تازه ها
پرستاران به‌جای تقدیرنامه، حقوق عادلانه می‌خواهند / پرستار زیر فشار معیشت و شیفت‌های طاقت فرسا است
اسماعیل شریعتی، فعال صنفی حوزه پرستاری، با انتقاد از مشکلات معیشتی، تبعیض در پرداخت‌ها و ناکارآمدی تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، خواستار اصلاح فوری نظام پرداخت و توقف روند ترک شغل و مهاجرت پرستاران شد.
به گزارش بازارکار به نقل ازرکنا، اسماعیل شریعتی، فعال صنفی حوزه پرستاری در گفت‌و‌گو با رکنا به مناسبت روز پرستار گفت: روز پرستار در حالی نزدیک می‌شود که بخش بزرگی از مشکلات این گروه همچنان پابرجاست. شرایط معیشتی پرستاران مساعد نیست، نظام حقوق و دستمزد آنها با واقعیت‌های اقتصادی و سختی کارشان تناسب ندارد و سال‌هاست افزایش دریافتی این گروه نتوانسته همگام با تورم، قدرت خریدشان را حفظ کند.
وی تاکید کرد: امروز ترک شغل، استعفا و مهاجرت پرستاران دیگر موضوعاتی نیستند که بتوان به‌سادگی از کنارشان گذشت. وقتی پرستار با وجود مسئولیت سنگین، شیفت‌های طاقت‌فرسا و مواجهه روزانه با رنج و بیماری مردم، از تأمین حداقل‌های زندگی خود ناتوان است، طبیعی است که به فکر ترک این حرفه یا مهاجرت بیفتد. این وضعیت نتیجه تصمیم‌های شخصی چند پرستار نیست؛ نشانه وجود مشکلاتی جدی در سیاست‌گذاری و نظام پرداخت حوزه سلامت است.
اسماعیل شریعتی همچنین افزود: قانون تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری نیز با وجود گذشت سال‌ها از تصویب و اجرا، هنوز نتوانسته آن‌طور که انتظار می‌رفت، جایگاه واقعی خدمات پرستاری را در نظام پرداخت تثبیت کند. دریافتی بسیاری از پرستاران تناسبی با حجم کار، مسئولیت حرفه‌ای و خدماتی که ارائه می‌کنند ندارد. از سوی دیگر، اختلاف فاحش پرداخت‌ها میان گروه‌های مختلف در وزارت بهداشت و ثبت‌نشدن منصفانه سهم پرستاران در خدمات تیمی، احساس تبعیض را تشدید کرده است.
این فعال صنفی حوزه پرستاری در ادامه گفت: وقتی نظام پرداخت عادلانه نباشد، وقتی خدمات یک تیم درمانی به‌درستی ارزش‌گذاری نشود و وقتی پرستار سهم متناسبی از نتیجه کار خود دریافت نکند، نمی‌توان انتظار داشت که صرفاً با توصیه‌های اخلاقی، تقدیرنامه و مراسم مناسبتی، انگیزه و امید را به این حرفه بازگرداند.
وی اظهار کرد: حتی در آزمون‌های استخدامی نیز تمایل به ورود به حرفه پرستاری در برخی شرایط کاهش یافته است. این مسئله باید برای مسئولان یک هشدار جدی باشد. حرفه‌ای که سال‌ها برای تربیت نیروی انسانی آن هزینه می‌شود، نباید به نقطه‌ای برسد که فارغ‌التحصیلانش برای ورود به آن انگیزه کافی نداشته باشند و نیرو‌های باتجربه‌اش به دنبال راهی برای خروج باشند.
شریعتی همچنین افزود: پیامد این وضعیت فقط متوجه پرستاران نیست. وقتی نیروی پرستاری از سیستم خارج می‌شود، فشار کاری نیرو‌های باقی‌مانده افزایش می‌یابد، فرصت رسیدگی به هر بیمار محدودتر می‌شود و کیفیت خدمات درمانی نیز در معرض آسیب قرار می‌گیرد. پرستاری که هر روز با نگرانی هزینه‌های زندگی، آینده شغلی و معیشت خانواده‌اش سر کار حاضر می‌شود، در شرایطی دشوارتر از آنچه باید، مسئولیت مراقبت از سلامت مردم را بر عهده دارد. این واقعیتی است که نمی‌توان با شعار و مراسم نادیده گرفت.
این فعال صنفی پرستاری تاکید کرد: اکنون با نزدیک‌شدن روز پرستار، پرسش جدی این است: مسئولان امسال چه حرف تازه‌ای برای گفتن دارند؟ چند سال دیگر قرار است از فداکاری پرستاران سخن گفته شود، از زحماتشان تقدیر کنند و وعده بهبود شرایط بدهند، در حالی که مشکلات اصلی همچنان باقی است؟ روز پرستار زمانی معنا پیدا می‌کند که نشانه‌ای از بهبود واقعی در زندگی و محیط کار پرستاران دیده شود. وقتی حقوق و مزایا اصلاح نشده، تعرفه‌گذاری به اهداف مورد انتظار نرسیده، تبعیض در پرداخت‌ها ادامه دارد و موج ترک شغل و مهاجرت متوقف نشده است، برگزاری جشن و مراسم به‌تنهایی چه چیزی را تغییر می‌دهد؟
وی همچنین پیشنهاد داد: امسال به‌جای آنکه تمام توان و هزینه‌ها صرف برگزاری مراسم مناسبتی شود، مسئولان وزارت بهداشت، سازمان نظام پرستاری و دیگر نهاد‌های تصمیم‌گیر دور یک میز جمع شوند و برای این بحران، راهکار عملی و زمان‌بندی‌شده ارائه دهند. اصلاح نظام حقوق و دستمزد، اجرای عادلانه تعرفه‌گذاری خدمات پرستاری، رفع تبعیض در پرداخت‌ها و ایجاد شرایطی که پرستار برای ماندن در حرفه خود انگیزه داشته باشد، باید در اولویت قرار گیرد.
اسماعیل شریعتی در پایان گفت: پرستاران به مراسم روز پرستار نیاز ندارند؛ به تصمیم‌هایی نیاز دارند که زندگی و آینده شغلی‌شان را تغییر دهد. روز پرستار می‌آید و می‌رود؛ اما اگر مشکلات حل نشوند، آنچه باقی می‌ماند، همان مطالبات انباشته و نیرو‌هایی است که هر روز بیش از گذشته به ترک حرفه فکر می‌کنند. مسئولان باید بدانند که ادامه این روند فقط یک مسئله صنفی نیست؛ موضوعی است که مستقیماً با کیفیت خدمات درمانی و سلامت مردم گره خورده است.
ارسال نظرات