تازه ها
مدرسه، سنگ بنای ایران قوی
نهضت توسعه عدالت در فضاهای آموزشی و پرورشی در دولت چهاردهم، در همین مسیر معنا پیدا میکند، تلاشی برای رساندن امکانات آموزشی به نقاطی که سالها با کمبود مدرسه، کلاسهای فرسوده و فضاهای نامناسب دستوپنجه نرم کردهاند. آذربایجان شرقی نیز با ثبت ۲۹۱ پروژه آموزشی شامل ۱۳۰۵ کلاس درس در مساحتی بالغ بر ۱۳۸ هزار و ۸۲۹ متر مربع، سهم قابل توجهی در این حرکت دارد، ظرفیتی که نشان میدهد توسعه فضاهای آموزشی در این استان، تنها یک برنامه عمرانی نیست، بلکه بخشی از تلاش برای فراهم کردن فرصتهای برابر تحصیلی است.
تحویل ۲۰۶ پروژه از مجموع ۲۹۱ پروژه ثبتشده در گام نخست، به معنای به ثمر رسیدن بخش قابل توجهی از این برنامه است، در کنار آن، ۲۹ پروژه نیز در دست اجرا بوده و چهار پروژه هنوز آغاز نشده است. در گام دوم این نهضت نیز ۴۹۹ پروژه در قالب ۲ هزار و ۹۳۰ کلاس درس و با زیربنایی حدود ۲۹۵ هزار و ۹۳۰ متر مربع در دستور کار قرار گرفته است. این ارقام زمانی ارزش واقعی خود را نشان میدهند که به جای آمارهای روی کاغذ، به کلاسهایی تبدیل شوند که دانشآموزان در آن با آسودگی، امنیت و امکانات مناسب درس میخوانند.
عدالت آموزشی را باید در وضعیت دانشآموزی دید که سالها در مدرسه کانکسی درس خوانده و اکنون قرار است در فضای آموزشی مستقل و استاندارد تحصیل کند. در آذربایجان شرقی از مجموع ۸۲ مدرسه کانکسی، ۸۱ مدرسه تحویل داده شده و این بخش از برنامه به پیشرفت ۹۹.۷ درصدی رسیده است. همچنین از ۴۵ مدرسه سنگی نیازمند مقاومسازی و بازسازی، هشت مدرسه تحویل داده شده و سایر پروژهها در دست اجرا هستند. ادامه این مسیر، بهویژه در مناطق محروم و روستاها، میتواند فاصله میان امکانات آموزشی مناطق مختلف را کمتر کرده و فرصت رشد را برای دانشآموزان بیشتری فراهم کند.
تبریز نیز با وجود جایگاه اقتصادی، صنعتی و فرهنگی خود، از کمبود فضای آموزشی رنج میبرد، مسئلهای که نشان میدهد توسعه شهرها، افزایش جمعیت و گسترش مناطق شهری باید با توسعه زیرساختهای آموزشی همراه باشد. اختصاص ۱۰۳ کلاس تحویلی از پروژههای نهضت به شهرستان تبریز، بخشی از پاسخ به این نیاز است، اما همچنان توسعه مدارس بزرگمقیاس و استفاده از ظرفیت شهرداری، اتاق بازرگانی و خیران برای رفع کمبودها ضرورت دارد. سرانه فضای آموزشی استان به ازای هر دانشآموز ۵.۷۴ متر مربع اعلام شده که بالاتر از میانگین کشوری ۵.۵۹ متر مربع است، با این حال، برخورداری میانگین استان از فضای آموزشی مطلوب، نباید کمبودهای موجود در برخی مناطق، بهویژه تبریز، را به حاشیه ببرد.
در کنار احداث مدارس جدید، بهسازی و تعمیر کلاسهای درس نیز اهمیت ویژهای دارد. تعمیر، بهسازی و شادابسازی ۱۵ هزار و ۲۱۰ کلاس درس در استان، هوشمندسازی ۵۰۰ کلاس با مشارکت مردم و حضور ۹ هزار و ۸۷۲ نفر در پویش ملی «بهساز، مدرسه؛ بساز، مدرسه» با مجموع مشارکت ثبتشده ۲.۷۶ میلیارد تومان، نشان میدهد که توسعه آموزشی میتواند با همراهی جامعه، ابعاد گستردهتری پیدا کند. مدرسهسازی نباید صرفاً به ساخت بناهای جدید محدود شود، نگهداری از فضاهای موجود، ارتقای کیفیت محیط یادگیری و فراهم کردن امکانات آموزشی روز نیز بخشی از همین مسئولیت است.
از سوی دیگر، توسعه آموزش زمانی به آینده کشور پیوند میخورد که دانشآموزان علاوه بر دسترسی به فضای آموزشی مناسب، برای ورود به عرصههای علمی، فنی و اقتصادی نیز آماده شوند. افزایش ۴۷.۶ درصدی جذب هنرجوی جدید در هنرستانهای استان و جذب ۴ هزار و ۵۰۰ هنرجوی جدید، در کنار برنامه ایجاد هنرستانهای جوار صنعت و هنرستانهای مهارتی با همکاری دستگاههای مختلف، گامی در جهت پیوند آموزش با مهارت و نیازهای جامعه است. کشوری که به دانش و مهارت نسل جوان خود توجه کند، در مسیر تولید، نوآوری و خوداتکایی نیز ظرفیتهای بیشتری خواهد داشت.
در این میان، حضور مردم، خیران، گروههای جهادی، انجمنهای اولیا و مربیان و مجموعههای اقتصادی در کنار دولت، نقطه قوت نهضت مدرسهسازی است. تغییر الگوی مدرسهسازی از ساختار سهضلعی خیران، نوسازی مدارس و آموزش و پرورش به مدل چهارضلعی با حضور استانداری، مردم و خیران، آموزش و پرورش و نوسازی مدارس، میتواند زمینه مشارکت گستردهتر را فراهم کند، مشارکتی که اگر استمرار داشته باشد، به سرمایهای اجتماعی برای توسعه استان و کشور تبدیل خواهد شد.
ایران قوی، از همین پیوندها ساخته میشود؛ از دانشآموزی که در یک مدرسه استاندارد فرصت کشف استعداد خود را پیدا میکند، از معلمی که در فضایی مناسب آموزش میدهد، از خیرانی که سرمایه خود را برای آینده فرزندان این سرزمین به کار میگیرند و از مسئولانی که توسعه آموزش را به برنامهای مستمر تبدیل میکنند. کشوری که برای آموزش فرزندانش هزینه میکند، در حقیقت برای استقلال، پیشرفت علمی، توان اقتصادی و قدرت اجتماعی خود سرمایهگذاری کرده است.
مدرسهسازی، شاید در نگاه نخست پروژهای عمرانی باشد، اما در افق بلندمدت، اقدامی برای تقویت بنیانهای کشور است، زیرا هیچ توسعهای بدون آموزش باکیفیت و هیچ قدرت پایداری بدون نسل توانمند، آگاه و برخوردار از فرصتهای برابر شکل نمیگیرد. هر مدرسهای که ساخته میشود، هر کلاس درسی که بهسازی میشود و هر دانشآموزی که از فضای آموزشی استاندارد بهرهمند میشود، بخشی از مسیر ساختن ایران قوی را پیش میبرد، مسیری که از کلاس درس آغاز میشود و به آینده یک ملت میرسد.
انتهای پیام
ارسال نظرات