بنیانگذار اطلاع رسانی نوین اشتغال در ایران
خبر فوری
کد خبر : ۳۰۴۴۷

رویکرد دانشگاه علمی کاربردی پاسخ به نیازهای جامعه است

رئیس دانشگاه جامع علمی کاربردی استان اصفهان بر ضرورت آشناکردن دانش‌آموزان و خانواده‌های آنها با رشته‌های مهارتی تاکید دارد و معتقد است: نگاه درستی به مشاغل خدماتی در کشور وجود ندارد که این نیازمند فرهنگ‌سازی و آشنایی هرچه بیشتر با این مشاغل است.
چهارشنبه ۲۶ مرداد ۱۴۰۱ - ۱۰:۰۲

بهزاد رضایی، رئیس دانشگاه جامع علمی کاربردی استان اصفهان با حضور در خبرگزاری ایسنای منطقه اصفهان به معرفی اهداف این دانشگاه و برنامه‌های پیش روی ۲۲ واحد فعال دانشگاه جامع علمی کاربردی استان اصفهان در سال جدید تحصیلی پرداخت.

او در ابتدا با اشاره به رسالت مهارت‌محوری دانشگاه جامع علمی کاربردی از مغفول ماندن این رسالت در دیگر داننشگاه‌های کشور گلایه می‌کند و می‌گوید: این دانشگاه به‌عنوان یکی از ارکان توسعه آموزش‌های مهارتی در کشور و استان مشغول به فعالیت است و با توجه به نقش مهارت‌آموزی و توسعه مهارت‌ها به جوانان و لزوم اشتغال بهتر آنها لازم است، دانشگاه این نقش کلیدی را به بهترین نحو اجرا کند که خوشبختانه این رسالت در دانشگاه علمی کاربردی به جدیت دنبال می‌شود.

رضایی که معتقد است، شیوه آموزش در دانشگاه‌های کشور نیازمند تغییر است، می‌گوید: زمانی در کشور به افراد متخصص نیاز بود و  این نیاز با جدیدت در داننشگاه‌ها دنبال شد تا جایی که رشته‌های دانشگاه تاحدی ریز و با گرایش‌های متعدد شدند که دانشجویان هنگام انتخاب رشته سردرگم می‌شدند. پس از مدتی گفته شد این‌همه تخصص با گرایش‌های متعدد و بعضاً ریز در یک‌رشته خاص نیاز نداریم، از طرفی در همان دوران در کشور تعدد دانشگاه و مدرک‌گرایی جامعه و خانواده‌ها تاحدی بود که فقط دانشگاه رفتن مهم تلقی می‌شد و اینکه این مدرک در کجا استفاده شود، اهمیتی نداشت. در حال حاضر این رویکرد نیازمند اصلاح است و باید هدف از دانشگاه رفتن مشخص باشد.

رئیس دانشگاه جامع علمی کاربردی استان اصفهان، به تجربه کشورهای موفق در زمینهٔ اشتغال جوانان اشاره و اظهار می‌کند: در دنیا بیش از ۸۰ درصد افراد از آموزش متوسطه وارد بازار کار می‌شوند و اگر نیاز به مهارت باشد در کالج‌ها و دوره‌های کوتاه‌مدت مهارت‌های متناسب با شغل خود را کسب می‌کنند و تنها ۲۰ درصد افراد که علاقه‌مند به تحقیق، توسعه و پژوهش هستند، به سمت تحصیلات کلاسیک می‌روند، اما این روند در ایران برعکس است. در کشور ما ۸۷ درصد دانش آموزان برای مدرک‌گرایی به دانشگاه می‌روند و بر اساس آمار موجود، تنها ۱۳ درصد به دنبال آموزه‌های مهارتی هستند.

رضایی به ایجاد رشته‌های نو و متناسب با نیاز بازار در دانشگاه علمی کاربردی اشاره می‌کند و در حالی که آن را یک مزیت دانشگاه علمی کاربردی می‌داند، اینگونه توضیح می‌دهد: رشته‌های موجود در دانشگاه علمی کاربردی بر اساس نیاز جامعه طراحی می‌شود. امسال برای اولین بار، ۱۳۵ رشته جدید متناسب با نیازهای جامعه تدوین‌شده است که ۵۷ رشته جدیددر استان اصفهان ارائه می‌شود. رشته‌هایی همچون کاردانی حرفه‌ای حقوق کارگزاری عمومی، مربی‌گری رشته‌های مختلف ورزشی، کاردانی فنی تعمیر کامپیوتر و لپ‌تاپ، کاردانی فنی دامپروری، کارشناس حرفه‌ای موسیقی و... از جمله رشته‌های جدید هستند. در سال تحصیلی پیش رو، ۲۲ کد رشته در مقطع کاردانی و ۱۶۹ رشته در مقطع کارشناسی در ۲۲ مرکز فعال در استان اصفهان ارائه می‌شود.

او عملی بودن دروس ارائه شده در دانشگاه علمی کاربردی را دیگر مزیت این دانشگاه نسبت به دانشگاه‌های دکلاسیک عنوان می‌کند و بابیان اینکه بیش از ۶۰ تا ۷۰ درصد دروس ارائه‌شده در دانشگاه علمی کاربردی به شیوه عملی است، معتقد است که هدف دانشگاه نظریه‌پردازی نیست و دانشگاه علمی کاربردی به دنبال آموزش نیروی مهارتی است، به همین دلیل موضوع کار بینی و کارورزی در محیط کار در کنار ارائه دروس دنبال می‌شود.

رئیس دانشگاه جامع علمی کاربردی استان اصفهان در پاسخ به پرسشی در خصوص وضعیت پژوهش در مراکز علمی و کاربردی استان، بابیان اینکه شکل پژوهش در دانشگاه‌های مادر و دانشگاه علمی کاربردی متفاوت است، تأکید می‌کند: در دانشگاه‌های مادر نوع پژوهش از جنس تولید مقالات علمی و توسعه علمی در مرزهای دانش است، اما در دانشگاه جامع علمی کاربردی توسعه فعالیت‌های کاربردی در حوزه‌های مختلف مدنظر است که به‌صورت برگزاری ایده شو و رویدادهای شتاب متناسب با نیاز جامعه ارائه می‌شود. الگوهای ارائه‌شده در ایده شو و رویدادهای شتاب می‌تواند تولیدات موردتوجه جامعه را ارائه دهد که موجب توسعه مشاغل و خودجوشی در اشتغال و کارآفرینی می‌شود.

رئیس دانشگاه جامع علمی کاربردی استان اصفهان بر ضرورت تربیت نیروهای متخصص در رشته‌های مختلف مهارتی و خدماتی تاکید می‌کند و می‌گوید: برای مثال اکنون دولت به دنبال ساخت چهار میلیون مسکن است، سوال این است که آیا برای ساخت این تعداد خانه نیروی متخصص کافی وجود دارد؟ آیا جوانان و خانواده‌های آنها می‌دانند که بسیاری از مشاغل خدماتی از درآمد بالایی برخوردار هستند؟ آیا بجای اینکه در صنعت ساختمان سازی از مهاجران استفاده کنیم، جوانان خود را در رشته‌های مختلف تربیت کرده‌ایم؟ اینها سوالاتی است که باید پاسخ داده شود.

در حال حاضر در صنعت ساختمان سازی بیش از ۵۰ درصد کارهای ساختمانی توسط مهاجران انجام می‌شود و این درحالی است که اگر نیروهای متخصص در کشور تربیت کنیم، موجب رفع مشکل بیکاری جوانان می‌شود. خانواده‌ها و جوانان باید بدانند که امروز برای مثال یک سرامیک کار ماهر درآمد خوبی خواهد داشت. متاسفانه اینگونه مشاغل در کشور سطح پایین تلقی می‌شوند و خانواده‌ها تمایلی به آن ندارند، درصورتیکه این باور اشتباه است. در کشورهای پیشرفته اینگونه نیست و نیروی ماهر برای کارهای خدماتی در داخل کشور تربیت می‌شود و اگر بخواهند مهاجر بپذیرند علاوه بر اینکه بر داشتن مهارت تاکید دارند، نیروی مهاجر باید در کالج‌های آن کشور مهارت کسب کند، روندی که در کشور ما طی نمی‌شود.

رضایی به نقش رسانه برای فرهنگ‌سازی بیشتر و سوق دادن جوانان به سمت مشاغل مهارتی تاکید می‌کند و معتقد است که اگر بخواهیم دیدگاه خانواده‌ها را اصلاح کنیم، نقش رسانه پررنگ است. زمانی‌که افراد بدانند حقوق یک سرامیک کار ماهر چقدر است، قطعاً با نگاه سطح پایین به آن نمی‌نگرند. این واقعیت که رشته‌های دارای بازار کار استقبال خوبی دارند به وضوح قابل مشاهده است. برای مثال درحال حاضر رشته مکانیک ما در مرکز آران و بیدگل بسیار پرمخاطب است،  چراکه بازار کار آن بسیار خوب است و یا دوره پکیج و اسپلیت ما در مرکز اسنوا استقبال بالایی دارد.

او با اشاره به مشغول به تحصیل بودن ۱۱ هزار و ۳۰۰ دانشجو در مراکز علمی کاربردی در استان اصفهان می‌گوید: زمانی پنج میلیون و پانصد متقاضی در دانشگاه داشتیم و اکنون به سه میلیون و پانصد نفر رسیده است. از یک سو جمعیت طالب دانشگاه کم شده و از سویی اقبال برای ادامه تحصیل در رشته‌های کلاسیک کمتر شده است. سال گذشته ۲۳ هزار دانش آموز از مدارس کار و دانش و فنی و حرفه‌ای فارغ التحصیل شدند که عمدتاً افرادی هستند که وارد بازار کار می‌شوند و ادامه تحصیل نمی‌دهند، این آمار و ارقام به معنی این است که نگاه دانشگاه به شیوه‌های آموزش باید تغییر کند.

ارسال نظرات

captcha