۲۴۰ ساعت کار در ماه با حقوق ۲۵ میلیون تومانی/ فرسودگی آمبولانس جان نیروی اورژانس را گرفت!

به گزارش بازارکار به نقل از خبرنگار ایلنا، نیرو‌های اورژانس پیش‌بیمارستانی کشور همچنان با مشکلات معیشتی، تأخیر در پرداخت کارانه، کمبود نیرو، فرسودگی آمبولانس‌ها و ناامنی شغلی مواجه‌اند؛ مشکلاتی که به گفته فعالان صنفی این حوزه، با افزایش تورم و فشار کاری، ابعاد گسترده‌تری یافته است.

رضا قره‌باغی، عضو انجمن علمی اورژانس پیش‌بیمارستانی ایران و فعال صنفی فوریت‌های پزشکی، در رابطه با وضعیت این نیرو‌ها به ایلنا گفت: دریافتی گروه پرستاری، به‌ویژه نیرو‌های اورژانس، با سختی کار آنها تناسبی ندارد. این نیرو‌ها در حوادث مختلف، از جمله جنگ و تصادفات رانندگی، حضور دارند و خدمات ارائه می‌دهند؛ با این حال، مشکلات آنها همچنان پابرجاست. ما اقدام خاصی در راستای بهبود اوضاع ندیدیم.

قره‌باغی با بیان اینکه معوقات تعرفه‌ای در برخی مراکز به پنج تا شش ماه رسیده است، به وضعیت پرداخت هزینه لباس نیرو‌های اورژانس نیز اشاره کرد و گفت: وضعیت پرداخت هزینه لباس واقعاً فاجعه است. با شرایط تورمی فعلی، تهیه لباس هزینه‌های سرسام‌آوری دارد، در حالی که مبلغی که معمولاً به پرسنل پرداخت می‌شود، در حدی نیست که بتوان آن را متناسب با هزینه‌های واقعی دانست.

این فعال صنفی درباره میزان دریافتی نیرو‌های اورژانس توضیح داد: دریافتی نیرو‌ها با توجه به سابقه کاری و شرایط استخدامی متفاوت است. برای نیرو‌هایی باسابقه کم تا متوسط، حقوق معمولاً حدود ۲۵ تا ۳۰ میلیون تومان است و در برخی موارد با سابقه بالا به بیش از ۳۰ میلیون تومان هم می‌رسد.

قره‌باغی با تأکید بر اینکه این مبالغ در ازای ساعات کاری بالای نیرو‌های اورژانس و کار سخت آنها پرداخت می‌شود گفت: ساعت کاری بسیاری از نیرو‌های اورژانس در سراسر کشور به ۲۴۰ ساعت در ماه می‌رسد؛ یعنی این نیرو‌ها به‌طور مستمر ۶۰ ساعت اضافه‌کاری اجباری دارند. البته نیرو‌های بهره‌وری که تعدادشان زیاد نیست، شرایط کاری متفاوتی دارند و ساعات کاری آنها کمتر است، اما بخش عمده نیرو‌های اورژانس با همین حجم کاری فعالیت می‌کنند.

به گفته او، نیرو‌هایی که در شیفت‌های ۲۴ ساعته کار می‌کنند، با فشار کاری زیادی مواجه‌اند و دریافتی آنها در ازای این حجم از کار، عادلانه نیست. این در حالی است که نظام پرداخت تعرفه نیز به‌گونه‌ای نیست که بتواند متناسب با نوع و میزان خدمات ارائه‌شده از سوی نیرو‌های اورژانس باشد.

ضرورت تعیین تعرفه مستقل برای نیرو‌های اورژانس

عضو انجمن علمی اورژانس پیش‌بیمارستانی کشور، تعرفه مستقل را یکی از مطالبات اصلی نیرو‌های اورژانس دانست و گفت: یکی از مشکلات ما این است که تعرفه مستقلی نداریم و سهم نیرو‌های اورژانس از تعرفه کل، بر اساس درصدی تعیین می‌شود. این شیوه، فرمول مشخص و مستقلی ندارد و نحوه محاسبه آن نیز به‌روشنی قابل توضیح نیست و کاملا سلیقه‌ای است.

قره‌باغی با اشاره به تفاوت خدمات نیرو‌های اورژانس با سایر بخش‌های درمانی افزود: چرا باید نیرو‌های اورژانس از تعرفه پرستاران سایر بخش‌ها سهم دریافت کنند، در حالی که خودشان اقدامات تخصصی و حیاتی متعددی انجام می‌دهند؟ در مأموریت‌ها، پزشک همراه پرستار اعزام نمی‌شود و این نیرو‌های گروه پرستاری اورژانس هستند که اقدامات درمانی را انجام می‌دهند.

قره‌باغی ادامه داد: برای مثال، اقداماتی مانند سی‌پی‌آر، ساکشن و حتی انجام زایمان در آمبولانس، از جمله خدماتی است که ممکن است نیرو‌های اورژانس انجام دهند. با وجود این، تعرفه مستقلی متناسب با این اقدامات برای آنها در نظر گرفته نشده و تنها درصدی از تعرفه کل به این نیرو‌ها اختصاص پیدا می‌کند.

او با اشاره به اینکه رایگان بودن خدمات اورژانس نباید به معنای محروم ماندن کارکنان از تعرفه باشد، تصریح کرد: اگر خدماتی که ارائه می‌دهیم رایگان است، دلیل نمی‌شود که تعرفه‌ای هم به ما تعلق نگیرد. برای مثال، بیمارستان‌های تأمین اجتماعی نیز از بیماران هزینه‌ای دریافت نمی‌کنند، اما آیا این به معنای آن است که به پرسنل آنها تعرفه و کارانه پرداخت نمی‌شود؟

به گفته این فعال صنفی، مسئله صرفاً میزان درصد پرداختی نیست، بلکه تناسب آن با نوع خدمات و حساسیت مأموریت‌های اورژانس نیز اهمیت دارد. او تأکید کرد: حیاتی‌ترین و حساس‌ترین خدمات در اورژانس انجام می‌شود، اما وقتی تعرفه متناسبی به نیرو‌ها تعلق نمی‌گیرد، انگیزه آنها کاهش پیدا می‌کند.

ترک خدمت نیرو‌های اورژانس و مشکلات امنیت شغلی

قره‌باغی با اشاره به اینکه مشکلات معیشتی و فشار کاری موجب شده برخی نیرو‌ها به فکر ترک خدمت در اورژانس بیفتند، گفت: موارد متعددی وجود داشته که همکاران ما ترجیح داده‌اند از اورژانس خارج شوند و کار دیگری انجام دهند.

او با اشاره به مشکلات امنیت شغلی نیرو‌های اورژانس افزود: همکاران ما علاوه بر مشکلات معیشتی، از نظر امنیت شغلی نیز وضعیت مناسبی ندارند. همین چند روز پیش، یکی از همکارانمان در شیراز با چاقو مورد حمله قرار گرفت و آسیب دید.

قره‌باغی با بیان اینکه شرایط فعالیت نیرو‌های اورژانس با برخی بخش‌های بیمارستانی متفاوت است، گفت: در بیمارستان ممکن است نگهبان یا نیروی انتظامی مستقر باشد، اما نیرو‌های اورژانس به مأموریت‌هایی اعزام می‌شوند که از قبل نمی‌دانند قرار است با چه شرایطی مواجه شوند. همین مسئله، خطرات شغلی آنها را افزایش می‌دهد.

قره‌باغی با اشاره به تعویق چند ماهه در پرداخت کارانه‌ها گفت: مسئولان اورژانس مطرح می‌کنند که باید کارانه را از بیمارستان‌ها و دانشگاه‌ها دریافت کنیم تا بتوانیم آن را بپردازیم، اما آنچه عنوان می‌شود این است که این مبالغ از سوی دانشگاه‌ها پرداخت نشده است. در نتیجه، نیرو‌های اورژانس با وجود حجم بالای مأموریت‌ها، همچنان با معوقات چندماهه مواجه‌اند.

کمبود نیرو و شکل‌گیری چرخه معیوب در اورژانس

قره‌باغی کمبود نیروی انسانی را یکی دیگر از مشکلات قدیمی و همچنان پابرجای اورژانس کشور دانست و گفت: کمبود نیرو، به‌ویژه در کلان‌شهرها، سال‌هاست وجود دارد و متأسفانه روزبه‌روز هم بیشتر می‌شود. از یک طرف، تورم و پایین بودن حقوق باعث می‌شود دریافتی نیرو‌ها کفاف هزینه‌های زندگی را ندهد و از طرف دیگر، فشار کاری ناشی از کمبود نیرو افزایش پیدا می‌کند.

او با توصیف این وضعیت به‌عنوان یک چرخه معیوب توضیح داد: وقتی نیرو کم می‌شود، فشار کاری بر نیرو‌های باقی‌مانده چند برابر می‌شود. همین فشار کاری باعث می‌شود تعدادی دیگر از نیرو‌ها نیز از سیستم خارج شوند یا از کلان‌شهر‌ها به شهرستان‌ها بروند. در نتیجه، کمبود نیرو دوباره تشدید می‌شود و فشار کاری بیشتری به سایر همکاران وارد می‌آید.

به گفته او، ادامه این روند می‌تواند پیامد‌هایی فراتر از وضعیت کارکنان داشته باشد و بر کیفیت و سرعت ارائه خدمات اورژانس نیز تأثیر بگذارد.

قره‌باغی در این‌باره گفت: وقتی تعداد نیرو‌ها کاهش پیدا می‌کند، با تأخیر در اعزام مواجه می‌شویم. همچنین، تعطیلی برخی پایگاه‌ها باعث افزایش فاصله میان پایگاه‌های فعال و محل مأموریت می‌شود. در چنین شرایطی، نارضایتی مردم افزایش پیدا می‌کند و این نارضایتی در بسیاری از موارد به خشونت علیه پرسنل منجر می‌شود.

او با اشاره به اینکه حتی اقداماتی مانند بومی‌گزینی نیز نتوانسته‌اند مشکل کمبود نیرو را برطرف کنند، افزود: با توجه به پایین بودن حقوق کادر درمان، بعید می‌دانم بومی‌گزینی به‌تنهایی بتواند راه‌حل مؤثری برای این مشکل باشد.

فرسودگی آمبولانس جان یک پرستار را گرفت

عضو انجمن علمی اورژانس پیش‌بیمارستانی ایران در بخش دیگری از این گفت‌و‌گو، به فرسودگی ناوگان آمبولانس کشور اشاره کرد و گفت: با وجود اینکه تعدادی آمبولانس وارد ناوگان شده، هنوز نتوانسته‌ایم فرسودگی انباشته‌شده طی سال‌های گذشته را جبران کنیم. همچنان در کلان‌شهر‌ها و شهرستان‌ها آمبولانس‌های فرسوده داریم و گاهی حتی به دلیل کمبود قطعات ساده، برخی آمبولانس‌ها از رده خارج می‌شوند.

او با تأکید بر اینکه نوسازی ناوگان هنوز به سطح مورد نیاز نرسیده است، افزود: فرسودگی آمبولانس‌ها یکی از مشکلاتی است که چندین سال ادامه داشته و با وجود اقدامات انجام‌شده، هنوز تعادل لازم در ناوگان ایجاد نشده است.

قره‌باغی همچنین به حادثه اخیر مربوط به یکی از نیرو‌های اورژانس در مازندران اشاره کرد و گفت: طبق آنچه درباره این حادثه مطرح شده، نقص فنی آمبولانس موجب وقوع تصادف و در نهایت فوت همکارمان شده است. این موضوع نشان می‌دهد که فرسودگی و مشکلات فنی آمبولانس‌ها صرفاً مسئله‌ای مربوط به تجهیزات نیست، بلکه می‌تواند جان نیرو‌های اورژانس را نیز به خطر بیندازد.