راهنمای جامع احراز صلاحیت دانش‌بنیان؛ شروط اساسی برای تایید محصولات و خدمات فناورانه تشریح شد

به گزارش بازارکار،در نخستین بخش از این الزامات، ساختار مالکیت شرکت‌ها مورد بررسی قرار می‌گیرد. بر این اساس، تنها شرکت‌هایی می‌توانند درخواست خود را ثبت کنند که به صورت خصوصی و قانونی به ثبت رسیده باشند. مطابق با قوانین جاری، شرکت‌های دولتی یا نهادهای عمومی غیردولتی که سهم مالکیت آن‌ها از پنجاه درصد فراتر رود، از چرخه تایید صلاحیت دانش‌بنیان خارج هستند تا تمرکز اصلی بر تقویت بخش خصوصی و حمایت از نخبگان مستقل باقی بماند.

علاوه بر الزامات حقوقی، کیفیت و سطح فناوری محصولات نیز از ارکان اصلی این ارزیابی محسوب می‌شود. هر کالا یا خدمتی که به عنوان محصول دانش‌بنیان معرفی می‌شود، باید الزماً از مرحله ایده عبور کرده و دست‌کم به سطح تولید نمونه آزمایشگاهی رسیده باشد. همچنین، فناوری به‌کاررفته در این محصولات باید دارای پیچیدگی فنی بالایی باشد، به طوری که سطح آن از میانگین فناوری‌های موجود در صنایع داخلی فراتر رفته و ورود رقبا به این عرصه نیازمند دانش تخصصی و تحقیق و توسعه گسترده باشد.

نکته حائز اهمیت دیگر در این فرآیند، موضوع بومی‌سازی دانش فنی است. شرکت‌های متقاضی موظف‌اند اثبات کنند که دانش فنی مرتبط با طراحی و ساخت محصول، توسط تیم تحقیق و توسعه داخلی خود شرکت احراز شده است. این بدان معناست که صرفاً مونتاژ قطعات خارجی یا خرید تکنولوژی‌های آماده بدون تسلط بر مبانی علمی آن، نمی‌تواند معیارهای سخت‌گیرانه دانش‌بنیان شدن را پوشش دهد و شرکت باید مالکیت معنوی و دانش فنی محصول را در اختیار داشته باشد.

در مرحله نهایی، پس از تایید صلاحیت‌های فنی و علمی، ساختار اقتصادی شرکت‌ها مورد واکاوی قرار می‌گیرد. کارشناسان با بررسی دقیق میزان درآمد عملیاتی و سطح بلوغ تجاری، شرکت‌ها را در یکی از دسته‌های نوپا، نوآور یا فناور طبقه‌بندی می‌کنند. این نظام رتبه‌بندی به منظور تخصیص هدفمند تسهیلات، معافیت‌های مالیاتی و حمایت‌های دولتی متناسب با ظرفیت هر مجموعه طراحی شده است. متقاضیان واجد شرایط می‌توانند جهت ثبت‌نام و آغاز فرآیند ارزیابی، به سامانه‌های رسمی شبکه کسب‌وکارهای دانش‌بنیان مراجعه کنند.