خبر فوری
کد خبر : ۱۸۲۳۵۵

قوانین بازار کار در سراسر جهان: کره جنوبی سیاست‌هایی را برای ارتقای اشتغال جوانان قانونی می‌کند.

نمایی از یک شهر در کره جنوبی
کره جنوبی چارچوب قانونی خود را برای ارتقای اشتغال جوانان حفظ می‌کند و مسئولیت‌های دولت‌های ایالتی و محلی را با راهنمایی شغلی، آموزش حرفه‌ای، حمایت شغلی و فرصت‌های تجربه در محل کار ترکیب می‌کند.
سه‌شنبه ۱۴ مهر ۱۴۰۵ - ۰۷:۱۰

به گزارش بازارکار ، قانون اصلاح‌شده ۲۰۲۶ مستقیماً «جوان» را به عنوان افراد ۱۵ تا ۳۴ ساله که به دنبال شغل هستند تعریف می‌کند و این ماده از ۱۸ سپتامبر ۲۰۲۶ لازم‌الاجرا شده است .
 علاوه بر این، کره جنوبی سازوکاری را برای ترویج استخدام جوانان در برخی از سازمان‌های بخش دولتی اجرا کرده است. طبق مقررات فعلی، این سازمان‌ها باید نرخ استخدام جوانان معادل حداقل ۳٪ از کل نیروی کار خود را سالانه هدف قرار دهند. با این حال، این یک تعهد نامحدود نیست: مقررات فعلی تا ۳۱ دسامبر ۲۰۲۶ معتبر است، مگر اینکه با مقررات جدید تمدید شود.

در سال ۲۰۲۵، ۴۶۲ آژانس واجد شرایط این سازوکار بودند؛ ۳۹۱ آژانس، معادل ۸۴.۶٪، به هدف رسیدند و در مجموع ۲۵۴۳۵ جوان استخدام شدند. این ارقام نشان می‌دهد که سازوکار استخدام بخش دولتی بخش مهمی از سیاست حمایت از اشتغال جوانان کره جنوبی است.
 یکی دیگر از جنبه‌های قابل توجه، سیاست مربوط به شرکت‌های کوچک و متوسط ​​(SME) است. طبق ماده ۷، دولت می‌تواند هزینه‌هایی را که شرکت‌های کوچک و متوسط ​​هنگام استخدام جوانان بیکار یا سازماندهی برنامه‌های آموزش حرفه‌ای برای آنها متحمل می‌شوند، به طور کامل یا جزئی یارانه دهد. دولت همچنین می‌تواند هزینه‌های مربوط به مشاغل را برای بهبود امکانات و محیط کاری خود به منظور تشویق به استخدام جوانان، یارانه دهد.

این آیین‌نامه رویکرد کره جنوبی را نشان می‌دهد که مسئولیت ایجاد شغل را صرفاً بر دوش بخش دولتی نمی‌اندازد. دولت از یک مکانیسم حمایت هزینه‌ای برای کاهش بخشی از بار مشاغل هنگام استخدام و آموزش کارگران جوان استفاده می‌کند. شرکت‌های کوچک و متوسط ​​(SME) اغلب با مشکلات بیشتری در تخصیص منابع برای استخدام، آموزش و بهبود محیط کار مواجه هستند.

از راهنمایی و تجربیات شغلی گرفته تا اولین شغل.

چارچوب قانونی کره جنوبی نه تنها بر ایجاد شغل، بلکه بر حمایت از جوانان قبل و در حین ورود به بازار کار نیز تمرکز دارد.

این قانون تصریح می‌کند که دولت و مقامات محلی باید تلاش کنند تا فرصت‌هایی را برای جوانان ایجاد کنند تا قبل از انتخاب شغل، در کسب‌وکارها تجربه کاری کسب کنند؛ دولت ممکن است بخشی یا تمام هزینه‌های کسب‌وکارها، سازمان‌های اقتصادی یا دانشگاه‌هایی را که در ارائه این فرصت‌های تجربی مشارکت دارند، تأمین کند. این نکته از اهمیت عملی برخوردار است زیرا شکاف بین آموزش و نیازهای کسب‌وکارها یکی از مشکلات رایج هنگام ورود جوانان به بازار کار است. اجازه دادن به جوانان برای تجربه محیط کار قبل از انتخاب شغل، به آنها کمک می‌کند تا اطلاعات بیشتری در مورد شغل، الزامات مهارتی و محیط کسب‌وکار کسب کنند. از دیدگاه کسب‌وکارها، این مکانیسم کانال دیگری برای دسترسی و کشف استعدادهای جوان ایجاد می‌کند.

جنبه دیگر، توسعه برنامه‌های راهنمایی شغلی، مشاوره شغلی و ارزیابی استعدادها و علایق شغلی است. این برنامه‌ها می‌توانند مستقیماً توسط دولت اجرا شوند یا از طریق سازمان‌های تخصصی انجام شوند، ضمن اینکه از دانشگاه‌ها نیز در مشارکت در فعالیت‌های راهنمایی شغلی برای دانشجویان حمایت می‌کنند. بنابراین، مسئولیت دولت فقط از زمانی که جوانان بیکار هستند شروع نمی‌شود. حمایت از مرحله انتخاب شغل ارائه می‌شود و به جوانان کمک می‌کند تا قبل از ورود به بازار کار، مناسب بودن توانایی‌ها، علایق و شغل خود را تعیین کنند.
 برای جوانانی که در یافتن شغل با مشکل مواجه هستند، قانون همچنین سازوکارهای حمایتی جامعی از جمله مشاوره، توسعه مسیر شغلی شخصی، تجربه کاری، آموزش حرفه‌ای و کاریابی را فراهم می‌کند. چندین گروه به طور خاص در حکم راهنما مشخص شده‌اند، مانند افراد بیکار با تحصیلات دبیرستان یا پایین‌تر، کسانی که بیکاری طولانی مدت را تجربه می‌کنند و گروه‌های خاصی از جوانان که نیاز به حمایت ویژه دارند.

در سال ۲۰۲۶، وزارت اشتغال و کار کره جنوبی همچنین بودجه‌ای تقریباً ۳.۳ تریلیون وون برای سیاست‌های اشتغال جوانان در سال ۲۰۲۷ پیشنهاد داد که نسبت به حدود ۲.۶ تریلیون وون در سال ۲۰۲۶ افزایش یافته است. به گفته این آژانس، تمرکز بر تقویت مهارت‌های عملی، حمایت از جوانانی که وارد اولین شغل خود می‌شوند و بهبود کیفیت اشتغال و حرفه‌ها خواهد بود. این یک پیشنهاد بودجه دولتی است، نه تغییر در قانون.

منبع :https://daibieunhandan.vn

ارسال نظرات

captcha