چرا دغدغه دستمزد و اشتغال کارگران به حاشیه رفته و کالابرگ به محور فعالیت وزارت کار تبدیل شده است؟

به گزارش بازارکار به نقل از عصر خبر،اسعد صالحی نماینده کارگری شورای عالی کار، عضو هیأت مدیره کانون عالی انجمن‌های صنفی کارگری کشور و رئیس کمیته کارگران ساختمانی کانون عالی در یادداشتی نوشت:

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی یکی از مهم‌ترین و اثرگذارترین وزارتخانه‌های کشور در زندگی میلیون‌ها کارگر، بازنشسته و خانواده‌های آنان است. وزارتخانه‌ای که فلسفه وجودی آن باید حمایت از نیروی کار، صیانت از حقوق کارگران، ارتقای روابط کار، توسعه اشتغال، بهبود شرایط معیشتی و ایجاد امنیت اقتصادی برای جامعه کارگری باشد.

اما امروز این پرسش جدی در میان جامعه کارگری مطرح است:

آیا وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی از مسیر اصلی و ریل واقعی مأموریت خود فاصله گرفته است؟

چرا بخش قابل توجهی از توجه و فعالیت این وزارتخانه به موضوع کالابرگ و توزیع حمایت‌های معیشتی معطوف شده، در حالی که میلیون‌ها کارگر شاغل، بازنشسته و خانواده‌های آنان با مشکلات عمیق و روزافزون دستمزد، هزینه‌های زندگی، ناامنی شغلی و نبود فرصت‌های پایدار اشتغال مواجه هستند؟

بدون تردید، حمایت از اقشار کم‌درآمد و تأمین کالاهای اساسی مردم اقدامی ضروری و قابل دفاع است. هیچ‌کس نمی‌تواند ضرورت حمایت از معیشت خانوارهای آسیب‌پذیر را انکار کند. اما مسئله اینجاست که آیا مسئولیت اجرای سیاست کالابرگ باید به محور اصلی فعالیت وزارتخانه‌ای تبدیل شود که نام کار، تعاون و رفاه اجتماعی را بر خود دارد؟

آیا بهتر نبود بخش اجرایی و عملیاتی کالابرگ، با توجه به ماهیت اقتصادی و زنجیره تأمین کالا، به وزارت صنعت، معدن و تجارت یا دستگاه‌های تخصصی مرتبط واگذار شود و وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی با تمام ظرفیت خود بر مأموریت‌های اصلی حوزه کار و رفاه تمرکز کند؟

دستمزد کارگران؛ مسئله‌ای که نمی‌توان از کنار آن عبور کرد

امروز کارگران با واقعیت تلخی روبه‌رو هستند؛ فاصله میان دستمزد و هزینه‌های واقعی زندگی هر روز بیشتر می‌شود. افزایش قیمت کالاهای اساسی، مسکن، درمان، آموزش و سایر نیازهای ضروری، قدرت خرید خانوارهای کارگری را به‌شدت تحت فشار قرار داده است.

در چنین شرایطی، انتظار جامعه کارگری از وزارت کار این است که موضوع دستمزد، قدرت خرید و ترمیم معیشت کارگران را به یکی از اولویت‌های اصلی و مستمر خود تبدیل کند.

کارگر نباید برای تأمین حداقل‌های زندگی، هر ماه چشم‌انتظار حمایت‌های مقطعی و کالابرگ باشد. کارگر باید از دستمزدی برخوردار باشد که بتواند با اتکا به درآمد حاصل از کار خود، زندگی شرافتمندانه‌ای داشته باشد.

کالابرگ می‌تواند بخشی از فشار اقتصادی را کاهش دهد، اما جایگزین دستمزد عادلانه، امنیت شغلی و سیاست‌های مؤثر برای افزایش قدرت خرید نمی‌شود.

حمایت معیشتی، اگر بدون اصلاح ساختار دستمزد و ایجاد اشتغال پایدار دنبال شود، ممکن است تنها به تسکین موقت مشکلات منجر شود؛ در حالی که ریشه‌های اصلی بحران معیشت همچنان پابرجا خواهد ماند.

اشتغال؛ مسئولیتی که نباید در سایه کالابرگ قرار گیرد

یکی دیگر از مأموریت‌های مهم وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی، سیاست‌گذاری و هماهنگی برای توسعه اشتغال و حمایت از فرصت‌های شغلی پایدار است.

امروز جوانان بسیاری در انتظار ورود به بازار کار هستند. کارگران زیادی با قراردادهای موقت، نبود امنیت شغلی و نگرانی از آینده مواجه‌اند. در بخش ساختمان نیز کارگران فصلی و روزمزد، به‌ویژه کارگران ساختمانی، با مشکلاتی همچون ناپایداری اشتغال، کاهش فرصت‌های کاری، فقدان امنیت درآمد و دغدغه استمرار بیمه روبه‌رو هستند.

در چنین شرایطی، انتظار می‌رود وزارت کار با جدیت بیشتری به دنبال برنامه‌های عملی برای ایجاد اشتغال، حمایت از کارفرمایان مولد، توسعه مهارت‌های حرفه‌ای، تقویت آموزش‌های فنی و افزایش فرصت‌های شغلی باشد.

اشتغال پایدار، مهم‌ترین ابزار حفظ کرامت انسان و کاهش وابستگی خانوارها به حمایت‌های مقطعی است.

اگر منابع، ظرفیت کارشناسی و توان مدیریتی وزارتخانه بیش از اندازه درگیر امور اجرایی کالابرگ شود، این نگرانی وجود دارد که موضوعات اساسی حوزه روابط کار و اشتغال، از جمله دستمزد، امنیت شغلی، قراردادهای کار، اجرای قانون کار و حمایت از کارگران، در اولویت‌های عملیاتی جایگاه شایسته خود را از دست بدهند.

وزارت کار باید صدای کارگران باشد

وزارت تعاون، کار و رفاه اجتماعی صرفاً یک دستگاه اجرایی برای توزیع حمایت‌های معیشتی نیست. این وزارتخانه باید مرجع پیگیری مطالبات کارگران، تقویت گفت‌وگوی اجتماعی، ایجاد توازن در روابط کار و حمایت از حقوق قانونی نیروی کار باشد.