دشمن در جدیدترین تاکتیک جنگ نرم، با نقشهای زنجیروار و حسابشده، هدف اصلی خود را «سرمایه اجتماعی» ملت ایران قرار داده است؛ نقشهای که از مهندسی یأس آغاز میشود، با تضعیف روحیه عمومی ادامه مییابد و در نقطه اوج خود، به تزریق بیاعتمادی در پیوندهای اجتماعی میانجامد.
یک استاد علوم سیاسی دانشگاههای تبریز با اشاره به جنگ شناختی بر ضرورت تمایز میان نقد منصفانه و سیاهنمایی هدفمند تأکید کرد و گفت: نقد منصفانه جامعه را اصلاح میکند، اما شایعه و سیاهنمایی، امنیت روانی جامعه را مختل و مردم را سردرگم و عصبی میکند.
گاهی بیآنکه بدانیم، سربازان بیاجر و مواجب جنگ روایتها میشویم. فریبِ باظرافت، دروغِ ساختاریافته، تهمتِ هدفمند و شایعه ویروسگونه، سلاحهایی هستند که در قالب پیام، در شبکههای اجتماعی و گفتوگوهای روزمره به سوی افکار عمومی نشانه میروند.