از سه مدل لباس تا صادرات به کانادا؛ روایت یک کارآفرینی بدون کارخانه

به گزارش بازارکار؛ تولید لزوماً به معنای سرمایه‌گذاری سنگین برای خرید زمین، احداث کارخانه و تأمین تجهیزات نیست. گاهی می‌توان با شناسایی ظرفیت‌های خالی واحد‌های تولیدی، ایده‌پردازی، بازاریابی و مدیریت فروش، کسب‌وکاری تولیدمحور راه‌اندازی کرد؛ مدلی که از آن با عنوان «تولید بدون کارخانه» یا برون‌سپاری تولید یاد می‌شود.

فاطمه بیدخام، کارآفرین حوزه پوشاک، یکی از فعالان این شیوه تولید است که فعالیت خود را از سال ۱۳۹۴ و بدون داشتن کارگاه یا کارخانه آغاز کرده است.

او می‌گوید: «کارمان را با یک وام ۱۰ میلیون تومانی و طراحی و دوخت سه مدل لباس کودک و نوجوان شروع کردیم. در ابتدا خودم لباس‌ها را می‌دوختم و پس از استقبال مشتریان، درآمد حاصل از فروش را دوباره برای توسعه کار سرمایه‌گذاری کردیم. امروز تعداد مدل‌های تولیدی ما به ۲۹۸ مدل رسیده است.»

بیدخام با اشاره به اینکه تمرکز اصلی مجموعه‌اش بر بازاریابی و فروش است، می‌افزاید: پیش از ورود به تولید باید بازار را شناخت و نیاز مشتری را سنجید. حتی می‌توان ابتدا محصولات دیگران را فروخت و پس از شناسایی تقاضای بازار، با برند خود وارد عرصه تولید شد.

این کارآفرین معتقد است تولید انبوه بدون شناخت بازار و سرمایه‌گذاری سنگین برای احداث کارگاه، می‌تواند به انباشت کالا و هدررفت سرمایه منجر شود. به همین دلیل توصیه می‌کند فعالان تازه‌وارد، ابتدا با تعداد محدود و مدل‌های متنوع کار خود را آغاز کنند و متناسب با میزان فروش، تولید را افزایش دهند.

بیدخام درباره چگونگی استفاده از ظرفیت واحد‌های تولیدی می‌گوید: زمانی که سفارش‌ها افزایش یافت، برای توسعه کار به جای احداث کارگاه، واحد‌های تولیدی منطقه دماوند را بررسی کردم. متوجه شدم بسیاری از این کارگاه‌ها تجهیزات و نیروی انسانی دارند، اما بخشی از ظرفیتشان بلااستفاده مانده است؛ بنابراین طراحی، انتخاب پارچه و ملزومات تولید را خودمان انجام می‌دهیم و اجرای سفارش‌ها را به این کارگاه‌ها می‌سپاریم.

به گفته او، این مجموعه اکنون با پنج کارگاه همکاری دارد.

این کارآفرین حوزه پوشاک با تأکید بر اهمیت کنترل کیفیت در تولید بدون کارخانه می‌گوید: پیش از تولید انبوه، نمونه اولیه تهیه و تمام جزئیات آن بررسی می‌شود. حتی نوع چرخ خیاطی و مهارت فردی که دوخت را انجام می‌دهد برای ما اهمیت دارد؛ چراکه کیفیت محصول نهایی به همین جزئیات وابسته است.

بیدخام همچنین از اشتغال مستقیم حدود ۲۰ نفر در مجموعه و همکاری با پنج نیروی دیگر به‌صورت غیررسمی خبر می‌دهد و می‌گوید: محصولات مجموعه شامل پوشاک کودک، نوجوان و بانوان، شومیز، عبا، پیراهن و همچنین چادر نماز، چادر جشن تکلیف و پوشاک مادر و کودک است.

او درباره صادرات محصولات نیز می‌گوید: تاکنون در نمایشگاه‌هایی در عراق از جمله کربلا شرکت کرده‌ایم و محصولاتمان با استقبال خریداران مواجه شده است. همچنین به‌تازگی برای کانادا محصول ارسال کرده‌ایم و در بازار ترکیه نیز مشتریانی داریم. برای ما جالب است که برخی خریداران خارجی ابتدا تصور می‌کنند این محصولات ساخت ترکیه است، اما پس از مشاهده نشان ساخت ایران، از کیفیت آنها تعجب می‌کنند.

این فعال اقتصادی با اشاره به اهمیت مجوز تولید بدون کارخانه می‌افزاید: نداشتن کارگاه باعث شده در معرفی محصولات و اثبات اینکه تولیدات متعلق به مجموعه ماست، با مشکل مواجه شویم. گاهی به جای تمرکز بر طراحی و توسعه محصول، باید وقت زیادی برای اثبات فرآیند تولید صرف کنیم. تسهیل صدور مجوز می‌تواند به شناخته‌شدن این شیوه تولید و افزایش فعالیت کارآفرینان کمک کند.

بیدخام معتقد است با سرمایه‌ای حدود ۵۰ میلیون تومان و در صورت شناسایی بازار فروش، می‌توان فعالیت در حوزه پوشاک را به روش تولید بدون کارخانه آغاز کرد؛ روشی که به جای صرف سرمایه برای خرید تجهیزات و احداث کارگاه، امکان سرمایه‌گذاری بیشتر در طراحی، کیفیت، بازاریابی و سرمایه در گردش را فراهم می‌کند.

او در پایان با اشاره به ضرورت استفاده از ظرفیت‌های خالی تولید در کشور می‌گوید: تولید بدون کارخانه هم به افزایش بهره‌وری واحد‌های تولیدی کمک می‌کند و هم زمینه اشتغال و درآمدزایی برای نیرو‌های مستعد، به‌ویژه بانوان، را فراهم می‌آورد. به جای آنکه تجهیزات و سرمایه واحد‌های تولیدی بلااستفاده بماند، می‌توان با پیوند دادن صاحبان ایده به ظرفیت‌های موجود، تولید و صادرات را افزایش داد.

مخاطبان می‌توانند سوژه‌های خود درباره تولید بدون کارخانه یا همان برون‌سپاری تولید را در شبکه‌های اجتماعی به شناسه odm_iran@ ارسال کنند.