قدرت در ترازوی اخلاق؛ گوهرشناسی کنشگران حکمرانی در پرتو اندیشه علوی

دکتر مقیمی در مقاله "قدرت در ترازوی اخلاق؛ گوهرشناسی کنشگران حکمرانی در پرتو اندیشه علوی" با اشاره به آموزه‌های نهج‌البلاغه، قدرت را صرفاً ابزاری برای مدیریت و اعمال اقتدار ندانست و اظهار کرد: قدرت زمانی در مسیر صحیح خود قرار می‌گیرد که با فضیلت‌های اخلاقی، عدالت‌محوری، مسئولیت‌پذیری و توجه به مصالح عمومی همراه باشد.

مقیمی در تبیین ویژگی‌های کنشگران حکمرانی در اندیشه علوی، به پنج شاخص اساسی اشاره کرد و گفت: نخست، معادباوری و احساس مسئولیت در برابر خداوند و مردم است که موجب می‌شود صاحبان قدرت، عملکرد خود را در برابر وجدان، خداوند و جامعه پاسخ‌گو بدانند.

وی افزود: سایه‌نشینان قدرت و صاحبان نفوذ باید از سلامت اخلاقی برخوردار باشند و فرصت‌های فساد و سوءاستفاده از قدرت را در نطفه از بین ببرند؛ چراکه اخلاق تنها یک توصیه فردی نیست، بلکه زیربنای سلامت نظام حکمرانی است.

رئیس کرسی کارآفرینی یونسکو، قناعت نمایان و پرهیز از خودنمایی و تظاهر مدیریتی را از دیگر ویژگی‌های حکمرانان شایسته برشمرد و تصریح کرد: توانایی حرفه‌ای و خضوع مدیریتی باید در کنار یکدیگر قرار گیرند و جایگاه و مقام، به ابزاری برای خدمت تبدیل شود، نه وسیله‌ای برای تفاخر و برتری‌جویی.

مقیمی همچنین با اشاره به مفهوم دین‌مداری و نقیب‌پوشی در اندیشه علوی، بهره‌گیری از مفاهیم مقدسی همچون عدالت و دین برای کسب مشروعیت و اهداف دنیوی را مورد انتقاد قرار داد و بر ضرورت صداقت در رفتار و گفتار مدیران تأکید کرد.

وی در ادامه، شمشیرکشان قدرت را از دیگر گروه‌های قابل تأمل در عرصه حکمرانی دانست و خاطرنشان کرد: قدرت باید در خدمت تحقق اهداف و حل مسائل مردم باشد، نه آنکه به رقابت بر سر تصاحب موقعیت و ابزار اعمال سلطه تبدیل شود.

رئیس کرسی کارآفرینی یونسکو در جمع‌بندی این دیدگاه‌ها، اندیشه علوی را الگویی راهبردی برای بازتعریف نسبت قدرت، اخلاق و مسئولیت اجتماعی دانست و تأکید کرد: حکمرانی مطلوب زمانی محقق می‌شود که قدرت با معنویت، عدالت، شایستگی و خدمت به مردم پیوند بخورد.