عزت، ایمان و شهادت: روایت یک کوچ

سکوتی سنگین بر جهان نشسته است؛ سکوتی که هیچ واژه‌ای توان شکستن آن را ندارد. گاهی اندوه چنان عمیق می‌شود که کلمات، در برابر شکوهِ فقدان، به لکنت می‌افتند و قلم، در پیشگاهِ این همه عظمت، سر تعظیم فرومی‌گذارد. امروز، امت اسلام در سوگِ خورشیدی است که بیش از سه دهه، با تابشی بی‌کران، مسیر عزت و استقامت را برای خستگان روشن کرد. مردی که زندگی‌اش تکاپویی بود برای دفاع از حریم دین و پناهی برای مظلومان جهان.

از کوچه پس‌کوچه‌های تهران تا دشت‌های لبنان و عراق، صدای گریه برای فقدانِ پدری بلند است که بصیرت را در رگ‌های ملت‌ها جاری کرد و امید را در سخت‌ترین طوفان‌ها زنده نگاه داشت.‌ای رهبر شهید... پیمانِ تو با دنیا به پایان رسید، اما پیوند تو با تاریخ و قلب‌ها تا ابدیت جاری شد. تو نه با رفتن، که با «ماندن» در جانِ ملت‌ها، معنای واقعی شهادت و فنا در راه خدا را به ما آموختی. ما امروز نه از سرِ ناامیدی، بلکه از سرِ اشتیاق و دلتنگی برای آن سیمای آرام‌بخش و صدای هدایت‌گرت اشک می‌ریزیم.

پروردگارا! این مجاهد راستین و خادمِ مخلص اسلام را در بالاترین منازل رحمتت، در جوار پیامبر اکرم (ص) و ائمه معصومین (ع) قرار ده و پاداش تمام شب‌زنده‌داری‌ها و مجاهدت‌هایش را به کرم خود کامل گردان.

خدایا! به جانشین برحق ایشان، حضرت آیت‌الله سید مجتبی حسینی خامنه‌ای (مدّ ظلّه العالی)، و به خاندان مکرم و تمام دوستداران، صبر جمیل و توفیق بی‌کران عطا فرما تا با همان استقامت و بصیرت، مسیر این درخت تناور را ادامه دهیم. سلام بر تو‌ای شهیدِ والامقام...

سلام بر تو‌ای کسی که با عزت زیستی و با عزت به سوی معشوق شتافتی.

سلام بر تو‌ای چراغ راه بصیرت.

«فَرِحِینَ بِمَا آتَاهُمُ اللَّهُ مِن فَضْلِهِ»: «[شهیدان]شادمان از آنچه خداوند از فضل خویش به آنها عطا کرده است.»

پژوهشگر، دکترای مدیریت روابط‌عمومی و رسانه