تازه ها
توسعه و شکوفایی، نیازمند صبر و سرمایهگذاری بلندمدت در پژوهش است
رئیس سازمان تجاریسازی فناوری و اشتغال دانشبنیان جهاددانشگاهی با تأکید بر اینکه توسعه و شکوفایی بدون سرمایهگذاری بلندمدت در پژوهش امکانپذیر نیست، گفت: یکی از انتقادات رایج به بازار، گرایش به واردات «لقمه آماده» و پرهیز از ریسکپذیری و حمایت از تولید داخلی است؛ در حالی که توسعه پایدار نیازمند صبر، سرمایهگذاری و اعتماد به پژوهش و فناوری بومی است.
به گزارش بازارکار به نقل از خبرگزاری صدا و سیما؛ حمید صابرفرزام، معاون رئیس جهاددانشگاهی و رئیس سازمان تجاری سازی فناوری و اقتصاد دانش بنیان این نهاد با اشاره به فاصله میان پژوهش و بازار افزود: یکی از چالشهای اصلی که در حوزه پژوهش با آن روبهرو هستیم، فاصله میان پژوهشگران و فضای بازار است. ادبیات علمی و ادبیات بازار تفاوتهای ماهوی دارند و پژوهشگران ما اغلب در فضای علمی خود غرق هستند و کمتر با ادبیات و الزامات بازار آشنایی دارند. این شکاف گاهی منجر به انتظارات نامتناسب از پژوهشگران میشود.
وی با تأکید بر اینکه پژوهش زمانی به نتیجه مطلوب میرسد که صرفاً در سطح تولید دانش باقی نماند و به حل مسائل واقعی جامعه منجر شود، افزود: به همین دلیل، تجاریسازی فناوریها و پژوهشهای انجام شده در واحدهای پژوهشی جهاددانشگاهی ادامه طبیعی همین مسیر است. تلاش بر این است که این دستاوردها از فضای پژوهشی خارج شده و به حوزه کسبوکار، تولید و فعالیتهای اقتصادی وارد شوند.
رئیس سازمان تجاریسازی فناوری و اشتغال دانشبنیان جهاددانشگاهی با تأکید بر ضرورت اتصال محصول به بازار بیان کرد: یک محصول یا دستاورد آزمایشگاهی در چرخه ثبت و توسعه قرار میگیرد تا به مرحله محصول برسد و در نهایت لازم است به حوزه بازار و کسبوکار وصل شود. در این مرحله، نقش حوزه تجاریسازی فناوری و اشتغال دانشبنیان آغاز میشود و حمایتها نیز رنگ سرمایهگذاری و عملیاتی پیدا میکند؛ یعنی کمکهایی که این مسیر را از ایده و فناوری به قابل استفاده بودن و قابل فروش بودن نزدیک میکند.
صابرفرزام با تأکید بر اینکه نگاه صرفاً اقتصادی به پژوهش میتواند به آن آسیب بزند، گفت: در انتخاب و هدایت سوژههای پژوهشی نباید بهگونهای نگاه شود که الزاماً هر پژوهش از ابتدا باید مستقیم به بازار برود. پژوهش باید نسبت به نیاز جامعه و بازار بیتفاوت نباشد و جهتگیری کلی آن به سمت حل مسئله باشد، اما این الزام که همه پژوهشها باید فوراً خلق ارزش اقتصادی داشته باشند، میتواند به خود پژوهش آسیب بزند.
وی تصریح کرد: پژوهشگر متخصص حل مسئله است، نه کاسب درآمد از راه پژوهش. مسئله اصلی این نیست که پژوهشگر از ابتدا باید پول تولید کند، بلکه این است که آیا توانایی حل مسئله واقعی را دارد یا خیر. اگر توان حل مسئله وجود داشته باشد، زمینههای تأمین منابع و اتصال به بازار نیز قابل پیگیری خواهد بود.
وی افزود: اگر پژوهش واقعاً مسئله را حل کند، هم بخش خصوصی و هم خیرین میتوانند برای حمایت از آن وارد شوند؛ اما اگر خروجی پژوهش از جنس حل مسئله نباشد، طبیعتاً سفارش هم شکل نمیگیرد.
وی با تأکید بر اهمیت اخلاق حرفهای در پژوهش اظهار کرد: پژوهشگر باید بداند چه کاری را نباید انجام دهد و تحت هر شرایطی وارد هر موضوعی نشود. بسیاری از پژوهشگران و حتی دانشجویان میدانند که پایاننامهای که روی آن کار میکنند، مسئلهای را حل نمیکند، اما به دلیل اجبارهای ساختاری ناچار به انجام آن هستند.
صابرفرزام با تأکید بر اینکه یکی از چالشهای همیشگی پژوهش، یافتن سرمایهگذار است، تصریح کرد: جهاددانشگاهی در این زمینه با صندوقهای حمایتی پژوهش و فناوری کشور تفاهمنامه همکاری دارد. این صندوقها از پژوهشهایی که قابلیت تجاریسازی دارند، حمایت مالی میکنند؛ هرچند گاهی نبود شناخت کافی از بازار یا تحلیلهای نادرست، این فرآیند را با چالش مواجه میسازد.
رئیس سازمان تجاریسازی فناوری و اشتغال دانشبنیان جهاددانشگاهی (ستفا) با تأکید بر تقویت ارتباطات میان بخشهای پژوهشی و فناورانه خاطرنشان کرد: در جهاددانشگاهی ظرفیتها و پتانسیلهای قابل توجهی وجود دارد، اما بخشی از این توانمندیها به دلیل نبود ارتباطات مؤثر یا عدم معرفی صحیح، مغفول مانده است.
وی در پایان تأکید کرد: برای آنکه فناوری و نوآوری بتواند به خروجی مؤثر و ملموس برسد، لازم است مسیر آن تا رسیدن به شرکتها، کسبوکارها و فضای اجرایی کشور بهدرستی طراحی شود. خوشبختانه در این زمینه برنامهها و الگوهای مناسبی نیز تدوین شده و امید میرود با فراهم شدن شرایط لازم، نتایج مطلوبتری حاصل شود. اگر فضای دانشگاهها بازتر شود و وضعیت عمومی کشور نیز به شرایط عادی و باثباتتری بازگردد، بدون تردید میتوان شاهد اتفاقات مثبت و اثرگذاری بود.
ارسال نظرات