كارگران، كارفرمایان و دولت‌ها در آفریقا، بر لزوم پیوند سیاست‌های تجاری و اشتغال توافق دارند

پژوهش جدید سازمان بین‌المللی کار (ILO) نشان می‌دهد که توافق گسترده‌ای بین کارگران، کارفرمایان و دولت‌های آفریقا وجود دارد مبنی بر اینکه سیاست‌های اشتغال و گفتگوی اجتماعی، کلید تبدیل تجارت و سرمایه‌گذاری به نتایج اشتغال بهتر می باشند.

 طبق تحقیقات جدید سازمان بین‌المللی کار (ILO) در پنج کشور آفریقایی، توافق جامعی مابین کارگران، کارفرمایان و دولت‌های آفریقایی وجود دارد مبنی بر اینکه اگر قرار است مزایای تجارت و سرمایه‌گذاری به نتایج اشتغال بهتر تبدیل شود، باید با سیاست‌های اشتغال و گفتگوی اجتماعی همراه باشد.

این همگرایی قابل توجه است، زیرا این سه گروه دیدگاه‌ها و اولویت‌های متفاوتی را در خصوص سیاست تجارت و کار ارائه می‌دهند. توافق گسترده آنها، با عمیق‌تر شدن ادغام اقتصادی منطقه‌ای و جهانی در اقتصادهای آفریقا، زمینه را برای ادغام ملاحظات اشتغال و گفتگوی اجتماعی در تصمیمات مربوط به تجارت و سرمایه‌گذاری تقویت می‌کند.

 این گزارش که تحت عنوان «تجارت، سرمایه‌گذاری و کار شایسته در آفریقا» منتشر شده است، بر اساس نظرسنجی‌ها و مشاوره‌هایی با نمایندگان دولت، سازمان‌های کارفرمایان و کارگران و جامعه مدنی در غنا، کنیا، موزامبیک، آفریقای جنوبی و اوگاندا تهیه شده است.

براساس این گزارش، سیاست‌های اشتغال به عنوان یک حوزه توافق قوی پدیدار می‌شوند. ۹۵ درصد از پاسخ‌دهندگان دولتی، ۹۳ درصد از سازمان‌های کارگری و ۹۱ درصد از انجمن‌های کارفرمایان، این سیاست‌ها را در میان مؤثرترین سیاست‌ها برای دستیابی به مزایای تجاری فراگیر شناسایی کرده‌اند. در میان فهرستی از گزینه‌های بیشتر، حمایت اجتماعی و آموزش و مهارت آموزی نیز از حمایت قوی برخوردار هستند، اگرچه اولویت‌ها در بین این سه گروه متفاوت است.

 فنفان روآنیندو کایرنگوا، مدیر منطقه‌ای سازمان بین‌المللی کار در آفریقا، در این زمینه گفته است: «آفریقا فرصت بزرگی برای تبدیل تجارت رو به گسترش و ادغام منطقه‌ای به مشاغل بیشتر و بهتر دارد. آنچه به ویژه قابل توجه است، توافق گسترده بین دولت‌ها، کارفرمایان و کارگران است مبنی بر که سیاست های تجاری نمی‌تواند به تنهایی گره گشا باشند. سیاست‌های اشتغال و گفتگوی اجتماعی معنادار می‌توانند متضمن تبدیل تجارت و سرمایه‌گذاری رو به رشد به فرصت‌هایی باشند که منافع کارگران و شرکت‌ها را تامین می نمایند».

 این یافته‌ها در حالی منتشر می‌شوند که انتظار می‌رود جریان‌های تجاری در سراسر آفریقا، به ویژه از طریق اجرای منطقه تجارت آزاد قاره آفریقا (AfCFTA)، رشد بیشتری داشته باشند. تجارت بین‌المللی در حال حاضر به طور متوسط ۶۰ درصد از تولید ناخالص داخلی را تشکیل می‌دهد و حدود ۱۲ درصد از اشتغال در سراسر قاره را پشتیبانی می نماید.

 این گزارش همچنین نشان می‌دهد که ذینفعان در خصوص تجارت برای کمک به اشتغال و توسعه بنگاه‌های اقتصادی، پتانسیل قابل توجهی را مشاهده می کنند. حدود سه چهارم از افراد مورد بررسی، ایجاد شغل را به عنوان یک مزیت اصلی شناسایی کرده اند، در حالی که پاسخ دهندگان به افزایش دسترسی به بازار، توسعه مهارت‌ها، پیشرفت تکنولوژیکی و افزایش بهره‌وری نیز اشاره کرده اند.

در عین حال، پاسخ‌دهندگان خطراتی را برای کمیت و کیفیت مشاغل شناسایی کرده اند. اشتغال در میان نگرانی‌های اصلی آنها قرار دارد که نشان دهنده پتانسیل تجارت در خصوص ایجاد و جایگزینی مشاغل است، در حالی که پاسخ‌دهندگان همچنین نگرانی‌هایی را در مورد غیررسمی بودن، دستمزدهای پایین و شرایط نامناسب کار مطرح کرده اند. این نگرانی‌ها به ویژه در بازارهای کار آفریقا مطرح است، جایی که اشتغال غیررسمی به طور متوسط بیش از 85 درصد از کل اشتغال را تشکیل داده و در زنجیره‌های تأمین کشاورزی صادرات‌محور نیز همچنان گسترده می باشد.

این گزارش نقش مقررات کار در ترتیبات تجارت و سرمایه‌گذاری را نیز مورد بررسی قرار داده است. از 50 توافقنامه تجاری مربوط به کشورهای آفریقایی که در حال اجرا بوده و به سازمان تجارت جهانی گزارش شده‌اند، 15 مورد شامل ارجاع به چنین مقرراتی هستند. بیش از 80 درصد از ذینفعان مورد بررسی، بهبود استانداردهای کار و گفتگوی اجتماعی قوی‌تر را از جمله مزایای اصلی آنها می‌دانند.

 این یافته‌ها بر اهمیت مشارکت سازمان‌های کارفرمایی و کارگری در سیاست‌گذاری تجارت و سرمایه‌گذاری تأکید کرده است. دانش عملی آنها در مورد نیازهای مهارتی، شرایط کاری، موانع بازارهای بین‌المللی و چالش‌های مربوط به رعایت استانداردها، می‌تواند به آگاهی‌بخشی در مورد سیاست‌های هدفمندتر و تقویت اجرا و پاسخگویی کمک نماید.  

این گزارش نتیجه می‌گیرد که گفتگوی اجتماعی ساختاریافته، قابل پیش‌بینی و آگاهانه، در کنار سیاست‌های اشتغال، مهارت‌ها و حمایت اجتماعی، می‌تواند به کشورها کمک کند تا تجارت رو به گسترش و ادغام منطقه‌ای را به فرصت‌های کاملاً مشترک شغلی و کارآفرینی تبدیل نمایند.