹ درصد، ایسلند با ۵.۸ درصد، پرتغال و اسلواکی هر کدام با ۵.۷ درصد، سوئیس با ۵.۱ درصد، ایرلند با ۵ درصد و بریتانیا با ۴.۹ درصد در گروه کشور‌های دارای نرخ بیکاری پایین‌تر از میانگین کشور‌های صدر جدول قرار می‌گیرند.

در میان اقتصاد‌های بزرگ اروپا، آلمان و هلند هر دو نرخ بیکاری ۴ درصدی دارند؛ رقمی که کمتر از نصف نرخ بیکاری فرانسه است. جمهوری چک نیز با نرخ ۳.۲ درصد، کمترین میزان بیکاری را در اتحادیه اروپا به خود اختصاص داده است. روسیه با نرخ بیکاری ۲.۲ درصدی در سطحی پایین‌تر قرار دارد، هرچند شرایط بازار کار این کشور با وضعیت بسیاری از اقتصاد‌های اروپایی تفاوت‌های ساختاری دارد. آمار بریتانیا و سوئیس در این گزارش مربوط به ژوئن ۲۰۲۶ است، زیرا این ماه آخرین دوره آماری در دسترس برای این دو کشور بوده است.

تغییر جایگاه فنلاند و اسپانیا در بازار کار اروپا

یکی از مهم‌ترین تحولات بازار کار اروپا، قرار گرفتن فنلاند در صدر کشور‌های دارای بالاترین نرخ بیکاری است. اسپانیا که در سال‌های گذشته همواره با نرخ بالای بیکاری شناخته می‌شد، اکنون در جایگاه دوم قرار گرفته است. این تغییر نشان می‌دهد که وضعیت اشتغال در کشور‌های اروپایی ثابت نیست و حتی اقتصاد‌های برخوردار از زیرساخت‌های توسعه‌یافته نیز ممکن است در تبدیل رشد اقتصادی به فرصت‌های شغلی با دشواری روبه‌رو شوند.

در فنلاند، با وجود تقویت صادرات و افزایش سرمایه‌گذاری، بهبود شرایط اقتصادی هنوز به افزایش گسترده استخدام‌ها منجر نشده است. تقاضا برای نیروی کار همچنان ضعیف ارزیابی می‌شود و بسیاری از جویندگان کار در انتظار آن هستند که آثار بهبود اقتصادی به بازار اشتغال نیز منتقل شود. این وضعیت نشان‌دهنده تفاوت میان رشد بعضی شاخص‌های اقتصادی و توانایی اقتصاد در ایجاد فرصت‌های شغلی فراگیر است؛ موضوعی که می‌تواند بر درآمد خانوارها، مصرف شهری و برنامه‌ریزی اقتصادی شهر‌ها تأثیر بگذارد.

در مقابل، یونان توانسته است روند مثبتی در بازار کار خود ثبت کند. نرخ بیکاری این کشور طی یک سال از ۸.۸ درصد به ۷.۴ درصد کاهش یافته است؛ تحولی که از ادامه روند بهبود اشتغال حکایت دارد. فرانسه در همین بازه مسیر متفاوتی را تجربه کرده و نرخ بیکاری آن از ۷.۸ درصد به ۸.۲ درصد افزایش یافته است. این تفاوت نشان می‌دهد که اقتصاد‌های اروپایی، حتی در چارچوب بازار مشترک و با وجود پیوند‌های تجاری گسترده، تنها مسیر یکسانی را در زمینه اشتغال طی نمی‌کنند.

بیکاری پایین روسیه در سایه کمبود نیروی کار

نرخ بیکاری ۲.۲ درصدی روسیه در نگاه نخست می‌تواند نشانه‌ای از وضعیت مطلوب اشتغال به نظر برسد، اما بررسی شرایط این کشور تصویر پیچیده‌تری را آشکار می‌کند. ورود نسل‌های کم‌جمعیت‌تر به بازار کار، مهاجرت ناشی از جنگ و تغییر جهت بخشی از فعالیت‌های تولیدی به سمت صنایع نظامی، از جمله عواملی هستند که به کمبود نیروی کار در روسیه دامن زده‌اند.

در چنین شرایطی، پایین بودن نرخ بیکاری تنها به‌معنای برخورداری همه بخش‌های اقتصادی از شرایط مطلوب نیست. کمبود نیروی انسانی می‌تواند رقابت میان کارفرمایان برای جذب کارکنان را تشدید کند و هم‌زمان، تامین نیروی مورد نیاز صنایع مختلف را دشوار سازد، بنابراین ارزیابی وضعیت بازار کار تنها با اتکا به نرخ بیکاری، بدون توجه به میزان مشارکت اقتصادی، ترکیب نیروی کار و نیاز‌های صنایع، تصویر کاملی از شرایط اشتغال ارائه نمی‌دهد.