کارآفرینان ایرانی چرا ماندند؟ روایت حمید کشاورز از ترس، مهاجرت و ساختن ایران

به گزارش بازارکار ،به نقل از پرشین خودرو، تجربه زندگی بسیاری از ایرانیان در خارج از کشور، هرچند با امکانات و رفاه نسبی همراه است، لزوماً نشانی از رضایت ندارد. بسیاری از نخبگان، متخصصان و افراد دارای دانش و تجربه بالا، با وجود برخورداری از شرایط مناسب کاری و زندگی، همچنان از رضایت کامل برخوردار نیستند؛ چراکه زندگی خود را برای آبادانی و توسعه وطن خویش صرف نکرده‌اند.

جمعی از کارآفرینان برتر کشور که به بهانه برگزاری مراسم اعطای نشان امین‌الضرب گرد هم آمده بودند، هر یک دل پرغصه‌ای از شرایط کار و فعالیت در کشور داشتند؛ از نامهربانی‌های دولت‌ها در ادوار مختلف تاریخی گرفته تا شرایط جنگ و وضعیت نامساعد اقتصادی که در سال‌های اخیر فشار زیادی بر فعالیت اقتصادی وارد کرده است.

با این حال، آنان ماندند تا وطن خود را بسازند؛ کشوری که به گفته یکی از کارآفرینان حاضر، تنها جایی در دنیاست که افراد بااستعداد و دارای اراده می‌توانند تجربیات خود را به توسعه کشور تبدیل کنند.

روایت حمید کشاورز از ۴۵ سال فعالیت در صنعت ایران

حمید کشاورز کارآفرین و مالک مجموعه کروز، با تجربه ۴۵ ساله در صنعت کشور، تجربه ۱۰ سال اخیر خود را با سال‌های پیش از آن مقایسه می‌کند؛ سال‌هایی که به عنوان بنیان‌گذار بزرگ‌ترین قطعه‌ساز کشور، مدیریت مجموعه خود را بر عهده داشت. او در عین حال از پیچیدگی‌های مدیریت دو شرکت خودروساز، بهمن و ایران‌خودرو، می‌گوید؛ شرکت‌هایی که به گفته او، رد پای مدیریت دولتی در آنها همچنان به وضوح دیده می‌شود.

کشاورز نزدیک به چهار دهه مدیریت مجموعه عظیم کروز را که در سال ۱۳۶۰ شکل گرفت و در سال‌های بعد با توسعه فعالیت‌های خود به عنوان بزرگ‌ترین قطعه‌ساز و تأمین‌کننده خودروسازان شناخته شد، با دهه اخیر فعالیت خود مقایسه کرده است؛ دوره‌ای که در مسیر توسعه فعالیت‌هایش، مدیریت شرکت‌های خودروسازی را نیز تجربه کرده است.

به گفته او، قوانین دست‌وپاگیر دولتی همچنان در شرکت‌های خودروسازی که به ظاهر خصوصی شده‌اند، موج می‌زند. تجربه به‌ویژه ۱۸ ماه اخیر که مدیریت ایران‌خودرو نیز به این کارآفرین سپرده شده، دلایل عدم توسعه کشور را برای او روشن‌تر کرده است.

کارآفرینان؛ سرمایه‌ای برای ثبات و توسعه کشور

کشاورز کارآفرینان کشور را عاملی برای ثبات و امنیت کشور می‌داند و با انتقاد از برچسب امنیتی زدن به کارآفرینان توسط حکومت، توسعه کشور با حضور آنان را از آب هم حیاتی‌تر می‌داند.

مجموعه‌های قطعه‌سازی و خودروسازی که به دست حمید کشاورز اداره می‌شود، بیش از ۹۵ هزار نیروی انسانی را در خود جای داده است. این تعداد به صورت مستقیم در این شرکت‌ها فعالیت می‌کنند و اگر برآورد دقیق‌تری از میزان اشتغال ناشی از فعالیت این بنگاه‌های تولیدی داشته باشیم، می‌توان گفت در کل زنجیره ارزش تولید خودرو، از تأمین و تولید تا بازار خدمات پس از فروش، بیش از یک میلیون نفر فعالیت و ارتزاق می‌کنند و حفظ اشتغال این تعداد برای اقتصاد کشور حیاتی است.

چرا جوانان باید بمانند و ایران را بسازند؟

ایران کشوری با استعدادهای سرشار و جوانانی است که قلبشان برای توسعه کشور می‌تپد. در صورت فراهم شدن شرایط فعالیت و حمایت از آنان، یقیناً می‌توان به آینده کشور امیدوار بود.

کشاورز شرایط فعلی کشور را به مثابه سکوی پرتابی برای جوانان می‌داند و می‌گوید ایران فرزندان باهوش خود را برای رفتن به سایر کشورها ترغیب می‌کند. به گفته او، این نگرش در بیش از یک‌صد سال گذشته باعث شده پیشرفت نکنیم، چراکه امنیت را هیچ‌وقت نمی‌توانیم تجربه کنیم.

او تأکید می‌کند: «ایران وطن ماست و برایش باید بجنگیم؛ جوانان باید از چیزی نترسند و نهراسند. فرهنگ ما جاهایی ضد توسعه است و وقتی درست می‌شود که همه پا به میدان بگذارند.»

او جوانان را به ماندن و ساختن کشور دعوت می‌کند و با اشاره به اینکه کشور در شرایط جنگی باید متفاوت اداره شود، خواستار ماندن سرمایه‌های انسانی کشور است و نگهداشت نیروی کار را بزرگ‌ترین بحران فعلی کشور برمی‌شمرد.

کشاورز می‌گوید: «از این شرایط رد خواهیم شد و نباید هراس به دل خود راه دهیم. دولت و حکومت باید دست یاری بدهند تا بالاخره همه بیدار شویم و کشور را به سمت توسعه پیش ببریم.»

ماندن کارآفرینان؛ انتخابی برای ساختن ایران

از این روی، تفکرات کارآفرینان کشور که دل در گرو کشور خود دارند و در شرایط سخت، با وجود توانایی رفتن و فعالیت اقتصادی در کشورهای پیشرفته، ماندند، باید مورد توجه دولتمردان قرار گیرد تا کشور در مسیر توسعه قرار گیرد.

آنچه کارآفرینان ایرانی را از دیگران متمایز می‌کند، تنها توانایی خلق ثروت یا مدیریت بنگاه‌های بزرگ نیست، بلکه عشقی است که به این خاک دارند و ترجیح داده‌اند در شرایط سخت بمانند، بسازند و اشتغال بیافرینند. آنان در روزگاری که رفتن آسان‌ترین راه است، ماندن را انتخاب کرده‌اند؛ آن هم نه از سر ناچاری، بلکه از سر تعهد به وطنی که هنوز به آن امید دارند.

کارآفرینان، سرمایه‌های انسانی و اقتصادی این کشورند؛ سرمایه‌هایی که اگر حمایت شوند، می‌توانند موتور محرکه توسعه ایران باشند و اگر نادیده گرفته شوند، به سادگی از دست می‌روند. اما تجربه سال‌های اخیر نشان می‌دهد که این سرمایه‌ها بیش از حمایت مالی، نیازمند امنیت روانی، اعتماد و میدان عمل هستند. قوانین دست‌وپاگیر، دخالت‌های دولتی و برچسب‌های نابجا، بیش از هر رقیب خارجی به کارآفرینان آسیب زده است.

اگر ایران بخواهد از گردنه‌های سخت فعلی عبور کند و به توسعه پایدار برسد، چاره‌ای جز تکیه بر توان و تجربه کارآفرینان ندارد؛ همان‌هایی که با وجود همه ناملایمات، هنوز برای این سرزمین می‌جنگند.