آه مردم دامن پهلوی را گرفت

به گزارش بازار کار، به نقل خبرگزاری بسیج، تعطیلات تابستان که به روستا می رفتم یکی از سرگرمی های من همراهی با مادربزرگ بود، بخصوص وقتی دوا و ضماد درست می کرد و دست مردم می داد.
وقتی مردم روستا حین کار دست و پای شان زخمی یا موم برمی داشت فوری جایی که مراجعه می کردند خانه مادربزرگ بود و مادربزرگ فوری دست به کار می شد و برای هر درد و زخمی دوای خاص خودش را درست می کرد.
گاهی بوی عسل و سقز هوش از سر آدم می برد و گاهی تصورات کودکی ام پشت حنا که با تخم مرغ محلی می رفت ضماد شود رنگ می گرفت.
ننه وقتی دوا را دست مردم می داد، سفارش می کرد حتما به شهر بروند و عکس بگیرند و پشت گوش نیندازند تا خدای ناکرده درد کهنه و بزرگ نشود و مدام می گفت الان که قدیم نیست دوا و دکتر باشد، خداروشکر این همه دکتر، این همه دواخانه و این همه ماشین و خداروشکر راه هم که آسفالت و همیشه هم یک پای همه به شهر است.
بعد ننه با آهی که از نهادش برمی خاست ادامه می داد که وقتی مریض می شدند باید خودشان را یا با جیپی که یکی از اهالی روستا داشت یا الاغ به قره چمن می رساندند تا دکتر معاینه کند آن هم دکتری سیه چرده هندی که زبان روستایی ها را نمی فهمید و چند حبه دارو داخل پاکتی می ریخت و دست آدم می داد.
اگر مریضی آدم سخت بود یا باید با آن کنار می آمد یا به شهر می رفت که دکترهای شهر هم زیاد سر در نمی آوردند و پزشک حاذق هم کمیاب بود که اگر نبود مردم روستاها با یک تب ساده و سینه پهلو گریبانگیر نمی شدند.
الان که یاد آن حرف های مادربزرگ می افتم و این همه ادعای پیشرفت حوزه پزشکی دوران پهلوی را می شنوم متوجه آه مردم روستایی می شوم که دامن پهلوی را گرفت.
ادعاهایی که طبق اسناد و اخبار درج شده در نشریات از جمله روزنامه کیهان سالانه از ۶۰۰ فارغ التحصیل رشته پزشکی، ۲۰۰ نفر مهاجرت می‌کنند و دیگر بازنمی‌گردند. وزارت بهداشت سلطنت پهلوی برای جبران این کمبودها دست به استخدام پزشکان خارجی زده‌اند. این پزشکان از هند و پاکستان وارد خواهند شد.

انتهای پیام