مقاله

اگر هوش مصنوعی بازار کار را دگرگون کند، کدام دسته از کارکنان بیش از همه در معرض خطر خواهند بود؟ احتمالا اولین و بدیهی‌ترین جوابی که به ذهنتان می‌رسد این است: برنامه‌نویسان، مهندسان نرم‌افزار و دیگر کارکنان حوزه تکنولوژی. بخش اعظمی از گفت‌وگوها در رابطه با تاثیرپذیری از هوش مصنوعی نیز حول محور همین مشاغل بوده. البته شواهدش نیز موجود هست. مثلا در پی تعدیل نیروی گسترده غول‌های تکنولوژی مثل متا، این افراد بیشترین ضربه را متحمل شدند. مهارت‌های این افراد، از نخستین گروه مهارت‌هایی بوده که هوش مصنوعی به آنها مسلط شده.

اکثر متخصص‌های منابع انسانی نسبت به پتانسیل هوش مصنوعی در این واحد خوش‌بین هستند. این در حالی است که ۶۵ درصد آنها احساس می‌کنند فاقد مهارت‌های لازم در هوش مصنوعی برای استفاده کارآمد و مطمئن از این تکنولوژی‌ هستند. این شکاف در تخصص و اعتمادبه‌نفس، مانعی مهم برای پذیرش گسترده هوش مصنوعی در منابع انسانی است.

در جهان امروز، کارآفرینی دیگر صرفاً به معنای تأسیس یک کسب‌‌وکار نوپا نیست، بلکه به معنای پیمایش در یک اکوسیستم صعب‌العبور (Vigorous) است.

در دنیای پس از بحران مالی ۲۰۰۸، پاندمی کرونا و درگیری‌های ژئوپلیتیک فعلی، یک حقیقت عریان بر همگان آشکار شده است: «ریاضیاتِ محضِ اقتصادی» دیگر قادر به توجیه رنج‌های بشری نیست.

چکیده در فضای پرتلاطم کسب‌وکارهای امروز که با مفاهیمی چون نوسان، ابهام، پیچیدگی و عدم قطعیت (VUCA) تعریف می‌شود، سازمان‌ها ناچارند برای حفظ مزیت رقابتی خود، نیروی انسانی را به مجموعه‌ای از مهارت‌های کلیدی مجهز کنند. براساس گزارش مجمع جهانی اقتصاد (2023)، ده مهارت برتر مورد نیاز برای سال ۲۰۲۷، شامل هفت مهارت نرم و سه مهارت سخت هستند. در این مقاله با بهره‌گیری از مطالعات بین‌المللی، تجربه‌های دانشگاهی و یافته‌های مؤسسات مشاوره‌ای همچون مک‌کنزی، به تحلیل این مهارت‌ها، اهمیت آموزش آن‌ها، و شکاف مهارتی موجود در سازمان‌ها پرداخته شده است. در پایان، راهکارهایی برای توسعه این مهارت‌ها در سطح فردی، سازمانی و آموزشی ارائه می‌شود.